Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Φασισμός και καπιταλιστική κρίση

Μερικές σκέψεις…

Το λαϊκό κινημα χρειάζεται να αναπτυχθεί σε κάθε επίπεδο και μέσω συμμαχιών βασισμένων σε επαναστατικές αρχές.
Καθώς μελετάμε στη Revolutionary Autonomous Communities μια αναρχική ανάλυση της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας, με την ευθύνη του John Imani, νομίζουμε ότι είμαστε ικανοί να κατανοήσουμε αυτή την καπιταλιστική κρίση, η οποία ξετυλίγεται σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά ειδικά και λίγο καλύτερα την κρίση στην Wall Street.

Προσωπικά, ελπίζω ότι το παρόν σύστημα καταρρέει, αλλά γνωρίζω ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά και ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν την εξουσία τους τόσο εύκολα. Επιπλέον, καθώς η κρίση χειροτερεύει, τόσο πνίγει όλο και πιο ασφυκτικά τον λαό και το κίνημα.

Όταν η Lehman Brothers, μια πολυεθνική τράπεζα επενδύσεων που εξυπηρετεί τις χρηματοπιστωτικές ανάγκες των πολυεθνικών, οικονομικών θεσμών, κυβερνήσεων και επενδυτών ηψηλής τεχνολογίας διεθνώς, κατέρρευσε, έστειλε τα χρηματιστήρια σε καθοδική τροχιά. Είχε τραγικά αποτελέσματα σε εμπορικές τράπεζες όπως η Washington Mutual, όλες αυτές τις τράπεζες που διαθέτουν το κυρίως χρήμα καθώς και τράπεζες επενδύσεων. Η AIG (American International Group), ένας γίγαντας στον τομέα των ασφαλίσεων που κοστίζει ένα τρισεκατομμύριο δολάρια το χρόνο, είναι αναγκασμένος να τύχει εγγύησης από την αμερικανική κυβέρνηση ύψους 85 δις δολαρίων, που με τη σειρά της θα θέσει υπό τον πλήρη έλεγχό της την εταιρία. Η Ρωσία ανέστειλε τη χρηματιστική δραστηριότητα και η Ασία πανικοβλήθηκε καθώς ο δείκτης Nikkei έπεσε κατά 260 πόντους. Κεντρικές τράπεζες και κυβερνήσεις αναγκάζονται να διοχετεύσουν δισεκατομμύρια στο όλο σύστημα ώστε να προλάβουν την πλήρη κατάρρευσή του.

Ο καπιταλισμός είναι γεμάτος αντιθέσεις και ο μόνος λόγος που δεν κατέρρευσε χρόνια πριν ήταν επειδή τον στήριξε το Κράτος (όπως βλέπουμε ότι κάνει και σήμερα). Η Federal Reserve, η οποία είναι βασικά το Κράτος, διοχετεύει χρήματα μέσα σε ένα σύστημα που είναι καταδικασμένο όταν βρίσκεται σε κρίση για να εγγυηθεί τις επενδύσεις τραπεζών και πολυεθνικών. Αλλά από πού έρχονται αυτά τα χρήματα; Έρχονται από τους εργαζόμενους και τον λαό και σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία έρχονται κυρίως από τον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, από την καταλήστευση πηγών και γης στις αποικισμένες περιοχές του κόσμου. Έρχονται από την κλεψιά σε βάρος των λαών από αυτά που παράγουν.

Οι καπιταλιστές αναζητούσαν πάντα το μεγαλύτερο κέρδος, το οποίο σημαίνει χειρότερες συνθήκες εργασίας και πιο άσχημες συνθήκες εκμετάλλευσης σε βάρος των εργατών του “Τρίτου Κόσμου”. Όταν κάποιος εργάζεται για έναν καπιταλιστή, παράγει το μισθό του, αλλά τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας εργάζεται δωρεάν και αυτή η υπεραξία συσσωρεύεται για τον καπιταλιστή. Είναι μόνο ένας υποτυπώδης μισθός, αρκετός μόνο και μόνο για να ξαναπάμε πίσω στη δουλειά και να παράγουμε για μας (τα παιδιά και την οικογένειά μας). Από την άλλη, ο εσωτερικός Τρίτος Κόσμος ή οι νεο-αποικίες στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας των ΗΠΑ δεν παράγουν πλέον. Οι μόνες θέσεις εργασίες που είναι προσβάσιμες στους αποικιοκρατούμενους είναι στον τομέα των υπηρεσιών που είναι αντικείμενο υπερεκμετάλλευσης και γι’ αυτό βλέπουμε ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων που κάνουν αυτές τις δουλειές είναι έγχωμοι. Οι επαγγελματικές εργασίες εκτελούνται από όλους αυτούς που ήδη αναζητούν πλούτο, κυρίως λευκούς υπηκόους της αυτοκρατορίας.

Η οικονομία η οποία βασίζεται στην πίστωση, και η οποία εξισώνει τα χρέη, αργά ή γρήγορα δημιουργεί κρίσεις τέτοιου είδους επειδή ακριβώς δεν βασίζεται σε κάτι πραγματικό, αλλά σε φανταστικό χρήμα. Μια άλλη όψη του μονοπωλιακού καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού είναι η ανάγκη του να σταθεροποιήσει και συγκεντρωποιήσει τον πλούτο του ώστε να επιζήσει σε περιόδους κρίσεων. Αυτός είναι ο λόγος του γιατί κατά τη διάρκεια της κρίσης της περιόδου του 1930, καπιταλιστές όπως ο Rockerfeller συνέχισαν να αναπτύσσονται. Ένα σημερινό παράδειγμα αυτού είναι το ότι η Merrill Lynch καταβροχθίστηκε από την Bank of America.

Αυτό που βλέπουμε σήμερα αποτελεί μέρος της φύσης του καπιταλισμού. Επίσης, βλέπουμε τον αληθινό ρόλο του Κράτους ως του συντηρητή της εξουσίας των καπιταλιστών και του αποικιοκράτη με οποιαδήποτε έννοια. Ο κόσμος αναζητά όλο και περισσότερο διαφορετικούς τρόπους ζωής τη στιγμή που το παρόν σύστημα αποδεικνύεται διεφθαρμένο και ανίκανο να εξασφαλίσει κάποιο μέλλον για όλους εμάς σ’ αυτόν τον πλανήτη. Η κυβέρνηση, επίσης, προετοιμάζεται για το είδος αυτό της ιστορικής εξέγερσης και επανάστασης του λαού και έτσι το φασιστικό κίνημα θα αναπτύσσεται και όλοι αυτοί οι καπιταλιστές μάλλον θα προτιμήσουν να πεθάνουν πρώτα παρά να παραχωρήσουν τα προνόμια και την πολυτέλεια της ζωής τους. Ένα μικρό παράδειγμα αποτελεί και το γιατί η αστυνομία του Λος Άντζελες (Los Angeles Police Department) προσπαθεί να ενισχυθεί με 1.000 ή περισσότερους νέους αστυνομικούς, στοχεύοντας κυρίως ανθρώπους από τις καταπιεσμένες κοινότητες, για να προετοιμαστεί για μια ενδεχόμενη εξέγερση.

Το κίνημα όχι μόνο πρέπει να εκμεταλλευθεί τις αδυναμίες αυτές του συστήματος να εγγυηθεί την όποια αλλαγή, αλλά θα πρέπει επίσης να προετοιμαζόμαστε για το ενδεχόμενιο επιθέσεων ενάντιά μας από το Κράτος. Πρέπει ακόμα να προετοιμαστούμε για μια ακόμα εντονότερη κρίση ειδικά σε χώρες της Λατινικής Αμερικής που συνεχίζουν να αντιστέκονται στον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ καθώς και για να θέσουν ένα τέρμα στην εξάρτησή τους από την αυτοκρατορία. Από την άλλη, πρέπει να οικοδομήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες στις κοινότητές μας για την όποια αλλαγή, σε αλληλοβοηθητική βάση.

Επιπλέον να αρχίσουμε να δημιουργούμε υποδομές αυτοάμυνας για να υπερασπίσουμε τις κοινότητές μας, μέσω αυτόνομων κοινοτικών συμβουλίων ή λαϊκών θεσμών, από το κράτος.

Να τι αντιπροσωπεύει το McArthur Park Food Program, που αποτελεί μια διαδικασία δημιουργίας αυτών των σχέσεων στην κοινότητα όπου ο κόσμος αρχίζει να αυτο-οργανώνεται και σταματά να εξαρτάται από το κράτος, ενώ ταυτόχρονα οικοδομεί ένα λαϊκό επαναστατικό κίνημα.

Επίσης, το Cop Watching είναι μια τακτική συγκρότησης αυτάμυνας στις λαϊκεές οργανώσεις και τμήματα στις νεο-αποικίες.

Το λαϊκό κινημα χρειάζεται να αναπτυχθεί σε κάθε επίπεδο και μέσω συμμαχιών βασισμένων σε επαναστατικές αρχές.

Η εξουσία διαμέσου του λαού!


πηγη:http://www.anarkismo.net/article/9975

Δεν υπάρχουν σχόλια: