ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΟ ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΤΟΥ ΛΑΟΣ-ΠΟΛΑΤΙΔΗ

Tον τελευταίο καιρό παρατηρούμε μια επίθεση από μερίδα επιφανών δημοσιογράφων της τηλεόρασης -αυτούς που μεγάλη μερίδα της κοινωνίας αποκαλεί δημοσιοκάφρους- ενάντια στα μέσα ανεξάρτητης πληροφόρησης και τα blog του διαδικτύου. Βλέπετε οι βο(υ)λευτές, οι μεγαλοκαρχαρίες των Media και τα θλιβερά τσιράκια τους φοβούνται την ύπαρξη άλλων πηγών ενημέρωσης και κυρίως ανεξάρτητης ενημέρωσης! Θέλουν να περνούν σαν ειδήσεις μόνο ό,τι βολεύει τους ίδιους και να μην το αμφισβητεί κανείς.Στο σημείο αυτό εντοπίζεται και η παρέμβαση μας στο site του βο(υ)λευτή Πολατίδη του γελοίου ακροδεξιού ΛΑΟΣ. Με ερωτήσεις και επερωτήσεις στη βουλή ο κύριος αυτός έχει αναλάβει ρόλο μπροστάρη στην προσπάθεια φίμωσης του athens.indymedia.org και άλλων sites ανεξάρτητης ενημέρωσης στο διαδίκτυο. Θέλουμε να διαβεβαιώσουμε οτι καμία απο τις προσπάθειες τους αυτές δεν θα έχει αποτελέσματα, κάτι που άλλωστε γνωρίζουν καλά και οι ίδιοι. Με την ευκαιρία της παρέμβασης αυτής, καλούμε τους βο(υ)λευτές του ΛΑΟΣ να μας πουν τι γνώμη έχουν για τα sites και blogs που διατηρούν οι οπαδοί και υποστηρικτές τους, τα οποία περιέχουν ναζιστικό και φασιστικό περιεχόμενο.

Για την υπογραφή, Δικτυακό Σαμποτάζ

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1022583

Το γλωσσαρι της συμφορας: ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ -- isotita.wordpress.com

Πατριωτης: αυτος που στο ονομα της ʽʽπατριδαςʼʼ υπηρετει τα αφεντικα του, τους ιδιοκτητες της χωρας του. ( Σε προηγουμενες ιστορικες περιοδους, αυτος ο τυπος ανθρωπου καλουνταν υπηκοος ή δουλοπαροικος, και υπηρετουσε τα αφεντικα του στο ονομα του ʽʽθεουʼʼ και του επι γης εκπροσωπου του.)

Πατριωτισμος: ορος που χρησιμοποιουν οι πιστοι της Ιεραρχιας αναφερομενοι στη λατρεια της. (Οροι με παραπλησια σημασια: νομιμοφροσυνη, εθνικοφροσυνη, δημοκρατικοτητα, θρησκευτικη πιστη.)

isotita.wordpress.com

Η Κωνσταντίνα Κούνεβα δεν είναι μόνη!

Από τις 22 Δεκέμβρη ως τώρα, η Κωνσταντίνα συνεχίζει να δίνει τη δυσκολότερη μάχη της ζωής της. Έχοντας ζήσει κατʼ επανάληψη στο όριο μεταξύ ζωής και θανάτου, κι έχοντας υποστεί πολλαπλές επεμβάσεις –με τελευταία εκείνη της 25ης Μαρτίου, κατά την οποία απέκτησε νέο οισοφάγο (από κομμάτι του στομαχιού της)- σήμερα εξακολουθεί νʼ αγωνίζεται χωρίς να έχει χάσει το θάρρος της…

Οι φωνητικές χορδές της έχουν μπει σε φάση ίασης κι όταν η νοσοκόμα κλείνει την οπή της τραχείας, η Κωνσταντίνα μιλάει. Το ένα της μάτι είναι εντελώς ανύπαρκτο, μα με το άλλο, μετά από πολλές επεμβάσεις, η Κωνσταντίνα έχει καταφέρει να διακρίνει πράγματα.

Παρʼ ότι η παραμορφωμένη της όψη δε θυμίζει διόλου το ωραίο της πρόσωπο, υπάρχει κάτι, μια αδιόρατη έκφραση που κάνει όσους την ήξεραν να την αναγνωρίζουν. Ίσως η αύρα της γαλήνης που ανέδιδε πάντα και συνεχίζει νʼ αναδίνει, να είναι αυτό που σʼ όσους τη γνωρίζουν, την καθιστά αναγνωρίσιμη.

Λίγα λεπτά κοντά της φτάνουν για να νιώσει κάποιος πως κάθε της δευτερόλεπτο είναι αγώνας: νʼ αναπνεύσει, να ζήσει.
Μα σαν αρχίσει να μιλάει κάτι εξαιρετικό συμβαίνει: ξεχύνεται μια σκέψη καθαρή, βαθιά, διαυγής που αντί να την έχει τσακίσει η επίθεση, αυτή συνεχίζει πιο δυνατή να λέει τα πράγματα με ταʼ όνομά τους, χωρίς φτιασίδια και υποχωρήσεις, και ταυτόχρονα αισθαντικά, με την τρυφερότητα που χαρακτηρίζει την καθαρή συνείδηση.

Η Κωνσταντίνα συνεχίζει μέσα στην απλότητά της να είναι εξαιρετικά οξύνους, εμβριθής κι απολύτως αξιαγάπητη. Αν δεν είχε επιζήσει, πιθανόν θα γινόταν σύμβολο των αδικημένων που τολμούν να αντιστέκονται και να αγωνίζονται. Τώρα που ζει, είναι κάτι παραπάνω: είναι σύμβολο εκείνων που αφήνουν πίσω τους τις ψευδαισθήσεις της αλλοτριωμένης καθημερινής ζωής που όλους μας καταδυναστεύει, κι οδεύουν σταθερά προς την κατάκτηση της καθαρής αντίληψης των πραγμάτων.

Τώρα πια που είναι η Κωνσταντίνα σε θέση να επικοινωνεί με το ευρύτερο περιβάλλον, είναι ίσως και ώρα να λάβει συγκεκριμένα μηνύματα συμπαράστασης από όλους εκείνους που κατανόησαν τι σημαίνει η στάση της απέναντι στη ζωή, πριν και μετά την επίθεση. Κάθε τίμια κουβέντα, κάθε αληθινή λέξη, είναι για ʽκείνη τροφή ψυχής.

Την Κωνσταντίνα τη χρειαζόμαστε και μας χρειάζεται. Είναι κοντά σε όσους και όσες παλεύουν και μας θέλει δίπλα της…

Έμπρακτη αλληλεγγύη στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και σε όλους όσους αγωνίζονται ενάντια στον εργασιακό μεσαίωνα!

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Νέας Φιλαδέλφειας

Να μη γίνει η Ελλάδα το πρώτο ρατσιστικό κράτος της ΕΕ

Ανοιχτή επιστολή της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας προς τους δημοκράτες στην Ελλάδα και την Ευρώπη
- ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ NOMIMΟΠΟΙΕΙ ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ
- Η ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ΑΠΌ ΤΟΝ ΕΠΙΣΗΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΜΟ
Να μη γίνει η Ελλάδα το πρώτο ρατσιστικό κράτος της ΕΕ
Στις 27 του Μάρτη 2009 το Εφετείο της Αθήνας αθώωσε το ναζιστή και ρατσιστή Κώστα Πλεύρη για το βιβλίο του «Οι Εβραίοι: Όλη η αλήθεια». Με αυτό το βιβλίο, που αποτελεί, έναν πρωτοφανή ύμνο στο Γ΄ Ράιχ, στο Χίτλερ, στα SS και στο ρατσιστικό πόλεμο που αυτοί εξαπέλυσαν ενάντια στους λαούς, ο Κ. Πλεύρης προσπαθεί να αποδείξει για ποιους λόγους η Ελλάδα και όλη Ευρώπη πρέπει να απαλλαγούν από τους «υπανθρώπους» και «επίβουλους» Εβραίους!!! Το βιβλίο αυτό αποτελεί συνολικά αλλά και σε κάθε του σελίδα το πιο τυπικό και κραυγαλέο υπόδειγμα εφαρμογής του αντιρατσιστικού νόμου 927/79 για την παραβίαση του οποίου ο ναζιστής παραπέμφθηκε σε δίκη το Σεπτέμβρη 2007 με τις κατηγορίες της προτροπής σε ρατσιστικό μίσος και βία και της προσβολής σε ομάδα ανθρώπων, συγκεκριμένα των Εβραίων για την εθνική, φυλετική ή θρησκευτική τους ιδιότητα. Κι όμως το δικαστήριο τον αθώωσε ανατρέποντας την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση, δηλαδή έκρινε ότι αποσπάσματα του βιβλίου όπως τα παρακάτω δεν αποτελούν κάλεσμα σε ρατσιστική βία και πρόκληση μίσους εναντίον των Εβραίων ούτε τους προσβάλλουν!!!
- «Έτσι θέλουν οι Εβραίοι. Διότι μόνον έτσι καταλαβαίνουν: εντός 24 ωρών και εκτελεστικό απόσπασμα»- «…Ξυπνήστε. Οι επίβουλοι Εβραίοι σκάπτουν τον τάφον των Εθνών. Ξυπνήστε και ρίξατέ τους μέσα, διότι τους αξίζει…» - «…Φταίει ο πολιτισμένος κόσμος που ανέχεται τα διεθνή παράσιτα που λέγονται Ιουδαίοι….φθάνει η ώρα των αντιποίνων»- «Εβραίος και άνθρωπος είναι έννοιες αντιφατικές δηλαδή η μία αποκλείει την άλλη» - «…Η όλη των εγκληματική συμπεριφορά δικαιολογεί τας πράξεις των Ναζί εναντίον των και κάτι περισσότερον. Τας δικαιώνει» - «…Η ιστορία της ανθρωπότητος θα καταλογίση στον Αδόλφο Χίτλερ τα εξής: Δεν απήλλαξε, ενώ ηδύνατο την Ευρώπη από τους Εβραίους» κ.λπ- «…Τους καταφρονούμε δια την ηθικήν των, δια την θρησκείαν των, δια τας πράξεις των, που όλα μαζί αποδεικνύουν ότι είναι υπάνθρωποι»- (κάτω από φωτογραφία του Άουσβιτς): «Καλώς κάνουν και διατηρούν το στρατόπεδον εις καλήν κατάστασιν, διότι ουδείς γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον»- «…δεν μπορώ να ανέχομαι τους δολοφόνους, ληστάς, βιαστάς, παράσιτα, διαφθορείς…της ελεεινής Εβραίλας να συκοφαντούν τους υπερόχους Εθνικοσοσιαλιστάς»- «Το ΖΥKLON B δεν ήτο παρά ένα δηλητηριώδες αέριον χρήσιμον δια τας απεντομώσεις των στρατοπέδων συγκεντρώσεως…όλα τα άλλα είναι παραμύθια της προπαγάνδας»- «Η Εβραϊκή πτωματολογία στην περίπτωση του Άουσβιτς απεδείχθη εξ αρχής ψευδεστάτη»- «…Απελευθερωθείτε από την Εβραϊκήν προπαγάνδα, που σας εξαπατά με τα ψεύδη περί στρατοπέδων συγκεντρώσεως, θαλάμων αερίων, «φούρνων» και τα άλλα παραμύθια του ψευτο-ολοκαυτώματος..».
(Όλα τα αποσπάσματα του κατηγορητηρίου εδώ: www.antinazi.gr )
Με αυτήν του την απόφαση - που πάρθηκε με ψήφους τέσσερεις έναντι ενός(1) - το Εφετείο της Αθήνας όχι μόνο ποδοπάτησε τον αντιρατσιστικό νόμο και τη διεθνή αντιρατσιστική σύμβαση που έχει υπογράψει η Ελλάδα, αλλά επικύρωσε τη νομιμότητα κάθε καλέσματος σε δολοφονική βία κατά των Εβραίων πολιτών και σε εξαφάνισή τους από τη χώρα μας και από ολόκληρη την Ευρώπη. Αν επιτραπεί η νομιμότητα ενός τέτοιου καλέσματος, αυτό δεν θα αποτελεί μόνο ωμή και τερατώδη παραβίαση του συντάγματος και κάθε βάσης δημοκρατισμού, ούτε μόνο ενθάρρυνση κάθε ρατσιστικής νοοτροπίας και πράξης στην Ελλάδα. Μια τέτοια νομιμότητα, 60 χρόνια μετά την πιο μεθοδική και «επιστημονική» γενοκτονία όλων των εποχών που ήταν εκείνη των Εβραίων, θα σημαίνει ότι εγκαινιάζεται σε μια γωνιά της Ευρώπης η αναθεώρηση όλου του κοινωνικού, πολιτικού, ηθικού και νομικού πολιτισμού στον οποίο στηρίχθηκε η οικοδόμηση των μεταπολεμικών θεσμών της κάθε ευρωπαϊκής χώρας ξεχωριστά αλλά και η οικοδόμηση της ίδιας της Ενωμένης Ευρώπης σαν σύστημα δημοκρατικής και εθελοντικής ενότητας κρατών. Γιατί δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ότι το να αναγνωρίζεται σε μια χώρα το δικαίωμα στην προπαγάνδιση της ρατσιστικής γενοκτονίας, διαφέρει από τη γενοκτονία όσο η ψυχολογική και ηθική προετοιμασία κάθε εγκλήματος από την πραγματοποίηση του.
Αποδίδουμε στην απόφαση αυτή έναν τέτοιο ιστορικά κρίσιμο και επικίνδυνο χαρακτήρα γιατί αυτή δεν αποτελεί ένα λάθος ενός μεμονωμένου δικαστηρίου με μια ορισμένη σύνθεση, αλλά γιατί έρχεται σαν επιστέγασμα μιας σειράς αντισημιτικών τοποθετήσεων από αρκετούς δικαστές που συμμετείχαν σε αυτή τη δικαστική διαμάχη από την αρχή της, καθώς και μιας καίριας κακοδικίας όπως είναι η αποβολή των συνηγόρων της πολιτικής αγωγής. Αλλά το πιο σημαντικό και το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτή η δικαστική συμπεριφορά και αυτή η απόφαση έγιναν δυνατές επειδή υπήρξε μια γενική πολιτική, άλλοτε έμμεση και άλλοτε άμεση ενθάρρυνση τους από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, από όλες τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, από όλα τα τηλεοπτικά μέσα, αλλά και από τις πιο επίσημες οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γι αυτό το πρωτοφανές και βαθύ πρόβλημα δημοκρατισμού, αξίζει όλες οι συνθήκες αυτής της ιστορικής δίκης να γίνουν γνωστές και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας μας.
Οι αντισημιτικές τοποθετήσεις από δικαστές και η κακοδικία
Εδώ θα αρκεστούμε μόνο στις πιο χτυπητές περιπτώσεις δικαστικής παραβίασης του πνεύματος και του γράμματος του νόμου μέσα σε μια μακρόσυρτη διαδικασία 18 μηνών, γεμάτη αναβολές όπου η σύνθεση του δικαστηρίου άλλαξε τέσσερις φορές (δύο φορές στην πρωτόδικη και δύο φορές στην δίκη του εφετείου). Η πρώτη και πιο καίρια πράξη παραβίασης της νομιμότητας της διαδικασίας, ήταν η απόφαση από το δικαστήριο της έξωσης των συνηγόρων της πολιτικής αγωγής!!! Η αποπομπή των συνηγόρων της πολιτικής αγωγής παγιώθηκε με νέες αποφάσεις από όλες τις συνθέσεις δικαστηρίου σε όλες τις δίκες που ακολούθησαν σε πρώτο και σε δεύτερο βαθμό.Η ειρωνεία είναι ότι η έξωση της πολιτικής αγωγής έγινε με το επιχείρημα ότι μπορούσε η πολιτεία, εν προκειμένω το δικαστήριο, να υπερασπίσει τους θιγόμενους και απειλούμενους Εβραίους από τον όποιο ρατσιστικό λόγο, οπότε αυτοί δεν είχαν τάχα ανάγκη δικών του συνηγόρων πολιτικής αγωγής.Στην πρώτη λοιπόν αυτή φάση, ο εισαγγελέας που εισηγήθηκε την έξωση της πολιτικής αγωγής(2) υπεράσπισε με πάθος αυτό το ρατσιστικό βιβλίο, σαν «επιστημονικό σύγγραμμα», ενώ ο ίδιος σε όλη τη διαδικασία πέρασε σε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στους μάρτυρες κατηγορίας της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας (ΑΠ). Κάποια στιγμή ο εισαγγελέας ρώτησε τη μάρτυρα της ΑΠ: «Θέλετε εσάς να σας δικάσει και να σας καταδικάσει ένα ναζιστικό δικαστήριο;» Δηλαδή αναγνώριζε έτσι τη δυνατότητα απόδοσης δικαιοσύνης από ένα τέτοιο δικαστήριο (!!!). Τέλος την απείλησε με σύλληψη λέγοντάς της «Το δικαστήριο σας ανέχεται. Εγώ δεν μπορώ να σας ανεχτώ. Αν συνεχίσετε έτσι θα διατάξω τη σύλληψή σας…». Στην ίδια δίκη όταν η μάρτυρας είπε ότι η φράση του βιβλίου «καλώς κάνουν και διατηρούν το Άουσβιτς σε καλή κατάσταση διότι ουδείς γνωρίζει τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον», σημαίνει κάλεσμα για νέα εξόντωση των Εβραίων, η πρόεδρος του δικαστηρίου απάντησε ειρωνικά: «Ε, και δεν φτιάχνουν άλλο;».(Σημειώνουμε ότι η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία κατήγγειλε με εκτενή αναφορά της τον εισαγγελέα αυτό στα αρμόδια Δικαστικά όργανα και μέχρι σήμερα δεν έχει πάρει καμία απάντηση).
Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι μάρτυρες κατηγορίας, Εβραίοι και μη Εβραίοι(3), βρέθηκαν σε κάθε δίκη να εξετάζονται κάτω από τις συνεχείς παρατεταμένες επιθέσεις του ναζιστή κατηγορούμενου και των συνηγόρων του που προσπαθούσαν, συχνά και με την ανοχή της δικαστικής έδρας, να τους απαξιώσουν με μια σειρά πολιτικές, ακόμα και προσωπικές κατηγορίες άσχετες με το κατηγορητήριο. Ταυτόχρονα, σε όλες τις δίκες βρέθηκε να κατηγορείται σαν εγκληματική και να δικάζεται η θρησκεία των εβραίων μαρτύρων κατηγορίας με την ανοχή ή και τη συμμετοχή του δικαστηρίου, ενώ τους ζητήθηκε να ξεκαθαρίσουν τη σχέση τους με την πολιτική του Ισραήλ. Δηλαδή οι μάρτυρες κατηγορίας βρέθηκαν στην κατάσταση των κατηγορούμενων που όμως δεν είχαν το δικαίωμα να διαθέτουν δική τους υπεράσπιση όπως γίνεται σε κάθε άλλη δίκη. Οι δίκες θα μπορούσαν να γίνουν ένας νομικός και πολιτικός μονόλογος της μίας πλευράς αν οι μάρτυρες κατηγορίας δεν έδειχναν σθένος και αποφασιστικότητα και δεν συνέτριβαν τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης του ναζιστή. Αλλά πέρα από τη διαδικασία ήταν το περιεχόμενο μιας σειράς καίριων δικαστικών τοποθετήσεων που έδωσαν τον τόνο στην αρνητική δικαστική ατμόσφαιρα που επικράτησε. Αυτές οι δικαστικές τοποθετήσεις όχι μόνο δεν αντιρροπίστηκαν από άλλες άλλων δικαστών και εισαγγελέων - με μια δυο εξαιρέσεις - αλλά οι μάρτυρες της ΑΠ που τόλμησαν να τις καταγγείλουν στον τύπο δέχτηκαν δριμύτατη επίθεση από την έδρα της τελευταίας δίκης. Στο μεταξύ, κατά του εισαγγελέα(4) που άσκησε τη δίωξη στον Κ. Πλεύρη, διατάχθηκε πειθαρχική προκαταρκτική εξέταση (!) μετά από προσφυγή του ναζιστή ότι κακώς τον παρέπεμψε σε δίκη. Την προκαταρκτική αυτή εξέταση διενήργησε ένας εισαγγελέας Εφετών(5). Αυτός στο πόρισμά του εξήγησε δια μακρών γιατί κακώς ο συνάδελφός του παρέπεμψε το ναζιστή σε δίκη και ανασκεύασε όλες σχεδόν τις βασικές κατηγορίες που απηύθυνε εναντίον του. Ανάμεσα στα άλλα ο εισαγγελέας αυτός έγραψε στο πόρισμά του: «Από την μελέτη του επίδικου συγγράμματος προκύπτει ότι οι σε αυτό διατυπούμενες δυσμενείς απόψεις για τους Εβραίους κατά το πλείστον είναι αποτέλεσμα ιστορικής ερεύνης (η υπογράμμιση δική μας) με λεπτομερή αναφορά συναφών ιστορικών γεγονότων και απόψεων τρίτων ιστορικών προσώπων ιδία κατά μιας κατηγορίας Εβραίων, των αποκαλουμένων διά του συγγράμματος Εβραιοσιονιστών… Είναι προφανές ότι η γενίκευση εφαρμογής του Ν.927/79 (του αντιρατσιστικού νόμου) καταλύει τις διατάξεις των άρθρων 14 και 16 του ισχύοντος συντάγματος που κατοχυρώνουν την ελευθερίαν της έκφρασης, της επιστήμης και της έρευνας (η υπογράμμιση δική μας) και ιδία η τοιαύτη γενίκευση κατ ουσίαν απαγορεύει την ιστορική έρευνα ως και τας διατάξεις του συναφούς άρθρου της ΕΣΔΑ». Δηλαδή ο εισαγγελέας εφετών μια ευρωπαϊκής χώρας θεωρεί το πιο εκτρωματικό κείμενο άρνησης του ολοκαυτώματος «αποτέλεσμα ιστορικής έρευνας» και τη νομιμότητα του απαίτηση της επιστήμης και της έρευνας. Όσο για τον όρο περί Εβραιοσιωνισμού αυτός χρησιμοποιείται από το ναζιστή στο βιβλίο για να ξεφύγει από την κατηγορία ότι προπαγανδίζει τη βία κατά των Εβραίων γενικά. Κάθε δικαστικό κείμενο και κάθε εισαγγελική αγόρευση σε όλη αυτή τη δικαστική διαδικασία, που ήθελε να απαλλάξει το ναζιστή από την κατηγορία ότι προπαγανδίζει τη βία κατά των Εβραίων, ισχυρίστηκε ότι όπου το βιβλίο λέει Εβραίος εννοεί «Εβραιοσιωνιστής» και αυτό κατάφωρα ενάντια και στο γράμμα και στο πνεύμα του βιβλίου.Αλλά υπάρχουν και πιο ανατριχιαστικά: Στο «σύγγραμμα» του Πλεύρη υπάρχει μια λεζάντα, που αναφέρεται και στο κατηγορητήριο, κάτω από μια φωτογραφία μικρών παιδιών στο Άουσβιτς. Σε αυτήν ο ναζιστής σαρκάζοντας τα μελλοθάνατα παιδάκια γράφει: «Εβραιόπουλα: Τα βλέπουμε τετράπαχα». Ο ίδιος εισαγγελέας επιβραβεύει αυτόν τον σαρκασμό σημειώνοντας ότι εδώ: «σχολιάζεται απλώς η καλή φυσική κατάσταση των εβραιόπουλων». Αλλού παρατηρεί ότι ανάμεσα στα δήθεν «αντικείμενα της ιστορικής έρευνας» του Πλεύρη είναι και οι «διεθνείς επιδιώξεις των εβραιοσιωνιστών όπως αυτές προκύπτουν από διάφορα δικά τους κείμενα (όπως η Παλαιά Διαθήκη, το Ταλμούδ, τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών» (η υπογράμμιση δική μας). Αυτό που ενδιαφέρει εδώ δεν είναι ότι ο εισαγγελέας αναφέρει και την επίσης χριστιανική Παλαιά Διαθήκη σαν κείμενο των «εβραιοσιωνιστών», αλλά ότι θεωρεί σαν υπαρκτό και ιστορικό κείμενο των «εβραιοσιωνιστών» το βασικό ιδεολογικό εργαλείο ναζιστικής εξόντωσης που είναι το τσαρικό πλαστογράφημα «Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών».
Στην ίδια ακριβώς γραμμή με τον πιο πάνω Εισαγγελέα Εφετών αλλά σε πολύ πιο προωθημένη και πολύ πιο συστηματική βάση βρίσκεται το κείμενο που έγραψε η εφέτης δικαστής(6) που μειοψήφισε στην πρωτόδικη απόφαση (με την οποία ο Κ. Πλεύρης καταδικάστηκε σε 14 μήνες τον Δεκέμβρη 2007). Και αυτή επιμένει ενάντια σε κάθε γραμματικό και λογικό κανόνα και ενάντια στο πνεύμα και στις αναφορές όλου του βιβλίου, ότι όποτε καταφέρεται εναντίον των Εβραίων ο Πλεύρης καταφέρεται εναντίον των «Εβραιοσιωνιστών» και τελικά εναντίον της πολιτικής του κράτους του Ισραήλ και όχι κατά των Εβραίων. Ας δούμε πως η δικαστής «αθωώνει» το συγγραφέα για το εξής απόσπασμα του βιβλίου:«Περισσότερο προκαλώ εσάς τους αναγνώστας μου να συζητήσετε για το Ταλμούδ και την Εβραικήν θρησκεία. Προκαλώ περισσότερο εσάς επειδή σεις είσθε τα θύματα. Ξυπνήστε οι επίβουλοι Εβραίοι σκάπτουν τον τάφον των Εθνών. Ξυπνήστε και ρίξατέ τους μέσα, διότι τους αξίζει (…) Η μελέτη του Ταλμούδ μας οδηγεί κατά λογικήν και ηθικήν αναγκαιότητα στο συμπέρασμα ότι οι Εβραίοι πρέπει να αντιμετωπισθούν ως εχθρός της ανθρωπότητας. Συνεπώς κατηγορώ τους Γερμανούς Ναζί διότι δεν απήλλαξαν την Ευρώπην μας από τον Εβραιοσιωνισμόν, ενώ ηδύναντο να το πράξουν. Στο ερώτημα λοιπόν αν ήτο σωστό που οι Γερμανοί συνεκέντρωσαν τους Εβραίους, δια να τους μεταφέρουν στη Μαδαγασκάρη, η απάντησις έρχεται μόνη της: Μετά από όσα διδάσκουν και επιδιώκουν οι Εβραίοι, δεν ήτο σωστό αυτό που έκαναν οι Γερμανοί. Έπρεπε να τους έστελναν όχι στη Μαδαγασκάρη, αλλά στον Ιεχωβά τους να διαβάζουν μαζί όρθιοι το Ταλμούδ». Αυτό το απόσπασμα το σχολιάζει η εφέτης ως εξής:«Στο απόσπασμά του αυτό ο συγγραφέας στηριζόμενος στις αναμφισβήτητα μισαλλόδοξες και αντιχριστιανικές αναφορές των Ταλμούδ (ιερών βιβλίων των Εβραίων), (η υπογράμμιση δική μας) τα οποία ισχυρίζεται ότι εξακολουθούν και σήμερα να τα διδάσκονται στις συναγωγές τους, προκαλεί τους αναγνώστες του να ξυπνήσουν και να δουν τον κίνδυνο που κατά τη γνώμη του, τους επιφυλάσσουν οι Εβραίοι σιωνιστές. Σʼ αυτούς αναφέρεται και αυτούς καταδικάζει και όχι τους Εβραίους γενικά, ως έθνος και φυλή. Είναι δε αξιοσημείωτο ότι και οι Εβραίοι στο θρήσκευμα…μάρτυρες Βενιαμίν Αλμπάλα και Αβραάμ Ρεϊτάν, αφού ορκίστηκαν στην Ιερή Βίβλο, αναφερόμενοι στο Ταλμούδ, με υπεκφεύγουσες εκφράσεις, απέφυγαν να δηλώσουν ρητά αν καταδικάζουν ή όχι τις παραπάνω διδαχές» !!! (Η υπογράμμιση δική μας).Δηλαδή η δικαστής όχι μόνο υιοθετεί τη γνησιότητα των αποσπασμάτων που παραθέτει ο αντισημίτης και όχι μόνο υιοθετεί τις κατηγορίες του για το Ταλμούδ αλλά κατηγορεί τους μάρτυρες εβραίους στη δίκη γιατί δεν το αποδοκιμάζουν. Αυτός είναι έμπρακτος αντισημιτισμός και αποκαλύπτεται σαν τέτοιος στο παρακάτω απόσπασμα του κατηγορητηρίου το οποίο ενοχοποιεί όσο κανένα άλλο το συγγραφέα του για το αδίκημα της ρατσιστικής προσβολής:«Εβραίος (στο θρήσκευμα) και άνθρωπος είναι έννοιαι αντιφατικαί δηλαδή η μία αποκλείει την άλλη. Κατά την σταθεράν τακτικήν των Εβραίων αποκρύπτουν την καταγωγήν των, που συνήθως ταυτίζεται με το θρήσκευμά των».Η δικαστής γράφει σχετικά με αυτό το απόσπασμα: «Είναι προφανές ότι ο συγγραφέας αναφέρεται στις αναλυθείσες προηγουμένως στο βιβλίο του περικοπές από τα ιερά βιβλία Ταλμούδ, τα οποία αναμφισβήτητα περιέχουν μισαλλόδοξες και αντιχριστιανικές διδαχές, κόντρα σε κάθε έννοια ανθρωπισμού και ως εκ τούτου επισημαίνει δικαιολογημένα, ότι ο Εβραίος που υιοθετεί αυτές, προφανώς στερείται ανθρωπισμού» (!!) (Οι υπογραμμίσεις δικές μας).Σχολιάζοντας τους εμετικούς ύμνους του ναζιστή στο Χίτλερ, στο Γκαίμπελς, στο Χίμλερ και στα SS που περιέχονται στο βιβλίο και στο κατηγορητήριο: «ΑΔΟΛΦΟΣ ΧΙΤΛΕΡ (1889- 1945): Ο τραγικός ηγέτης του Τρίτου Γερμανικού Ράϊχ είναι ασφαλώς η εντυπωσιακοτέρα αρχηγική μορφή της νεωτέρας εποχής… Η ιστορία της ανθρωπότητος θα καταλογίσει στον Αδόλφο Χίτλερ τα εξής: 1. Δεν απήλλαξε ενώ ηδύνατο την Ευρώπην από τους Εβραίους. 2. Δεν εχρησιμοποίησεν τα ειδικά χημικά όπλα που μόνον η Γερμανία διέθετε δια να νικήσει…. Εξ αιτίας της ήττης της Γερμανίας τότε, κινδυνεύει η Λευκή Φυλή και η Ευρώπη σήμερα… Θα έλθει η μέρα κατά την οποίαν οι Ευρωπαίοι θα κυριαρχήσουν ή θα καταστραφούν. Και στας δύο περιπτώσεις θα αναγνωρίσουν ότι ο Χίτλερ είχε δίκαιον…»… «ΙΩΣΗΦ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ (1897 – 1945) : Ένα από τα φωτεινότερα πνεύματα του αιώνος. Φιλόσοφος, αγωνιστής και βαθύς γνώστης της ψυχολογίας του πλήθους που ενίκησε, εις όλα τα πεδία της μάχης τον εβραιομπολσεβικισμόν και ηγήθη του ολοκληρωτικού πολέμου της πατρίδος του». Η δικαστής ευρωπαϊκού δικαστηρίου 60 χρόνια μετά τον πιο κανιβαλικό και γενοκτονικό πόλεμο όλων των εποχών γράφει:«Οι παραπάνω απόψεις του συγγραφέα, έστω και αν θεωρηθούν ακραίες (η υπογράμμιση δικιά μας), απηχούν και πάλι τη δική του πολιτική πεποίθηση και κοσμοθεωρία περί των ιστορικών πολιτικών συστημάτων της δημοκρατίας και του εθνικοσοσιαλισμού, καθώς και τη γνώμη του για τα ιστορικά πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στον Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο». Δηλαδή κατά τη δικαστή οι υπερ-ρατσιστικές και ναζιστικές αυτές «απόψεις» μπορεί και να μην θεωρηθούν ακραίες ενώ ο εθνικοσοσιαλισμός, δηλαδή ο ναζισμός, που σημαίνει ο χειρότερος ρατσισμός-κανιβαλισμός έχει κύρος ιστορικού πολιτικού συστήματος όπως και η δημοκρατία! Σχολιάζοντας χαρακτηριστικά το κάλεσμα του βιβλίου: «Κύριοι Εβραίοι πηγαίνετε στην Πατρίδα σας και απαλλάξατέ μας από την παρουσίαν σας. Η Λευκή Φυλή δεν θέλει σημίτας στην Ευρώπην, διότι έτσι την συμφέρει βιολογικώς» η δικαστής ισχυρίζεται ότι ο συγγραφέας εδώ απλά «υιοθετεί την πολιτική άποψη των Ναζί, χωρίς σκοπό εξυβρίσεως ή προκλήσεως σε πράξεις βίας, ότι η Λευκή Φυλή δεν θέλει σημίτες στην Ευρώπη». Σύμφωνα με το «ιστορικό πολιτικό σύστημα του ρατσισμού» ασφαλώς δεν αποτελεί εξύβριση ή πρόκληση σε πράξη βίας το κάλεσμα για έξωση των Εβραίων από την Ευρώπη. Και αυτά χωρίς η δικαστής να βρει ούτε μια λέξη για να αποδοκιμάσει τις χιτλερικές θέσεις του συγγραφέα όχι μόνο εδώ αλλά σε όλα τα φρικιαστικά αποσπάσματα που σχολιάζει. Είναι λοιπόν τελικά αναπόφευκτο που η δικαστής στηρίζει τον κατηγορούμενο και στα σημεία του κατηγορητηρίου που αναφέρονται στην άρνηση του ολοκαυτώματος και που ουσιαστικά και η ίδια το αμφισβητεί καθώς γράφει: «Και τα ως άνω απηχούν επίσης τις πολιτικές πεποιθήσεις του συγγραφέα, ο οποίος επιχειρεί με ντοκουμέντα που αναλυτικώς εκθέτει στο βιβλίο του, να αμφισβητήσει την έκταση του ολοκαυτώματος το οποίο, ισχυρίζεται ότι αφορά μόνον 66.000 έως 350.000 Εβραίους, με βάση τα επίσημα στοιχεία του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού και όχι 6.000.000 που το σιωνιστικό κίνημα, για λόγους συμφέροντος επικαλείται. Οι παραπάνω απόψεις του ακόμη και αν δεν είναι απόλυτα ακριβείς (η υπογράμμιση δικιά μας), σε κάθε περίπτωση δεν αποδεικνύεται ότι ο συγγραφέας εν γνώσει του παραθέτει ανακριβή περιστατικά και στοιχεία και επομένως δεν έχουν ποινική απαξία αφού αναφέρονται καθαρά σε πολιτικές πεποιθήσεις και σε εξιστόρηση ιστορικών γεγονότων, κάτω από την επιρροή και υπό το πρίσμα της κοσμοθεωρίας του συγγραφέα». Αν αυτές οι «απόψεις» δεν είναι «απόλυτα ακριβείς» τότε είναι οπωσδήποτε σχετικά ακριβείς. Δηλαδή κατά τη δικαστή οι 6.000.000 νεκροί του Ολοκαυτώματος δεν είναι ένα αναμφισβήτητο ιστορικό γεγονός. Αλλά ας δούμε τι απαντάει η δικαστής στα εξής κυνικά τσιτάτα του ναζιστή και του κατηγορητηρίου:«Τα στρατόπεδα συγκεντρώσεως, <οι φούρνοι>, το <σαπούνι> και τα βασανιστήρια υπήρξαν και παραμένουν τα προσφιλή θέματα, τα οποία δεξιοτεχνικώς, μέχρι και βλακωδώς εκμεταλλεύεται η αντιναζιστική προπαγάνδα»(….) «Εκείνα τα έργα όπως το «Ολοκαύτωμα» σας συγκινούν και εντυπωσιάζεστε, από τα δήθεν βασανιστήρια, τα οποία δήθεν υπέστησαν προ 60 ετών και πλέον οι Εβραίοι» (υπογράμμιση δική μας)Η δικαστής απαντάει: «Στις περικοπές αυτές είναι φανερό ότι ο συγγραφέας, ανεξαρτήτως του αν αμφισβητεί ή όχι την έκταση του ολοκαυτώματος, τεκμηριώνοντας την άποψή του με παραπομπές σε ιστορικές πηγές (η υπογράμμιση δικιά μας), σύμφωνα με τις οποίες, παρουσιάστηκαν διαφορετικές κάθε φορά εκδοχές του αριθμού των θανατωθέντων Εβραίων, στο Βʼ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οποίοι προσδιορίστηκαν από 60.000.000 έως 350.000 (με στοιχεία του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, βλ. 1382-1383 του επίδικου βιβλίου), αυτό που θέλει να επισημάνει είναι ότι παρότι οι Εβραίοι επικαλούνται ότι ήσαν θύματα του πολέμου και των Ναζί, οι ίδιοι σήμερα διαπράττουν τα ίδια εγκλήματα στην Παλαιστίνη, πράγμα που δεν αφίσταται της αλήθειας (!) (η υπογράμμιση δικιά μας), και η αναφορά αυτών δεν γίνεται με σκοπό εξυβρίσεως και προκλήσεως πράξεων βίας κατά του Εβραϊκού λαού, εκ μόνου του λόγου της εθνικής και φυλετικής τους καταγωγής, αλλά με σκοπό την ιστορική τεκμηρίωση των απόψεων του συγγραφέα». (!)Ο ισχυρισμός ότι οι χιτλερικοί διαπράξανε τα ίδια εγκλήματα με εκείνα του Ισραήλ κατά των Παλαιστίνιων είναι η πιο συμπυκνωμένη υποτίμηση και σχετικοποίηση του όγκου και της ποιότητας των χιτλερικών εγκλημάτων, αλλά κυρίως η αντιστροφή της σχέσης Θύτη-Θύματος, από όλους τους φιλοναζιστές και αντισημίτες σήμερα στον κόσμο. Προς το τέλος του κειμένου συνοψίζοντας τα συμπεράσματά της η δικαστής γράφει:«Όλες οι παραπάνω αναφορές του επίδικου βιβλίου τεκμηριώνονται σε ιστορικές πηγές της συγκεκριμένης περιόδου …που με λεπτομέρεια αναφέρει στο βιβλίο του), καταβάλλοντας την απαιτούμενη, για επιστήμονα ιστορικό, επιμέλεια» (η υπογράμμιση δικιά μας). Δεν μπορούμε εδώ να δημοσιεύσουμε όλες τις κρίσεις της δικαστού για το τερατώδες αυτό βιβλίο αλλά υπάρχουν και άλλες, που όλες δείχνουν μια εργώδη προσπάθεια όχι απλά να αθωωθεί ποινικά αλλά ακόμα χειρότερα να εξωραϊστούν οι θέσεις του και να αθωωθεί πολιτικά και ηθικά ο συγγραφέας του.Οι μάρτυρες της ΑΠ που κατήγγειλαν με ανακοινώσεις τους τις θέσεις των δικαστών και εισαγγελέων δέχτηκαν δριμύτατη κριτική από την Πρόεδρο της έδρας, στη διάρκεια της τελευταίας δίκης του Εφετείου (η οποία κατέληξε στην αθώωσή του). Μάλιστα η έδρα πίεσε αφόρητα τον πρόεδρο του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου (ΚΙΣ) να καταδικάσει την ΑΠ για τις καταγγελίες αυτές πράγμα που εκείνος αρνήθηκε να κάνει. Είναι τέλος χαρακτηριστική η ανεκτικότητα της έδρας στις διαρκείς προκλήσεις του ναζιστή ακόμα και όταν αυτός είχε το θράσος να πει στους μάρτυρες κατηγορίας: «άμα σηκωθεί από τον τάφο του ο Χίτλερ θα σας τακτοποιήσει!!!».Βλέπουμε λοιπόν ότι η αθωωτική απόφαση δεν έπεσε ξαφνικά από τον ουρανό αλλά αποτέλεσε το λογικό επακόλουθο μιας δικαστικής αντίληψης – ελπίζουμε πάντα όχι πλειοψηφικής- που πάντως αποκρυσταλλώθηκε ψύχραιμα στο διάστημα των 18 μηνών που κράτησε όλη η δικαστική διαδικασία.Από τα παραπάνω συνάγουμε ότι όποιο και αν είναι το τελικό επίσημο σκεπτικό της αθώωσης(7), αυτό δεν θα μπορούσε να στηριχθεί παρά είτε σε μια συνειδητή παρερμηνεία του βιβλίου, είτε σε μια «τρυφερότητα» απέναντι στο περιεχόμενό του, είτε σε μια ωμή παραβίαση του αντιρατσιστικού νόμου.
Η πολιτική ατμόσφαιρα υπεύθυνη για τη δικαστική στάση
Σε κάθε δημοκρατική χώρα θα ήταν αδύνατη μια τέτοια σκανδαλωδώς αντιδημοκρατική και αντισυνταγματική συμπεριφορά ενός δικαστηρίου χωρίς να υπάρχει πλήρης κάλυψη αυτής της συμπεριφοράς από το σύνολο της πολιτικής εξουσίας και πιο ειδικά από το σύνολο των κομμάτων, μικρών και μεγάλων, της χώρας (με την εξαίρεση ενός εξωκοινοβουλευτικού κόμματος). Γιατί αν έστω και ένα μικρό κόμμα του κοινοβουλίου ήθελε να διαφοροποιηθεί από αυτές τις δικαστικές συμπεριφορές, τοποθετήσεις, διαδικασίες και αποφάσεις θα μπορούσε να το είχε κάνει ευκολότατα και με εξασφαλισμένη τη δημοσιότητα αφού κάθε κοινοβουλευτικό κόμμα έχει το δικαίωμα να τοποθετείται κάθε μέρα σε όλα τα δελτία ειδήσεων όλων των τηλεοπτικών καναλιών, σε θέματα που θεωρεί σημαντικά. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μη γίνει τίποτα γνωστό γι αυτή τη δίκη για το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινής γνώμης καθώς κανένα από τα 9 τηλεοπτικά κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας σε κανένα από τα ειδησεογραφικά δελτία τους δεν ανέφερε ποτέ σε όλο αυτό το διάστημα οτιδήποτε για τη δίκη, οτιδήποτε για την αρχική καταδίκη και οτιδήποτε για την αθώωση του ναζιστή στο εφετείο. Για να δικαιολογήσουν τη στάση τους στους πιο ανήσυχους ανθρώπους τα κόμματα που σιώπησαν διέδιδαν ότι η δίκη αυτή αφορούσε έναν «περιθωριακό» και το καλύτερο θα ήταν να μην είχε γίνει μήνυση εναντίον του ή έστω να μην υπάρξει καταδίκη του για να μην μετατραπεί ο «περιθωριακός» σε ήρωα. Ένα βιβλίο που εκθειάζει τόσο ωμά τον πιο δολοφονικό και ρατσιστικό πόλεμο που έζησε η ανθρωπότητα και κυκλοφορεί σε χιλιάδες αντίτυπα στα πιο κεντρικά βιβλιοπωλεία μιας χώρας δεν μπορεί να είναι από τη φύση του ένα περιθωριακό γεγονός, γι αυτό δεν μπορεί να είναι περιθωριακός και ο συγγραφέας του. Ιδιαίτερα δεν μπορεί αυτός να είναι περιθωριακός στη μόνη χώρα της ΕΕ όπου οι ανοιχτοί ναζιστές είναι εντελώς νόμιμοι. Αναφερόμαστε στην αρκετά μαζική δολοφονική ναζιστική συμμορία «Χρυσή Αυγή». Και κυρίως όταν ο «περιθωριακός» και το βιβλίο του συνδέονται άμεσα με ένα κόμμα της Βουλής και της Ευρωβουλής, το αντισημιτικό ΛΑΟΣ.
Ο ναζιστής Πλεύρης, πασίγνωστο στέλεχος της ελληνικής χούντας και γενάρχης του μεταπολεμικού φασισμού και ναζισμού την Ελλάδα υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΛΑΟΣ. Αυτό αργότερα τον απομάκρυνε από τις τάξεις του, για να μην εκτεθεί ανεπανόρθωτα στις κατηγορίες για φιλοναζισμό, αλλά το έκανε «αθόρυβα» και χωρίς ποτέ να τον καταγγείλει. Όμως οι δύο πιο βασικοί βουλευτές και κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του ΛΑΟΣ υποστήριξαν άμεσα ή έμμεσα το βιβλίο. Ο ένας είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης που για καιρό διαφήμιζε αυτό το βιβλίο στην τηλεόραση λέγοντας ότι «αυτό το βιβλίο είναι το αγαπημένο μου». Ο δεύτερος είναι ο Θ. Πλεύρης, γιος του Κ. Πλεύρη, που ήταν συνήγορός του στη δίκη και ο οποίος ζητούσε την αθώωση του ναζιστή λέγοντας ότι δεν μπορεί να απαγορεύεται σε έναν έλληνα πολίτη το δικαίωμα να ζητάει την εξόντωση ενός οποιουδήποτε λαού ή το δικαίωμα να ζητάει να επαναλειτουργήσει το Άουσβιτς (!) Ακόμα η νεολαία του ΛΑΟΣ πρόβαλε το βιβλίο στην ιστοσελίδα της ενώ ένα άρθρο του αρχηγού του ΛΑΟΣ Καρατζαφέρη στην επίσημη εφημερίδα του κόμματος, την «Α1», πάνω στην τελική φάση της δίκης κατέληγε στο συμπέρασμα ότι ο «εβραίος μυρίζει αίμα». Αυτές οι καταπληκτικές εκδηλώσεις φασισμού που θα είχαν προκαλέσει σεισμό σε οποιαδήποτε δημοκρατική χώρα εδώ πνίγηκαν κυριολεκτικά από όλα τα ΜΜΕ (συμπεριλαμβανόμενου και του τύπου) και έμειναν ασχολίαστες από όλα τα κόμματα με αποτέλεσμα το ΛΑΟΣ να μπει στη Βουλή, ενώ ο Θ. Πλεύρης έχει τον τίτλο του μέλους μιας ανώτατης ντε φάκτο δικαστικής αρχής : της προανακριτικής επιτροπής της Βουλής που δικάζει βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου !!!
O καθένας μπορεί να έχει τη δική του άποψη για ποιο λόγο καλύπτεται πολιτικά σε μια χώρα της ΕΕ το κάλεσμα για αντισημιτική βία καθώς και η νομιμότητα των νεοναζιστικών συμμοριών. Εμείς απλά διαπιστώνουμε ότι η ίδια πολιτική κάλυψη παρατηρείται και στη Ρωσία και την ίδια στιγμή οι πιο ισχυρές ηγετικές πολιτικές τάσεις των δύο χωρών όλο και περισσότερο ταυτίζονται στα μεγάλα περιφερειακά και διεθνή ζητήματα.
Αλλά όποια και να είναι η ερμηνεία του φαινόμενου της πολιτικής κάλυψης του αντισημιτισμού και του νεοναζισμού στην Ελλάδα, το σίγουρο είναι ότι μόνο αυτή μπορεί να εξηγήσει γιατί, εκτός από τις μετρημένες στα δάκτυλα αντιδράσεις μερικών δημοκρατών δημοσιογράφων, όλοι οι συλλογικοί φορείς και προσωπικότητες που έπρεπε να αντιδράσουν, σιώπησαν.Δηλαδή δεν σιώπησαν μόνο τα τηλεοπτικά κανάλια, ούτε σιώπησαν μόνο όλα τα συνδικάτα που οι ηγεσίες τους ελέγχονται κομματικά, ούτε σιώπησε μόνο η εκκλησία -και «λογικά»- αφού έχει τεράστιο μερίδιο στο φούντωμα του αντισημιτισμού στη χώρα τα τελευταία χρόνια. Σιώπησαν σχεδόν όλες οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντιρατσιστικές και φιλομεταναστευτικές με την εξαίρεση την ΑΠ και του ΕΠΣΕ (Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι). Μάλιστα ο πρόεδρος(8) της πιο μεγάλης, της πιο επίσημης θεσμικά οργάνωσης, της Ελληνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, δημοσίευσε λίγο πριν την πρωτόδικη καταδικαστική απόφαση κείμενο υπέρ της αθώωσης του ναζιστή το οποίο η εισαγγελέας, σʼ αυτή τη δίκη, κράδαινε για να τεκμηριώσει την πρότασή της υπέρ της αθώωσης.
Πρέπει να αντισταθούμε! Η απόφαση αυτή πρέπει να ανατραπεί.
Αγαπητοί φίλοι δημοκράτες στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Συγχωρέστε μας για το ότι αυτή η επιστολή είναι τόσο μακροσκελής, αλλά δεν μας ήταν εύκολο να περιγράψουμε με λιγότερα λόγια το μεγάλο κίνδυνο που βλέπουμε να πλανιέται πάνω από τη χώρα μας και τις αιτίες της ασφυξίας που αισθανόμαστε. Θεωρούμε αυτή τη δικαστική απόφαση σταθμό για τις γενικότερες εξελίξεις στην Ελλάδα. Μάλιστα θεωρούμε τη δικαστική συμπεριφορά και την απόφαση πιο ανησυχητικές από το ίδιο το βιβλίο, τη δε συγκάλυψη του βιβλίου και των δικαστικών συμπεριφορών από το πολιτικό σύστημα το πιο ανησυχητικό απ όλα.Ο δολοφονικός αντισημιτισμός δεν είναι υπόθεση κύρια των Εβραίων. Είναι γενική υπόθεση των μεγάλων, των τεράστιων πλειοψηφιών, που θέλει να υποδουλώσει ο κάθε ναζισμός. Άλλωστε εμείς της ΑΠ που μπήκαμε με όλες μας τις δυνάμεις σε αυτή τη δίκη και συντάξαμε υπόμνημα για την παραπομπή του ναζιστή δεν είμαστε εβραίοι. Βλέποντας όμως τους κλασσικούς ναζιστές εδώ και 15 χρόνια να ξαναφανερώνονται έντονα και απρόσκοπτα στη χώρα μας με σημαία τους τον γνωστό δολοφονικό αντισημιτισμό, κρίναμε ότι δεν έπρεπε να επαναλάβουμε το παλιό λάθος να αφήσουμε τους Εβραίους μόνους τους και να περιμένουμε μετά να αντιμετωπίσουμε το ναζιστικό κτήνος όταν θα έρθει η ώρα να χτυπήσει τους δημοκράτες γενικά. Γιατί το κτήνος γίνεται ακαταμάχητο αν παγιώσει τον αντισημιτισμό στο λαό, επειδή ο αντισημιτισμός είναι η ναζιστική «ερμηνεία του κόσμου» και σʼ αυτόν τον κόσμο η εξαφάνιση του Εβραίου είναι το όπιο που προσφέρεται στο φτωχό και στον καταραμένο για να γλιτώσει τάχα από τα βάσανά του. Αλλά αν οι φτωχοί και οι καταραμένοι βρουν παρηγοριά σε έναν ανείπωτο και παράλογο φόνο, μετά κανένας ρατσιστικός φόνος και κανένας παραλογισμός δεν θα τους είναι ξένοι. Για πολλούς αυτή η βαρβαρότητα είναι αδύνατο να επαναληφθεί επειδή σήμερα δεν είναι πολλοί οι ανοιχτοί αντισημίτες. Όμως οι περισσότεροι αντισημίτες σήμερα εμφανίζονται σαν «αντισιωνιστές» επειδή ο κλασικός αντισημιτισμός έβγαλε πολύ κακό όνομα με το χιτλερισμό. Σύμφωνα με τον «αντισιωνισμό» αντισημιτικού τύπου ένα κράτος, το Ισραήλ, έχει την υπερφυσική δύναμη να κινεί συνωμοτικά κάθε άλλο κράτος και να προκαλεί κάθε εκμετάλλευση και κάθε πόνο στον πλανήτη. Γι αυτό είναι το μόνο κράτος το οποίο οι αντισημίτες θέλουν να εξαφανιστεί και το μόνο εξ αιτίας του οποίου πρέπει να τιμωρηθούν όσοι ομόθρησκοι του ή ομοεθνείς του δεν το αποδοκιμάζουν, πράγματα που δεν τα απαιτούν ποτέ για πολύ μεγάλα κράτη που μάλιστα διαπράττουν μαζικές γενοκτονικές σφαγές.
Γι αυτό πρέπει να καταδικαστεί αποφασιστικά η απόπειρα να γίνει δεκτό στην Ελλάδα το κάλεσμα για εξόντωση των Εβραίων πολιτών μέσω της ταύτισης τους με τον οποιοδήποτε πόλεμο διεξάγει μια άλλη χώρα.Γι αυτούς τους λόγους όλη η δημοκρατική Ελλάδα, όλη η δημοκρατική Ευρώπη, όλος ο κόσμος πρέπει να αντιδράσουν στη δικαστική απόφαση της 27 του Μάρτη του Εφετείου της Αθήνας.Σε αυτή τη φάση το ένδικο μέσο που μπορεί να οδηγήσει σε νέα δίκη και σε ανατροπή της απόφασης είναι η αναίρεσή της από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Για να ανοίξει ο δρόμος σʼ αυτή την αναίρεση πρέπει οι έλληνες και ευρωπαίοι δημοκράτες να απαιτήσουν κύρια από την κυβέρνηση αλλά και από όλα τα κόμματα της Ελλάδας να καταδικάσουν δημόσια την αθωωτική αυτή απόφαση που προσβάλει βάναυσα τον ελληνικό λαό και όλους τους λαούς της Ευρώπης και να τους ζητήσουν να πάρουν τα αναγκαία μέτρα για την ανατροπή της. 9 Στα πλαίσια μιας τέτοιας προσπάθειας η Α.Π προτείνει να σταλεί στον πρωθυπουργό της Ελλάδας η επιστολή που αναφέρουμε στο εισαγωγικό μας σημείωμα.
Αθήνα, 24 Απριλίου 2009
Παραπομπές (1): Η απόφαση ήταν 4 υπέρ της αθώωσης και 1 κατά (μόνο για το ένα σκέλος της κατηγορίας, δηλαδή για προτροπή σε ρατσιστική βία και μίσος). Για το δεύτερο σκέλος, αυτό των προσβλητικών ιδεών εναντίον των Εβραίων, η απόφαση ήταν ομόφωνη υπέρ της αθώωσης. (2): Εισαγγελέας Λ. Λαζαράκος(3): Οι μάρτυρες κατηγορίας ήταν: Από την Αντιναζιστική Πρωτοβουλία: Άννα Στάη, Ρένα Κούτελου, Λάμπης Κατσιάπης. Από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ): Μωυσής Κωνσταντίνης (πρόεδρος), Βενιαμίν Αλμπάλα, Αβραάμ Ρειτάν, Λέων Γαβριηλίδης. Από το Ελληνικό Παρατηρητήριο Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) ο εκπρόσωπος του Παναγιώτης Δημητράς. (4): Εισαγγελέας Σπ. Μουζακίτης(5): Εισαγγελέας Π. Ματζούνης(6): Εφέτης Μ. Παγουτέλη(7): Το σκεπτικό της αθωωτικής απόφασης του δικαστηρίου ακόμα δεν έχει εκδοθεί(8): Πρόεδρος της ΕΕΔΑ, Κ. Παπαϊωάννου(9): Ο εκπρόσωπος τύπου του Υπ. Εξωτερικών, Γ. Κουμουτσάκος σε ερώτηση δημοσιογράφου για τις διεθνείς επικρίσεις κατά της χώρας μας, καταδίκασε τις «ακραίες απόψεις» του Πλεύρη, αλλά δεν καταδίκασε την ίδια την απόφαση.

το σχολιο της antifa-area

επειδη πολλες φορες μεσω μαιηλ,γινομαστε αποδεκτες ''παραπονων" και αρνητικων σχολιων απο διαφορες συντροφισσες και συντροφους για την δημοσιευση των προκυρηξεων αλλα και γενικοτερα την προβολη των θεσεων και αποψεων της "αντιναζιστικης πρωτοβουλιας",
να σημειωσουμε:
1. υπαρχει δεσμευση της ομαδας να δημοσιευουμε τις προκυρηξεις που αφορουν αντιφασισμο-αντιναζισμο.
2. η δημοσιευση ως "ξενων δημοσιευσεων εκφραζει και δεσμευει τους συντακτες η συλλογικοτητες που το υπογραφουν και οχι το site.
3.oποιος δεν συμφωνει μπορει να στελνει την αποψη του στο μαιηλ του site και δεσμευομαστε οτι θα το δημοσιευσουμε....

η συνταξη του
ιστολογιου

No Nazis on 1 May!

Nazis are planning rallies in several German towns on 1 May 2009, to compete with the usual revolutionary demonstrations. Indymedia linksunten will help the anti-fascist resistance in Hanover, Mainz und Ulm by providing live news services (tickers) in German and English.
Overview: Ticker RSS Mobile
Hanover: Ticker RSS Mobile
Legal Team: 0511-1614765
Mainz: Ticker RSS Mobil
Legal Team: will be announced
Ulm: Ticker RSS Mobil
Legal Team: will be announced
This text is about 1 May in Hannover. There is a newer feature in German about 1 May in Hannover. Texts in German covering 1 May in Mainz and 1 May in Ulm are also available on Indy linksunten.
1 May 09. Hanover – Itʼs been known since September 2008 that neonazis from the spectrum of so-called “free comradeships” are mobilising for a central march in the north German city Hannover. Up to 1,500 neonazis from all over Germany and neighbouring countries are expected. Anti-fascist mobilisation and planning has been going on at full capacity for months. According to a police order of 18 March 09 the gathering of the neonazis is banned at this point in time. However, everything indicates that the ban wonʼt hold up.
It emerged at the end of last year that the neonazis are planning marches in both Hanover and in Ulm, southern Germany, on 1 May. As in previous years, the neo-Nazi party NPD and like-minded groups are concentrating their mobilisation on the southern gathering, while the violence-prone “free comradeships” and the “AN” spectrum are concentrating on the north. It has emerged in recent months and weeks that other, though smaller, marches have been registered with the authorities in Neubrandenburg, Berlin, Dresden, Mainz and Weiden. Within the neo-Nazi scene these other demo registrations caused bad blood and dispute, because especially in the action-oriented spectrum of the scene there is the hope to emulate a central large mobilisation on 1 May 08 in Hamburg – Barmbeck. Despite successful anti-fascist interventions that day, which forced police to reroute the neonazisʼ march through a hobby gardening estate to a nearby railway station and to declare it ended there, within the neo-fascist scene the March is rated a success. They ignore the fact that nearly all the buses used by the Nazis were destroyed and more than 10, 000 people protested against the March by various means. The adoption by parts of the neo-fascist scene of action forms like the “Black Block” and other actions usually regarded as “typically leftwing” are part of a change of strategy. Propagated especially by the NPD, the concept of demonstrating “legalistic closeness to citizens” is being displaced by a focus on action-oriented demonstration behaviour. Violent outrages and attacks by neonazis are not new, yet the events on 1 May in Hamburg seem to have developed a certain dynamism of its own.The Hanover march has been filed by Dennis Bührig, from nearby Celle, who has a criminal record of several counts. Bührig has been active for years in the spectrum of violence-prone so-called “free comradeships” and is regarded as the head of comradeship “Celle 73”. He ran last year for the NPD in the Lower Saxony state election and appears as organiser, speaker and marshal at various marches. Bührig is involved in the network “Nationaler Sozialisten Niedersachsen“ (NaSo), an umbrella grouping of the comradeship scene in Lower Saxony and the “Stammtisch Nord“. “Stammtisch Nord“ is a coordination meeting of the so-called “free comradeship scene” in which one participant is Inge Nottelmann, who registered the march on 1 May 08. Nottelmann, who together with her friend Tobias Thiessen is active in the Hamburg “Aktionsbüro Nord“, is regarded as the driving force behind the smallest group, “Arbeitskreis Mädelschar“ (girls working group), whose “theoretical pamphlet” is being used on the mobilisation page for Hanover.In the “theoretical” part of the neo-fascist mobilisation to Hanover the attempt is made to image the 1st of May, the day of the left, emancipatory workersʼ movement, into a context of national and ultimately nation socialist movements. Thus the text culminates in the headline “1 May – day off work since 1933“ and depicts the importance of the “worker” to the “body of the nation” propagated by Hitler and Goebbels. With the motto “end impoverishment, foreign domination and opinion dictatorship – national socialism now” the neonazis pick up classical lines of argument of a “national revolutionary” ideology in which parts of the so-called “free comradeship scene” and the “AN“ spectrum see themselves. In the context of “anti-capitalism from the right” on the argumentation basis of anti-Semitic stereotypes the attempt is made to address and explain social themes. The “revolutionary” alternative proclaimed by the Nazis is “taming capitalism” in a framework of a racist national community (Volksgemeinschaft). This is no “revolutionary”, much less an emancipatory ideology. The same line of argument was used by historical national socialism as the basis of the Shoa, the persecution and murder of millions of political opponents, homosexuals and others proclaimed to be enemies.Shortly after plans for the central march in Hanover became known, groups in various political spectrums began mobilising for counter-protests. Many of the groups participating from the outset declared their intention to stop the march from happening and to blockade the route. This has resulted in the Blockade Alliance, in which trade unions, youth groups and representatives of the radical left are cooperating. But some functionaries managed to split the alliance, arguing that actively blocking the Nazi route is too offensive. This has created various alliances for 1 May in Hanover, whose aims vary from active prevention of the march to family outings with sausage grilling. Already in autumn of 2008 groups of the radical left met to exchange views on shared positions and suitable forms of action. The meetings made clear that the purpose cannot be only to prevent the march, but also to present understandable radical leftwing contents to the public. This includes criticism of parts of the bourgeois public and their political positions.The Nazis will begin their assembly at the central bus station close to the central railway station. The blockade alliance of the DGB trade union federation, youth groups and radical Left have registered events all around the Nazi gathering place to serve as starting points for blockades of the Nazi route. To enable as many people as possible to take part in the blockades, groups are called on not to act militantly near the blockades. Anti-fascists are also calling for many decentralised actions. A spokeswoman declared these were not meant to be contrary action forms but to contribute to a “coordinated multiplicity” of the protest. Information, sleeping places and other dates are posted on the mobilisation page of the alliance.
Antifascist website mobilising for 1 May in Hannover

Κάλεσμα Ρομά στην Τσεχία κατά του νεοναζισμού

Μετά από εμπρηστική επίθεση σε σπίτι Ρομά στο Vitkov από νεοναζί και θύμα ένα κορίστι δύο ετών που παλεύει να κρατηθεί στη ζωή, οι Ρομά προσπαθούν να διαφυλάξουν την ζωή τους σε μια χώρα που τα ακραία δεξιά στοιχεία παρουσιάζουν ανησυχητική αύξηση ακολουθώντας τους ανάλογους δείκτες άλλων κεντρικών ευρωπαικών χωρών. Το κάλεσμα αφορά ταυτόχρονες διαδηλώσεις για τις 3 Μάη σε πολλές μεγάλες πόλεις της Τσεχίας με αίτημα τον περιορισμό των νεοναζί με την βοήθεια της κυβέρνησης και της αστυνομίας.Roma in the Czech Republic: http://romove.radio.cz/en/article/22369Φυλετική επίθεση στο Rostock, 1992 (άρθρο από wikipedia): http://en.wikipedia.org/wiki/Riot_of_Rostock-LichtenhagenHungarian Neo-Nazi against Roma: http://www.russiatoday.com/Top_News/2009-04-22/Hungarian_Neo-Nazi_lead_war_on_gypsies_.htmlRom News Network: http://www.romnews.com/community/index.php?newlang=engΕπίθεση στο Litvinov, 17-11-2008: http://www.youtube.com/watch?v=zKrnJIIltco


http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1023041

Συγκέντρωση διαμστυρίας για το δολοφονικό ξυλοδαρμό του Κούρδου πρόσφυγα

Σε σύσκεψη αντιρατσιστικών και μεταναστευτικών οργανώσεων που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 24/4 στο Στέκι Μεταναστών της αθήνας σχετικά με τον βαρύτατο τραυματισμό του Κούρδου πρόσφυγα Αριβάν Οσμάν Αμπντουλά απο λιμενικούς στην Ηγουμενίτσα αποφασίστηκε η οργανωση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας στον σταθμό ΗΣΑΠ του Πειραιά την Τρίτη 5 Μαΐου 2009 στις 6 το απόγευμα. Τις επόμενες ημέρες θα κυκλοφορήσει ανακοινωση προς υπογραφή από συλλογικότητες ντόπιων και μεταναστών που θα διακινηθεί στις διαδηλώσεις της πρωτομαγιάς και τις κινητοποιήσεις της επόμενης εβδομάδας καθώς και δίγλωσση αφίσα.

Όχι στον εμπαιγμό των προσφύγων και το ρατσισμό του Νομάρχη.

Οι ρατσιστικές θέσεις του Νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη έχουν πάψει από καιρό να μας εκπλήσσουν. Το ίδιο και η αναξιοπιστία του, γνωστή και αυτή στο πανελλήνιο. Η υποκρισία του όμως αυτή τη φορά ξεπέρασε κάθε όριο.

Είναι γνωστό ότι εδώ και ένα χρόνο περίπου η Νομαρχία Θεσσαλονίκης αρνείται να εκδίδει άδειες εργασίας για τους πρόσφυγες της πόλης μας (αιτούντες άσυλο). Με ευθύνη των πολιτικών προϊσταμένων, η αρμόδια υπηρεσία ξεκίνησε ξαφνικά από πέρσι τον Απρίλιο να εφαρμόζει μια ακραία ρατσιστική και πρακτικά ανενεργή διάταξη παλιότερου νόμου, η οποία απαγορεύει στους πρόσφυγες να εργάζονται όσο υπάρχουν έλληνες άνεργοι οπουδήποτε στην Ελλάδα. Καμία άλλη Νομαρχία της χώρας, όπως και η ίδια η Νομαρχία Θεσσαλονίκης μέχρι πέρσι, δεν ερμηνεύει και δεν εφαρμόζει αυτή τη διάταξη με τέτοιο τρόπο, ο οποίος καταδικάζει τους πρόσφυγες στην ανεργία και τη μαύρη εργασία.
Την Πέμπτη 2 Απριλίου, η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης μαζί με δεκάδες πρόσφυγες κατέθεσε στο Νομαρχιακό Συμβούλιο το αίτημά της για την αλλαγή αυτής της ρατσιστικής και απάνθρωπης τακτικής. Ο Νομάρχης, μπροστά στους πρόσφυγες, τους νομαρχιακούς συμβούλους και τους δημοσιογράφους, αφού έπλεξε μόνος του για μια ακόμα φορά το εγκώμιό του και μας διηγήθηκε πόσο αγαπά τους πρόσφυγες, δεσμεύθηκε ρητά ότι αν οι άλλες Νομαρχίες συνεχίζουν να εκδίδουν άδειες, το ίδιο θα κάνει και αυτός. Οι πρόσφυγες αποχώρησαν ανακουφισμένοι και σε συνάντησή μας με τους υπηρεσιακούς παράγοντες τις επόμενες ημέρες συμφωνήθηκαν και οι πρακτικές λεπτομέρειες για την τακτοποίηση της υπόθεσης.
Σήμερα, ένα μήνα σχεδόν μετά, και αφού οι αρμόδιες υπηρεσίες ολοκλήρωσαν τις αναγκαίες διαδικασίες, ενημερωθήκαμε ότι ο Νομάρχης άλλαξε άποψη και αποφάσισε να μην υπογράψει τις άδειες!
Είναι φανερό ότι οι ρατσιστικές του απόψεις και το φλερτ με την ακροδεξιά αποδείχτηκαν ισχυρότερα από το υποτιθέμενο «φιλολαϊκό» προφίλ που προσπάθησε να επιδείξει στους πρόσφυγες. Οι πρόσφυγες όμως δεν είναι μόνοι τους. Όπως στεκόμαστε δίπλα στον Κούρδο που ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τους λιμενικούς της Ηγουμενίτσας, θα σταθούμε δίπλα και στους πρόσφυγες της Θεσσαλονίκης που απειλούνται με εξόντωση από το ρατσισμό του κάθε Ψωμιάδη.
Η ειρωνεία είναι ότι αύριο Τετάρτη, ο Ψωμιάδης «κλείνει» τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης με σύνθημα «Δεν επαιτούμε. Απαιτούμε». Ούτε οι πρόσφυγες όμως επαιτούν. Στην ερχόμενη συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβούλιου θα είμαστε ξανά εκεί, πρόσφυγες και άλλοι αλληλέγγυοι πολίτες της πόλης, για να απαιτήσουμε ξανά την άρση αυτής της αδικίας. Ενάντια στον εμπαιγμό και το ρατσισμό του Νομάρχη, ορθώνεται η άλλη Θεσσαλονίκη, των προσφύγων, των αγώνων, της αλληλεγγύης.

Καλούμε σε:
Παράσταση διαμαρτυρίας στη συνεδρίαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου
Πέμπτη 30 Απριλίου 13.00 στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης
(θα ακολουθήσει Συνέντευξη Τύπου)
www.socialcenter.gr

Για τη χτεσινή γιορτή αλληλεγγύης στον Αγ. Σπυρίδωνα στο Αιγάλεω...

Πολλοί μετανάστες από την περιοχή του Αγ. Σπυρίδωνα συμμετείχαν στη γιορτή αλληλεγγύης. Αρκετοί αιγαλιώτες έφεραν ρούχα και φαγητά και όλοι μαζί προσπαθήσαμε να διαμορφώσουμε ένα κλίμα επικοινωνίας έξω από τα κυρίαρχα στερεότυπα των διαχωρισμών και του αποκλεισμού. Επίσης, στη γιορτή συμμετείχαν και άτομα από την "πρωτοβουλία προσφύγων, μεταναστών/τριών και αλληλέγγυων". Από τις 12.30 το μεσημέρι οι μετανάστες, κούρδοι από το Ιράκ, ιρακινοί και λίγοι πακιστανοί στήσανε το δικό τους χορό αφού ανάλαβαν οι ίδιοι τη μουσική επιμέλεια. Μέχρι τις 6 περίπου το απόγευμα ο χορός δεν σταμάτησε ούτε στιγμή. Ενδιάμεσα αδειάσαν τα ταψιά, οι νταμιτζάνες και οι κρεμάστρες από τα ρούχα. Η απόπειρα να γνωριστούμε με τους μετανάστες αλλά και να καταδείξουμε ότι η περιοχή είναι ανοιχτή και φιλόξενη, μακριά από τη μιζέρια και το δηλητήριο του ρατσισμού, απέφερε τους προσδοκώμενους καρπούς. Και είναι μόνο η αρχή...ΥΓ. Με δεδομένο ότι επρόκειτο για μια ανοιχτή γιορτή που είχε πολλά χαρακτηριστικά ενός παραδοσιακού πανηγυριού, με το κρασί να ρέει άφθονο και τα αίματα ξαναμμένα, κάποια στιγμή προς το τέλος μερικοί μετανάστες συνεπλάκησαν μεταξύ τους για ασήμαντη αφορμή. Αυτή ήταν και μια ευκαιρία για την αστυνομία να δηλώσει παρουσία με περιπολικά και μια κλούβα και με τον επικεφαλής να κρατάει μπαστούνι του μπέιζμπολ (!) Ωστόσο, η κατάσταση διευθετήθηκε από τους συγκεντρωμένους μετανάστες και αλληλέγγυους με την αστυνομία να αποχωρεί και τη γιορτή να λήγει.

Anti-Racists vs. Youth for Western Civilization

Yesterday evening, on UNC campus in Chapel Hill, NC, we saw round two of the battle between anti-racist community members and students and the newly founded white supremacist group Youth for Western Civilization. After the successful protest of YWC’s event last week, which ended with protesters literally chasing the anti-immigrant ex-congressman Tom Tancredo out of the building and attracted international media attention, a liberal backlash ensued on UNC’s campus. The college paper refused to print any words of support for the protest, as it was becoming a national embarrassment for the administration. Student groups that were hoping to “dialogue” with Tancredo last Tuesday, including the Hispanic association on campus, also quickly distanced themselves from the protests, even going so far as to do a joint press conference with the president of YWC. Meanwhile, Student Congress, UNC’s chancellor, and Chapel Hill Police immediately started up their gears of repression, seeking to divide protest groups from one another and find those responsible. On Monday evening, a mediated gathering between a half dozen or more student and community groups took place on campus, where people sought to understand each others’ differing analyses and goals regarding YWC and the past week’s event. It was a sad sight: a half dozen groups with little to no analysis or collective memory about how and why to fight fascism, what “free speech” means in this context and how it was being used rhetorically against us, or the relation between xenophobia and white supremacy. Additionally present was the complicated racial dynamics of power and privilege, as most of the students showing support for past Tuesday’s victory were white, while the non-politically oriented Hispanic association expressed disappointment that they weren’t allowed to “dialogue” with Tancredo, adding that the event “wasn’t about racism, it was about immigration.” (It is important to note that many of the protesters on Tuesday were people of color, unrepresented by any student organization, and these individuals‘ voices have yet to really be heard.) A final complication was the presence of non-students, who feel it is in their interest to militantly disrupt and stop fascist organizing whenever and wherever possible in their hometown, but have less connection to or affinity for the inner-workings of campus liberal politics.In no time at all, in the midst of this flurry of activity, drama, repression, and media manipulation, YWC announced another event, this time hosting anti-immigrant speaker and politician Virgil Goode from Virginia. Despite all the complications, wheatpasted posters announcing protest at the event started appearing on campus, and more meetings took place. The media was geared up, the Chapel Hill police were hyped, the campus administration felt like all eyes were on them, and for a week YWC and its critics were on the front page of every paper in town. Needless to say, there would be no element of surprise on Wednesday. The event was moved at the last minute to a larger and more secure auditorium in the Student Union, which would make the event easier to police and would allow for the droves of reporters and alumni who came to observe the spectacle for a second time. Hopefully they weren’t disappointed. There was already a protest outside the Union in full swing, albeit of a smaller and less aggressive nature than the demo the week before. The fiasco inside began with individuals handing out programs for the event, disguised to look official but actually containing key information about the source of YWC’s racist agenda and political connections, as well as making a case for why their existence on campus is not a free speech issue but a hate issue. Once the event started, it was quickly disrupted by a drag-song and dance routine from half a dozen folks standing in the front, mocking the YWC and Virgil Goode and encouraging resistance to racist forces in our town. This only lasted a brief while, but soon others began shouting at the speaker and YWC members, with charges of “racist” and “white supremacist.” Somewhere around the same time, on the outside of the building, folks began emerging en masse from surrounding buildings due to the fire alarms going off. This crowd observed the protest taking place with an air of confusion, as police looked on. Back on the inside, loud noises from an unknown source started reverberating throughout the auditorium. It seems that this was not a fire alarm, and the event continued on, albeit somewhat chaotically. More individuals started shouting, and the police began “escorting” folks they had targeted as “disruptive” out of the building, whom they then arrested. Two of the last people to be removed were pulled out of the building while holding a pink banner that said, “Fuck Racism!” Nevertheless, the speaker was apparently able to give their speech, throughout the chaos, though not without further shouting and disruption at the end. The total number of arrests by the end of night was 6. All of those folks were given misdemeanor disorderly conduct charges and released that night. Further repression has ensued this morning, when a student allegedly identified as participating the Tuesday action last week was arrested, questioned, and charged with “disturbing the peace at an educational institution.” Several other students have been harassed by police as well, in what is clearly an attempt by the administration to scare and divide organizers and save face in the national academic “community.” In the past 8 days two demos, which were militant by campus standards, a dozen or more meetings, national media attention, and at least seven arrests have occurred. Police, media, students and non-students alike are still reacting to all this, so it is difficult to provide much analysis of Wednesday’s action at this point. It does seem clear that while the speech was not totally stopped, it was indeed disrupted in such a way as to continue embarrassing the administration and costing their bureaucracy thousands of dollars in a relatively large police effort. It is also clear to people who want YWC out of Chapel Hill that we cannot continue organizing on a reactive, event by event basis. Fortunately, we are not intimidated or scared by the petty, trifling machinations of the University bureaucracy and its police and press, nor are we willing to resign the safety or our communities and neighbors to the political interests of liberal student organizations that desire “free” speech and dialogue with a white supremacist organization. YWC is now a controversial, hated group on campus, with both an embarrassed faculty sponsor and a scrambling administration tenuously preserving the group’s existence. There will continue to be debate, education, and action until YWC is out of our town. You are invited to join this struggle; find out if YWC has a chapter in your town and go after them. If not, be the creative anarchists that you are and find a way to let UNC administrators know how you feel. In solidarity and rage!one hopeful North Carolina anarchistPS. As one individual, I’ve done my best give a fair account of what’s been happening, and how a diverse range of groups and individuals have been trying to approach the rapidly shifting landscape of Chapel Hill and university politics. I do not write this with the intention of representing any specific group, merely to give a tenuous account of the strategies and actions that are unfolding, as today becomes yesterday so fast. There are obviously a wide diversity of opinions about this struggle from within the ranks of those protesting and making a ruckus, so please keep that in mind. Feel free to comment, alter, question, or raise issues with anything written here!

αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Κυριακή 26/4, 5μμ στο ΚΕΠ Ν.Ιωνίας

19 ρατσιστικές επιθέσεις σε Ν.Ιωνία και Λαμπρινή! Κάλυψη από Αστυνομία των επιθέσεων! Καλούμε σε αντιρατσιστικό συλλαλητήριο την Κυριακή 26/4, 5μμ στο ΚΕΠ Ν.Ιωνίας Το τελευταίο δεκαήμερο μια ομάδα ρατσιστών επιτίθεται με σιδερογροθιές και σπασμένα μπουκάλια σε Πακιστανούς μετανάστες στην περιοχή της Ν.Ιωνίας και της Λαμπρινής. Στην Ν.Ιωνία στήνουν καρτέρι τα ξημερώματα γύρω στις 4 πμ στην Λεωφόρο Ηρακλείου όπου και δεκάδες εργαζόμενοι σε Λαϊκές πάνε για να πιάσουν δουλειά. Στοχοποιείται έτσι μια ολόκληρη κατηγορία εργαζόμενων. Συγκεκριμένα ομάδα από 4-6 σε 2-3 μηχανές επιτέθηκε στους Πακιστανούς μετανάστες με σιδερογροθιές τους ρίξανε κάτω και τους κλωτσάγανε με αποτέλεσμα τον τραυματισμό στο πρόσωπο και τα πλευρά σε 19 τουλάχιστον άτομα. Ομάδα 15 ατόμων με αυτοκίνητα περικύκλωσε περιοχή με τρόπο που εμπόδιζε είσοδο και έξοδο από ολόκληρα τετράγωνα και με εντολές αρχηγού επιτίθονταν σε μετανάστες που είχαν εγκλωβιστεί στη περιοχή. Πρόκειται για συστηματικά οργανωμένες και προσχεδιασμένες επιθέσεις που δείχνουν ότι οι φασιστικές ομάδες κρούσης δίνουν πλέον το παρών. Αυτές οι επιθέσεις γίνανε από την μεγάλη Πέμπτη 17/4 έως και χθές τα ξημερώματα. 2.Στην Λαμπρινή ομάδα ρατσιστών επιτίθεται συστηματικά από τις 17 Απρίλη σε Πακιστανούς μετανάστες. Γίνονται επιθέσεις από την Πλατεία του Αγίου Ανδρέα. Μάλιστα κυνήγησαν μέχρι το σπίτι τους στην οδό Συρακουσών.Κι μπήκαν 3 φορές στο σπίτι τους τραυματίζοντας 4 άτομα.. Μάλιστα την δεύτερη μέρα παρακολουθούσαν και περίμεναν να βγουν από το σπίτι για να επιτεθούν. Αστυνομικοί πήγαν στις 18 του Απρίλη στις 11.50μμ, πιάσανε δύο, ενα18χρονο και ένα 22χρονο. Ο 22χρονος έλεγε στους Πακιστανούς «είμαι αστυνομικός!». Ο μεταφραστής Μοχάμεντ Μπασίρ εκ μέρους των θυμάτων που πήγε στο ΑΤ αντιμετωπίστηκε χυδαία από τον αστυνομικό στην είσοδο ,τον έβριζε «φύγετε από την χώρα μας» και τον εμπόδισε να μπει μέσα! Μια γειτόνισσα κατήγγειλε το περιστατικό σαν ακραία ρατσιστική επίθεση και προσφέρθηκε να παραστεί σε δίκη κατά των φασιστοειδών. Δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά αλλά συνέχεια των επιθέσεων που έγιναν στο Αιγάλεω, τον Ρέντη, την Νίκαια. Στην Λαμπρινή μόλις πριν από 3 μήνες το ΑΤ προσπαθούσε να κουκουλώσει στα γρήγορα δολοφονική ρατσιστική σε βάρος Πακιστανού μετανάστη. Ηθικός αυτουργός των επιθέσεων που παραπέμπουνε σε οργανωμένες φασιστικές συμμορίες είναι η πολιτική του ρατσισμού που στοχοποιεί τους μετανάστες για την άνοδο της ανεργίας και της εγκληματικότητας.
Καλούμε σε αντιρατσιστικό συλλαλητήριο την Κυριακή 26/4, 5μμ στο ΚΕΠ Ν.Ιωνίας -Τζαβέντ Ασλαμ,πρόεδρος Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος 6955295322 -Πέτρος Κωνσταντίνου, Επιτροπή κατά του Συμφώνου Μετανάστευσης Ασύλου της ΕΕ, 6932828964

Το οικονομικό πρόγραμμα ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΑΝ ΤΟ ΦΛΕΡΤ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΤΟ ΓΑΜΟ

Πολύ συζήτηση γίνεται εδώ και λίγους μήνες για το ενδεχόμενο να πάρει πιο συγκεκριμένες μορφές η άτυπη συνεργασία της κυβέρνησης με το ΛΑΟΣ. Αλλά τι θα σημαίνει αυτή η σύγκλιση για τον κρίσιμο τομέα της οικονομικής πολιτικής;Παρά την πρόσφατη επαναβεβαίωση της παλιάς θέσης του κ. Καραμανλή ότι «δεν συνεργάζεται με τα άκρα», η προσέγγιση του κόμματος του κ. Καρατζαφέρη προς το κυβερνών κόμμα συνεχίζεται αδιατάρακτη. Η αδυναμία της κυβέρνησης, με την οριακή πλειοψηφία και το τσαλακωμένο πολιτικό προφίλ, αφήνει ελεύθερο το χώρο στον πεπειραμένο τακτικιστή καναλάρχη. Με υπολογισμένες κινήσεις και εφαρμόζοντας την τακτική του σκοτσέζικου ντους, ο κ. Καρατζαφέρης διεκδικεί να επιστρέψει από την πόρτα στην «κοινή πολυκατοικία» της (άκρο-κέντρο)δεξιάς, εκεί δηλαδή από όπου τον πέταξαν πριν από 9 χρόνια από το παράθυρο. Ακόμα κι ο Αρης Σπηλιωτόπουλος, ο άνθρωπος δηλαδή που είχε δεχτεί το 2000 τη σφοδρή επίθεση από τον κ. Καρατζαφέρη (με τα γνωστά περί «Σαλώμης») που οδήγησε στη διαγραφή του, είναι σήμερα έτοιμος να τον καλοδεχτεί, λέγοντας μεγαλόψυχα ότι «ο ΛΑΟΣ σε πολλά ζητήματα έχει εκφράσει απόψεις που δεν χαρακτηρίζονται ακραίες». Οσο για την παλιά δήλωση Καραμανλή περί άκρων, ο υπουργός Παιδείας έδωσε μια περίεργη ερμηνεία: «Η δήλωση Καραμανλή περί άκρων δεν αποκλείει κανέναν και δεν προεγκρίνει κανέναν» (Mega, 9/3/09). Κρεοπωλείον «Η πατρίς»Για να αντιληφθεί κανείς πώς σχεδιάζει αυτή την προσέγγιση, χρήσιμη είναι η περιγραφή που έκανε ο ίδιος ο κ. Καρατζαφέρης σε μια συνεδρίαση της Βουλής τον περασμένο μήνα (18/3/09). Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ θυμήθηκε μια παλιά ελληνική ταινία με «μια ξεπεσμένη αριστοκράτισσα και την κόρη της, που μου φαίνεται ότι ήταν η Μπέτυ Αρβανίτη, δεν θυμάμαι καλά, οι οποίες δεν είχαν να φάνε και πήγαινε ένας κρεοπώλης της γειτονιάς, ένας χασάπης και τους έδινε τα κρέατα, τα μπιφτέκια, τον κιμά κ.λπ. και έτρωγαν και την ‘έβγαζαν’. Αλλά βεβαίως δεν ήθελαν να δείξουν το χασάπη, ντρεπόντουσαν. Ετσι είναι ξεπεσμένη η Νέα Δημοκρατία. Παίρνει τις ιδέες μας αλλά δεν θέλει να ξέρει ότι είναι από εμάς».Ο κατά δήλωσή του «χασάπης» της Δεξιάς έχει βέβαια δίκιο. Σε μια σειρά από ζητήματα που απασχόλησαν τα δυο τελευταία χρόνια την κυβέρνηση, οι τελικές αποφάσεις που πάρθηκαν από τα αρμόδια υπουργεία και τον ίδιο τον πρωθυπουργό φέρνουν τη σφραγίδα του κόμματος του κ. Καρατζαφέρη. Σε ορισμένα μάλιστα απ’ αυτά, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ έχει κατορθώσει να δημιουργήσει πραγματικό «ρεύμα», παρασύροντας στην πολιτική του επιχειρηματολογία μεγάλα μέσα ενημέρωσης που υποτίθεται ότι δεν ταυτίζονται με τη Δεξιά (εφημερίδες όπως το Πρώτο Θέμα και κανάλια όπως το Mega). Από τη διαμάχη για το βιβλίο της ιστορίας μέχρι τις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες για την ποινικοποίηση της κουκούλας και την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, η κυβέρνηση εμφανίζεται να υιοθετεί –και μάλιστα με μεγάλη καθυστέρηση που της προκαλεί και αντίστοιχο πολιτικό κόστος- τις προτάσεις του κ. Καρατζαφέρη. Από τη δική τους πλευρά, ο πρόεδρος κι οι βουλευτές του ΛΑΟΣ δεν διστάζουν να υπερψηφίζουν τα κρίσιμα νομοσχέδια της κυβέρνησης, ενώ οι παρεμβάσεις τους στη βουλή κινούνται περισσότερο κατά του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ και πολύ συχνά από τα δικά τους έδρανα εκφωνούνται οι πιο καθαροί φιλοκυβερνητικοί λόγοι. Το αποτέλεσμα είναι να έχει ήδη δημιουργηθεί ένας σφικτός πολιτικός εναγκαλισμός, τον οποίο είναι υποχρεωμένη να αποδέχεται η κυβέρνηση, ακόμα κι όταν στα λόγια τον απορρίπτει. Η σαφής στροφή της προς μια πολιτική ατζέντα «νόμου και τάξης» προκύπτει κι ενισχύεται απ’ αυτή την άτυπη συνεργασία, την οποία ο κ. Καρατζαφέρης ήδη αποκαλεί «συγκυβέρνηση».Στην πραγματικότητα ο κ. Καρατζαφέρης μ’ αυτή τη συνεργασία έχει πετύχει ό,τι έλεγε το παλιό σλόγκαν για τα εσώρουχα που είχε ο ίδιος λανσάρει, την εποχή που ήταν (μόνο) διαφημιστής: «Απ’ έξω εμφάνιση και από μέσα άνεση». Απ’ έξω η κυβέρνηση εξακολουθεί να εμφανίζεται ως εκφραστής του μεσαίου χώρου, ενώ από μέσα έχει όλη την άνεση να κυριαρχεί η ακροδεξιά. Οι δυο πιο ορατοί άξονες αυτής της προσέγγισης είναι ασφαλώς η επιβολή μέτρων σκληρής αστυνόμευσης στο εσωτερικό κι η υιοθέτηση μιας εθνικιστικής ρητορικής στο εξωτερικό. Αλλά το πραγματικό πολιτικό ερώτημα που προκύπτει από αυτή τη σύγκλιση είναι ποιές επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή η «συγκυβέρνηση» στη διαχείριση του σπουδαιότερου ζητήματος αυτής της περιόδου, στην αντιμετώπιση δηλαδή της οικονομικής κρίσης.Ο πατριωτισμός της τσέπηςΗ οικονομική «φιλοσοφία» του ΛΑΟΣ αποτελεί ένα επιπλέον επιχείρημα, το οποίο χρησιμοποιούν ορισμένοι αναλυτές για να διευκολύνουν τη διαφαινόμενη δεξιά «συγκυβέρνηση». Αν μπολιαστεί, μας λένε αυτοί οι αναλυτές, η οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας με τη «σκέψη Καρατζαφέρη», τότε μπορεί να πάρει πιο «φιλολαϊκές μορφές», εφόσον το ΛΑΟΣ αποτελεί τη σύγχρονη εκδοχή της παλιάς λαϊκής δεξιάς, η οποία δεν υιοθετεί τη φιλελεύθερη οικονομική λογική της κυβέρνησης. Είναι αλήθεια ότι ορισμένες από τις κατά καιρούς εξαγγελίες του κ. Καρατζαφέρη έχουν σαφή αναφορά σε δόγματα της λαϊκής δεξιάς και συνοδεύονται από προτάσεις μέτρων «προστασίας των μικρομεσαίων», που έρχονται σε αντίθεση με τη σκληρή νεοφιλελεύθερη λογική. Αν συνυπολογίσει κανείς την αντιευρωπαϊκή ρητορική του κόμματος, τότε μπορεί να παρασυρθεί και να θεωρήσει ότι περιμένουν καλύτερες μέρες τους εργαζόμενους, αν επιτευχθεί τελικά η πολυσυζητημένη συγκατοίκηση. Όμως ισχύει εντελώς το αντίθετο. Αν μπει κανείς στον κόπο και αφαιρέσει από τις προτάσεις του κ. Καρατζαφέρη το διαφημιστικό τους περίβλημα, το μόνο που μένει είναι μια σκληρή νεοφιλελεύθερη λογική.Ξεχωρίζουμε καταρχήν δύο προτάσεις του ΛΑΟΣ που ήδη έχουν υιοθετηθεί από την κυβέρνηση, αλλά έχει ενδιαφέρον η συλλογιστική με την οποία τις εισηγήθηκε ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ. 1. Η «νομιμοποίηση» των ημιυπαίθριων χώρων.«Σας προτείνουμε ένα φόρο, γλυκύ φόρο, κύριε Πρωθυπουργέ», έλεγε στις 6/2/09 στη Βουλή ο κ. Καρατζαφέρης. «Ενα εκατομμύριο σπίτια είναι παράνομα. Ολα τα διαμερίσματα της Ελλάδας είναι παράνομα με τους ημιυπαίθριους χώρους. Ολοι θέλουν να τα νομιμοποιήσουν. Δεν υπάρχει Ελληνας που δεν θα δώσει ευχάριστα για να νομιμοποιήσει το σπίτι του, γιατί αυτομάτως ανεβαίνει και η αντικειμενική αξία του ακινήτου. Να τα γκρεμίσετε ένα εκατομμύριο σπίτια δεν μπορείτε. Αρα, λοιπόν, πάρτε απ’ αυτό το φόρο». Πρόκειται για το αυστηρά εισπρακτικό μέτρο που έσπευσε να υιοθετήσει ο κ. Σουφλιάς, με την αστεία επισήμανση ότι «δεν πρόκειται για νομιμοποίηση, αλλά για τακτοποίηση». 2. Η φοροαπαλλαγή για τα αυτοκίνητα πολυτελείας.«Τόσο καιρό που φωνάζαμε εμείς εντός Κοινοβουλίου κι εντός Ευρωκοινοβουλίου να φέρετε την πλήρη κατάργηση του τέλος ταξινόμησης, δεν το κάνατε», έλεγε και πάλι στη Βουλή στις 30/3/09, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ. «Το πιο ακριβό αυτοκίνητο, η Porsche η Cayenne, έχει 22.000 ευρώ στις Βρυξέλλες –χθές ήμουν εκεί- όταν είναι τετραετίας. Εδώ, γιατί έχει 60.000 και 70.000 ευρώ; Για ποιό λόγο το αυτοκίνητο που στην Ελλάδα έχει 40.000 ευρώ στη Ρουμανία μπορείς να βρεις το ίδιο με 14.000 ευρώ; Είμαστε η μόνη χώρα της Ευρώπης που συμβαίνει αυτό. Αν θέλετε, λοιπόν, να νομοθετήσετε υπέρ του λαού, νομοθετήστε και πείτε, καταργείται τελείως». Δώστε Πόρσε στο λαό, λοιπόν. Αλλά οι «δομικές αλλαγές» που εισηγείται ο κ. Καρατζαφέρης για την αντιμετώπιση της κρίσης είναι πολύ σοβαρότερες:1. Η κατάργηση της φορολογίας των επιχειρήσεων.«Στις ελάχιστες επενδύσεις που γίνονται, για να μη φύγουν και αυτές και γίνουν περισσότερες, όσα κέρδη επανεπενδύονται, μηδέν φορολογία. Οταν, λοιπόν, υπάρχει μία επιχείρηση που επενδύει όσα και αν κερδίζει στο σύνολό τους, δεν φορολογούνται. Οχι κλάσμα, κύριε Πρωθυπουργέ. Γιατί όταν μπει κλάσμα, αρχίζει ο έφορος και κάνει το κουμάντο» (12/2/09).2. Η νομιμοποίηση του μαύρου χρήματος.«Ζητείστε να σας πουν πόσα χρήματα έχουν οι Έλληνες στο εξωτερικό. Θα τρομάξετε. Είμαστε η χώρα με τις μεγαλύτερες καταθέσεις στην Ελβετία. Κάποια απ’ αυτά τα χρήματα μπορούν να έλθουν πίσω, κύριε Πρωθυπουργέ. Νομιμοποιείστε τα. Πώς; Πείτε: νομιμοποιώ όλα αυτά τα χρήματα, δεν με ενδιαφέρει πώς τα έβγαλες έξω, αρκεί να πάρεις ομόλογα του ελληνικού δημοσίου» (12/2/09).3. Η κατάργηση του πόθεν έσχες.«Καταργήστε για πέντε χρόνια το πόθεν έσχες, καταργήστε για πέντε χρόνια ό,τι τεκμήριο υπάρχει. Αυτός που έχει χρήματα στο σεντούκι θα πάει να τα κάνει σπίτι και αν έχει πολλά, θα τα κάνει βίλα. Θα δουλέψει ο εκσκαφέας, θα δουλέψει ο οικοδόμος, θα δουλέψει ο μπογιατζής, θα δουλέψει ο σιδεράς, θα δουλέψει αυτός ο οποίος πουλάει κουζίνες, ψυγεία ή κουρτίνες, όλοι. Θα γυρίσει η αγορά. Βγάλτε τα μαύρα χρήματα από τα σεντούκια» (12/2/09).4. Η θεσμοποίηση της παραοικονομίας.«Οσον αφορά την παραοικονομία, ξέρετε ότι υπάρχει ανάμεσά μας. Εγώ, αν ήμουν στη θέση σας, θα έκανα λίγο τα στραβά μάτια. Πρόσκαιρα θα έχανα κάποια έσοδα, στο τέλος όμως θα τα πάρω τα έσοδά μου. Θα τα πάρω από το έργο που θα κάνει, που θα χτίσει, που θα αγοράσει ένα ακίνητο. Ταυτόχρονα όμως, ενισχύω την απασχόληση! Αποφεύγω ένα μεγάλο βραχνά. Γιατί εμένα δεν με ενδιαφέρει σε αυτήν τη φάση εκεί που πηγαίνει η ανεργία, ποια οικονομία μου δίνει μεροκάματα! Εγώ θέλω μεροκάματα τώρα» (12/2/09).5. Το ξεπούλημα των δημόσιων οργανισμών.Ο κ. Καρατζαφέρης δεν αρκείται στην υποστήριξη των κυβερνητικών χειρισμών για την πώληση της Ολυμπιακής. Προτείνει –επί τη ευκαιρία- το ξεπούλημα και του ΟΣΕ: «Εχουμε μια αδερφή γεροντοκόρη πενήντα οκτώ ετών, κακοφτιαγμένη, στραπατσαρισμένη και έρχεται κάποιος και την παίρνει και μας δίνει και προίκα. Οχι να δώσουμε εμείς προίκα. Λοιπόν, μην χάσετε την ευκαιρία. Κοιτάξτε τι καλύτερο μπορείτε να δώσετε. Και κοντά στη γεροντοκόρη αδερφή, μπας και δώσετε και κανέναν γεροντοκόρο αδερφό, δηλαδή τον ΟΣΕ» (12/2/09). 6. Η θεοποίηση των ιδιωτικών επιχειρήσεων.«Ξέρετε, κύριε υπουργέ», παρατηρεί ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ στον κ. Αβραμόπουλο (18/2/09), «ότι εάν αναθέσετε σ’ έναν ιδιωτικό φορέα όλες τις αξονικές, όλες τις μαγνητικές, όλα τα εγκεφαλογραφήματα, θα σας έρθει φθηνότερα κατά εν τρίτο απ’ ό,τι κοστίζει σήμερα;»7. Η δημιουργία «παραδείσου» επενδυτών.Το οικονομικό όραμα του κ. Καρατζαφέρη είναι να δημιουργηθεί στην Ελλάδα ένα επενδυτικό «θαύμα», ανάλογο μ’ εκείνο που προκάλεσε σε χώρες της Ασίας και της Ανατολικής Ευρώπης τα μικρά μεροκάματα και η απουσία εργατικής προστασίας. Στις 22/1/09 ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ αποκαλύπτει στον αρμόδιο υπουργό ότι «δύο παγκόσμιες μονάδες, η Mitsubishi και η Hyundai θέλουν καλύτερη πρόσβαση στην Ευρώπη. Το ξέρετε; Τα λαγωνικά σας το έχουν πιάσει αυτό; Εγώ θα πήγαινα αύριο το πρωί, κύριε υπουργέ στην Ιαπωνία και θα έλεγα ‘ελάτε στην Ελλάδα και σας δίνω τα πάντα, ό,τι θέλετε, μέχρι και ασφαλιστική απαλλαγή τα πρώτα πέντε χρόνια. Ελάτε εδώ’». Με ιδιαίτερη επιμονή επανέφερε στη Βουλή το ίδιο αίτημα για χαριστική μεταχείριση των δύο συγκεκριμένων πολυεθνικών εταιρειών ο βουλευτής του ΛΑΟΣ και προσωπικός συνεργάτης του κ. Καρατζαφέρη Κωνσταντίνος Αϊβαλιώτης (28 και 29/1/09).8. Η καταπάτηση δικαιωμάτων των εργαζομένων.Οπως κάθε συνεπής σκληρός νεοφιλελεύθερος, ο κ. Καρατζαφέρης θεωρεί εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη τους αγώνες των εργαζομένων και φυσικά τον ίδιο τον συνδικαλισμό. Δεν διστάζει, μάλιστα, να εκθειάσει από το βήμα της Βουλής το περιβόητο «άρθρο 4», δηλαδή τον αντεργατικό νόμο του 1983: «Είμαι απολύτως υπέρ του άρθρου 4 που είχε φέρει [το ΠΑΣΟΚ], που επιτέλους προσδιόριζε πώς γίνεται μία απεργία. Από τους εργαζόμενους οι μισοί συν ένας. Γιατί τώρα είναι χίλιοι οι εργαζόμενοι σε ένα τομέα, συνδικαλίζονται οι 100, ταμειακώς εντάξει είναι οι 60 και αποφασίζουν οι 31. Και οι άλλοι δεν θέλουν. Πάμε, λοιπόν, σε μία λογική επεξεργασία» (23/1/09). Οσο για τις διεκδικήσεις των εργαζομένων, «όλοι είμαστε υπέρ της ελευθερίας των διεκδικήσεων, όλοι είμαστε υπέρ των λαϊκών αγώνων. Δεν είμαστε όμως υπέρ των παρανομιών». 9. Με τραπεζίτη αρχηγό.Και πώς θα γίνουν όλα αυτά που εισηγείται ο κ. Καρατζαφέρης; Μα είναι πολύ απλό. Πρέπει να αναλάβει την πρωθυπουργία της Ελλάδας ένας τραπεζίτης! Απευθυνόμενος με επίκαιρη ερώτηση προς τον πρωθυπουργό σχετικά με την ανάγκη συναίνεσης για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης (20/2/09), ο κ. Καρατζαφέρης εισηγήθηκε την πρωθυπουργοποίηση του Λουκά Παπαδήμου, υποδιοικητή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας και πρώην διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος:«Αυτό το οποίο προτείνω εγώ και είναι συγκεκριμένο είναι να φωνάξουμε τον καλύτερο. Ποιός είναι ο καλύτερος σήμερα; Ποιός μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση; Πιστεύω και προτείνω –μπορεί να είναι κάποιος άλλος, μπορεί κάποιος να προτείνει κάποιον άλλο- τον Λουκά Παπαδήμο. Να τον πάρουμε από υποδιοικητή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας, να τον φέρουμε εδώ, να κάνουμε κυβέρνηση, να βάλετε εσείς τους Υπουργούς σας, να βάλει το ΠΑΣΟΚ τους Υπουργούς, να βάλουν και οι άλλοι από έναν και να στηρίξουμε όλοι μαζί μια προσπάθεια να βγούμε από την κρίση».Δεν υπάρχει πιο κυνική ομολογία για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την έξοδο από την κρίση ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ από αυτή τη σαφή πρόταση. Την ίδια ώρα που σε διεθνές επίπεδο θεωρούνται υπεύθυνες για την κρίση οι ακραίοι κερδοσκοπικοί μηχανισμοί που στήθηκαν από τους τραπεζικούς γίγαντες κι ενώ στην Ελλάδα η τραπεζική αγορά συνεχίζει να πετυχαίνει υψηλή κερδοφορία σε βάρος των χρηστών του τραπεζικού συστήματος, ακούγεται εξαιρετικά προκλητική μια τέτοια πρόταση. Βέβαια είναι και δείγμα του πολιτικού πρωτογονισμού της ακροδεξιάς στην Ελλάδα, γιατί στην ίδια ομιλία του ο κ. Καρατζαφέρης εξήγησε ότι αν το πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν οικονομικό (όπως σήμερα) αλλά εθνικό, τότε καταλληλότερος για πρωθυπουργός θα ήταν ένας …στρατιωτικός. Όλα αυτά τα μέτρα που απαριθμεί σε κάθε ευκαιρία ο κ. Καρατζαφέρης δεν τα εμπνεύστηκε μόνο εν όψει της κρίσης. Αν κάνει κανείς τον κόπο να διαβάσει το επίσημο πρόγραμμα με το οποίο κατέβηκε το ΛΑΟΣ στις τελευταίες εκλογές, θα διαπιστώσει ότι περιλαμβάνονται σκληρά αντιεργατικά νεοφιλελεύθερα μέτρα που δεν θα τολμούσαν να προτείνουν ούτε τα παιδιά του Σικάγου στη Χιλή του Πινοσέτ. Το πρόγραμμα αυτό προβλέπει ένα «θεσμό συνεργασίας των τάξεων» που θα υποκαταστήσει το συνδικαλισμό (σ. 15), προτείνει σκανδαλώδη επιδότηση κατά 50% των εφοπλιστών για πλοία που ναυπηγούνται σε ελληνικά ναυπηγεία (σ. 75), εισηγείται ξεπούλημα των εταιρειών του δημόσιου τομέα «επειδή δημιουργήθηκαν από την τάση για κρατισμό του ΠΑΣΟΚ» (σ. 34). Οσο για τον δημόσιο τομέα, το σάκο του μποξ δηλαδή για κάθε συνεπή νεοφιλελεύθερο, το πρόγραμμα του ΛΑΟΣ προβλέπει προσαρμογή των αμοιβών του δημόσιου τομέα με αυτές του ιδιωτικού και «εξατομίκευσή» τους. Δηλαδή, εξάρτησή τους από «την αποτελεσματικότητα, την παραγωγικότητα και την ακεραιότητα κάθε υπαλλήλου» (σ. 33). Εκεί που οι θέσεις του ΛΑΟΣ ξεπερνούν τη νεοφιλελεύθερη ουτοπία είναι όταν προτείνουν την... κατάργηση των δασών: «Οι εκτάσεις που χαρακτηρίζονται σήμερα ως δασικές χωρίς να είναι δρυμοί θα πρέπει να αποχαρακτηρισθούν και να παραδοθούν για γεωργική, αστική ή περιαστική χρήση» (σ. 79).Αλλά και σε όλη τη διαδρομή του κ. Καρατζαφέρη από την περίοδο που απλώς διεκδικούσε το χώρο μιας (ακροδεξιάς) τάσης στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, μέχρι σήμερα που την πιέζει απ’ τα έξω με την αξιοσημείωτη κοινοβουλευτική του παρουσία, οι οικονομικές του προτάσεις είχαν σαφές πολιτικό πρόσημο. Δεν είναι ασφαλώς συμπτωματικό το γεγονός ότι ως μόνιμος «ειδικός οικονομικός αναλυτής» σε κάθε είδους εκπομπή του Τηλεάστυ παρουσιάζεται ο Κωνσταντίνος Θάνος, στέλεχος της απριλιανής χούντας. Όλα αυτά τα χρόνια, σε κάθε ευκαιρία, από τις εκπομπές του ο κ. Καρατζαφέρης επαναφέρει προτάσεις καταστρατήγησης των κεκτημένων δικαιωμάτων των εργαζομένων και υιοθετεί κάθε λογής πρόταση που θα ενθουσίαζε ακόμα και τον πιο ασύδοτο εργοδότη. Κατά τη γνώμη του οι ξένοι επενδυτές δεν έρχονται στη χώρα μας «επειδή έχουμε αλλοπρόσαλλο φορολογικό και εργασιακό καθεστώς», «ένα συντεχνιακό σύστημα που καπέλωνε ο κομμουνισμός» (Τηλεάστυ, 17/1/05). Και τι πρέπει να γίνει; Να καταργηθεί ο κατώτατος μισθός! Ετσι θα γίνει ελεύθερη η αγορά, κατά τον κ. Καρατζαφέρη, γιατί ο εργαζόμενος «δεν θέλει να φάει αστακό, αρκείται στη φασολάδα». Παρόμοια επιχειρήματα κατά των εργαζομένων αναπτύσσουν και οι διάφοροι σχολιαστές των πολιτικών εκπομπών στο κανάλι του. «Οι ναυτικοί αμείβονται πλουσιοπαρόχως και θα έπρεπε να είναι οι τελευταίοι που διαμαρτύρονται», λέει ο κ. Κόλμερ (Τηλεάστυ, 28/2/06) και συμφωνεί με τον οικοδεσπότη, σημερινό ευρωβουλευτή του ΛΑΟΣ, Γεώργιο Γεωργίου ότι θα έπρεπε «να βάλουν μυαλό οι έλληνες ναυτικοί». Ο κ. Γεωργίου προσθέτει, για όσους δεν κατάλαβαν, ότι πρέπει «να επιτραπεί η χρήση αλλοδαπών πληρωμάτων, διότι ένας Ελλην ανειδίκευτος εργαζόμενος κοστίζει όσο 5,3 Αιγύπτιοι».Η λύση, λοιπόν, για τους αναλυτές του ΛΑΟΣ στην οικονομική κρίση είναι η πλήρης απελευθέρωση των νόμων της αγοράς, κι όποιον πάρει ο χάρος. Αλλά αυτές ακριβώς οι απόψεις είναι που κάνουν τόσο δημοφιλή τον κ. Καρατζαφέρη σε σοβαρή μερίδα του «οικονομικού κόσμου» και, το σημαντικότερο, σε πολλούς από τους πιο διακεκριμένους τηλεπαρουσιαστές των βραδινών τηλεοπτικών δελτίων.

Το νέο μενού του ΛΑΟΣΠροϋπόθεση για την επίτευξη της ιδιότυπης συνοίκησης που επιχειρείται στην πολυκατοικία της δεξιάς είναι να ξεπεραστεί η θεμέλια αρχή της Νέας Δημοκρατίας ότι δεν υιοθετεί τα ποικίλα ακροδεξιά μορφώματα, παρά μόνο ως δεσποζόμενες αποφύσεις της. Είναι μια αρχή που ίσχυσε από την περίοδο της μεταπολίτευσης, όταν ο ιδρυτής του κόμματος Κωνσταντίνος Καραμανλής απέκλεισε από το σχηματισμό του όχι μόνο όσους είχαν εκτεθεί ως συνεργάτες της δικτατορίας, αλλά ακόμα και όσους εμφανίζονταν ως νοσταλγοί της παλιάς σκληρής και φιλοβασιλικής ΕΡΕ. Αποδεκτοί ήσαν μόνον όσοι προσχωρούσαν άνευ όρων στη μεταπολιτευτική πολιτική πραγματικότητα.Αυτή η αρχή εξακολουθεί να ισχύει για τον σημερινό πρωθυπουργό, τουλάχιστον στα χαρτιά. Η λύση, επομένως, που θα άνοιγε το δρόμο σε μια συνεργασία κάποιας μορφής μεταξύ ΝΔ και ΛΑΟΣ, προϋποθέτει την απαλλαγή του κόμματος Καρατζαφέρη από τα εξόφθαλμα τουλάχιστον ακροδεξιά χαρακτηριστικά του. Κάτι τέτοιο είναι αλήθεια ότι επιχειρήθηκε από τον κ. Καρατζαφέρη μετά την εκλογική του επιτυχία στις νομαρχιακές εκλογές της Αθήνας το φθινόπωρο του 2002. Ηταν τότε που είχε ξιφουλκήσει εναντίον του σημερινού του άτυπου υπαρχηγού Μάκη Βορίδη, επιχειρώντας να θεωρηθεί μόνον εκείνος ακροδεξιός: «Αν θέλουν να βρουν Ακροδεξιά ας ψάξουν στο 0,8% του κ. Βορίδη. Αυτός είναι στην ομάδα του κ. Λεπέν. Εγώ ανήκω στην ευρωπαϊκή Δεξιά..» (Τύπος της Κυριακής, 27/10/02). Ομως σήμερα ο κ. Καρατζαφέρης έχει επανέλθει στην ανοιχτή ακροδεξιά ρητορική. Δεν διστάζει να υπογράφει ο ίδιος ανατριχιαστικά αντισημιτικά κείμενα (όπως το γνωστό «ο Εβραίος μυρίζει αίμα»), προβάλει ως στενούς συνεργάτες του ανθρώπους που διακηρύσσουν την πίστη τους στον «εθνικοκοινωνισμό» (δηλαδή τον εθνικοσοσιαλισμό), ενώ η ομάδα στελεχών που ηγεμονεύει στο κόμμα προέρχεται από αυτό το (ακροδεξιό κατά Καρατζαφέρη) Ελληνικό Μέτωπο του κ. Βορίδη κι ορισμένους άλλους που θεωρούν μέντορά τους τον ναζιστή Κώστα Πλεύρη.Ταυτόχρονα όμως συνεχίζεται η προσπάθεια του κ. Καρατζαφέρη να αποσείσει με κάθε τρόπο το χαρακτηρισμό «ακροδεξιός». Εκτός από τη γνωστή αγωγή κατά του Λάκη Λαζόπουλου (βλ. σχετ. Ιός, «Το μουστάκι του προέδρου», 15/2/09), ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ έχει δώσει εντολή στα στελέχη του να αποκρούουν με κάθε τρόπο το χαρακτηρισμό. Είναι χαρακτηριστική η μάχη που έδωσαν οι βουλευτές Ροντούλης και Βελόπουλος στη Βουλή (20/2/09 και 11/3/09), όταν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Χριστοφιλοπούλου και Στρατάκης ξεστόμισαν την απαγορευμένη λέξη «ακροδεξιά». Από την άλλη μεριά, αυτή η συνεχής άρνηση της ακροδεξιάς ταυτότητας προκαλεί σύγχυση στους παλιούς οπαδούς του κ. Καρατζαφέρη. Γνωρίζοντας το πρόβλημα, εκείνος επιχειρεί κάθε τόσο να τους μεταφέρει το μήνυμα ότι κατά βάθος δεν έχει αλλάξει τίποτα. Τους εξηγεί ότι ακολουθεί την τακτική του «Δούρειου Ιππου», σύμφωνα με την οποία πρέπει να λέει καμουφλαρισμένα τα ίδια πράγματα για να ξεγελάει τους αφελείς (βλ. σχετ. Ιός, «Ο φαιός δούρειος ίππος», 25/3/06). Χαρακτηριστικός είναι ο τρόπος με τον οποίο, την επαύριο των δημοτικών εκλογών του 2006, επιχείρησε ο κ. Καρατζαφέρης να καθησυχάσει τους τηλε-οπαδούς του που αισθάνονταν ότι είχε αλλάξει πορεία: «Πετύχαμε τον στρατηγικό μας στόχο που ήταν ένας και ξεκάθαρος. Στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις αυτό που αντιμετωπίσαμε κάθε στιγμή που προσπαθούσαμε να διατυπώσουμε τον δικό μας αιρετικό και για άλλους εξαιρετικό λόγο, σκοντάφταμε πάνω στην άρνηση του συστήματος, στην λοιδορία, στις ακρότητες στις αγριάδες και σε όλα αυτά που συνόδευαν. Ενθυμείστε ότι είχαμε φτάσει σε ένα απώτατο σημείο για τη λειτουργία της δημοκρατίας σε αυτήν την χώρα, όπου μας κατηγορούσαν για ναζιστές και κρεματόρια. Κάναμε αυτήν την προσπάθεια με την αλυσίδα του κατάδικου. Κατορθώσαμε λοιπόν μέσα από μια στρατηγική, στρατηγική πράγματι ιδιαίτερα αποδοτική, που χτίσαμε με τους συνεργάτες μου στο ΛΑΟΣ, να πάμε σε αυτές τις εκλογές χωρίς καμιά άμεση ή έμμεση αναφορά για αυτά τα θέματα που κυριαρχούσαν στις προηγούμενες εκλογές. Μια στρατηγική που βασίστηκε σε έναν λόγο στρογγυλοποιημένο επί των ιδίων αρχών που δεν ξεφύγαμε επ’ ουδενί. Αλλά ο λόγος μας ήταν πιο εύγευστος και πιο εύπεπτος. Δεν αλλάξαμε αυτά που σερβίρουμε! Αλλάξαμε τον τρόπο που τα σερβίρουμε!» (16/10/06).Το ακροδεξιό «μενού» του κ. Καρατζαφέρη παραμένει λοιπόν αναλλοίωτο. Αλλάζει μόνο το σερβίτσιο και ...τα γκαρσόνια.

ΔΙΑΒΑΣΤΕΧρήστου Χαρίτου«Ριζοσπαστική Δεξιά»(εκδ. Πελασγός, Αθήνα 2008)Πολιτικό μανιφέστο του πολιτευτή του ΛΑΟΣ (που έχασε την έδρα από τον Βαϊτση Αποστολάτο). Το μικρό βιβλιαράκι έγινε αφορμή για εκδηλώσεις σ’ όλη την Ελλάδα και κλήθηκαν να το παρουσιάσουν από τον παλιό συνεργάτη του Πλεύρη-πατρός στη Θεσσαλονίκη Δημήτρη Καψάλα και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη, ως τον Χρήστο Ράπτη του «Πρώτου Θέματος» και τον Νίκο Καραχάλιο, μέχρι πρότινος γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας. Ο συγγραφέας, που ανήκει στην ομάδα Βορίδη, αν και θεωρεί τον «καραμανλισμό» ως άλλη μια εκδοχή της αριστεράς (σ. 24), υποστηρίζει θερμά τη συνεργασία ΛΑΟΣ-ΝΔ. Με μόνη προϋπόθεση «οι τομείς που έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα για εμάς να στελεχωθούν από βουλευτές του ΛΑΟΣ ή από άτομα αμοιβαίας αποδοχής» (σ. 97). Από την κυβέρνηση συνεργασίας ο συγγραφέας αποκλείει την Κατερίνα Παπακώστα και τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη. Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου«Vive la GRECE»(Φοιτητική εργασία, Μάρτιος 2009) Ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός ως «κόμβος» της ελληνικής ακροδεξιάς. Η εδραίωση και οι αντιφάσεις του νέου κομματικού μηχανισμού.Στάθη Τσιρά«Η εκλογική συμπεριφορά του ΛΑΟΣ»(αδημοσίευτη εργασία, Απρίλιος 2008)Τα εκλογικά αποτελέσματα του ΛΑΟΣ σε σύγκριση με τα αντίστοιχα της Νέας Δημοκρατίας και η πολιτική συμπεριφορά του κ. Καρατζαφέρη ως συνοίκου της κοινής πολυκατοικίας της δεξιάς.
ΕΠΙΣΚΕΦΤΕΙΤΕhttp://www.alpha1.grΟ ιστότοπος της κομματικής εφημερίδας του ΛΑΟΣ περιλαμβάνει τις βασικές οικονομικές εξαγγελίες του κ. Καρατζαφέρη.

http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090426.htm

Ρατσιστικές συμμορίες

Εστησαν μπλόκα και τραυμάτισαν με σιδηρογροθιές τουλάχιστον 19 Πακιστανούς τις τελευταίες 15 μέρες. Πραγματοποίησαν, ανενόχλητοι, πάνω από 30 επιθέσεις, εκεί όπου ζουν Πακιστανοί σχεδόν τρεις δεκαετίες: στη Ν. Ιωνία, την Καλογρέζα, το Γαλάτσι, τον Περισσό, το Ηράκλειο. Το καταγγέλλουν οι εκπρόσωποι της πακιστανικής κοινότητας, προσθέτοντας ότι όλα έγιναν οργανωμένα από δύο ομάδες που δρουν με αυτοκίνητα και μηχανές την ώρα που ξέρουν πως οι Πακιστανοί ξεκινούν για τις λαϊκές αγορές.Ο 25χρονος Μοχάμετ περιγράφει: «Ηταν πεντέμισι το πρωί. Περίμενα το λεωφορείο στη στάση της λ. Ηρακλείου (Περισσός). Με πλησίασαν πέντε άτομα. Με κλότσαγαν με τις μπότες, χτυπούσαν με σιδηρογροθιές. Για να ξεφύγω έφτασα στη μέση του δρόμου, όπου πέρναγαν αυτοκίνητα. Ο ένας τούς έκανε σινιάλο να περάσουν και οι άλλοι συνέχιζαν. Μέχρι που σταμάτησε ένα λεωφορείο. Με άφησαν αιμόφυρτο κι έφυγαν».
Ο Αχμέτ Μπασίρ, μεταφραστής, που δέχτηκε επίθεση περιγράφει: «Στη Λαμπρινή επιτίθενται συχνά στα σπίτια που νοικιάζουν Πακιστανοί. Οι επιθέσεις ξεκίνησαν από την πλατεία του Αγ. Ανδρέα. Μας κυνηγούν μέχρι το σπίτι μας, στην οδό Συρακουσών. Τρεις φορές έσπασαν τις πόρτες και τα παράθυρα, μπήκαν στο σπίτι, στις 18 Απριλίου, τραυμάτισαν 7 άτομα. Τη δεύτερη μέρα παρακολουθούσαν, περίμεναν να βγούμε από το σπίτι και μας χτύπησαν. Οι γείτονες κάλεσαν την Αστυνομία. Αστυνομικοί ήρθαν στις 18 Απριλίου, έπιασαν μόνο έναν 18χρονο κι άλλον ένα 22 χρόνων που έλεγε ότι είναι αστυνομικός. Πήγα στο Α.Τ. και ο αστυνομικός στην είσοδο απείλησε να με χτυπήσει αν μπω μέσα».
Σ' ένα πακιστανικό καφενείο, στη Ν. Ιωνία, είναι συγκεντρωμένοι δεκάδες Πακιστανοί. Οι τραυματίες, συγγενείς τους, εκπρόσωποι της πακιστανικής κοινότητας. Τρομαγμένοι και θυμωμένοι επισημαίνουν ότι «σχεδόν τριάντα χρόνια πέρασαν από τότε που ήρθαν οι πρώτοι Πακιστανοί στην περιοχή. Και ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα. Μόνο τις τελευταίες 15 μέρες». «Δύο ομάδες»Μιλώντας για τις επιθέσεις, που συνεχίζονταν μέχρι χθες το πρωί, οι εκπρόσωποι της πακιστανικής κοινότητας Τζ. Ασλάμ και Ι. Ταμούρ διευκρίνισαν: «Ολες οι περιγραφές συμπίπτουν σε κάποια σημεία. Στην ευρύτερη περιοχή δρουν δύο ομάδες. Στην πρώτη, που δρα στη Ν. Ιωνία, συμμετέχουν από 15-30 άτομα, ελληνικής καταγωγής, ηλικίας 20-22 ετών. Χτυπάει κάποιος με τατουάζ, άλλος με μούσι. Η κοπέλα 20 ετών είναι οδηγός του αυτοκινήτου. Διαθέτουν 4-5 αυτοκίνητα και μηχανές. Κάθε φορά χρησιμοποιούν διαφορετικό αυτοκίνητο. Βγαίνουν για περιπολίες τα ξημερώματα -περίπου τέσσερις με πεντέμισι- που ξέρουν πως ξεκινούν οι Πακιστανοί για τις λαϊκές. Ανακαλύπτουν μεμονωμένα άτομα, ειδοποιούν, μαζεύονται τέσσερα αυτοκίνητα στις γωνίες για να μην μπορεί να ξεφύγει. Βγαίνουν τέσσερα άτομα, με σιδηρογροθιές. Τον περικυκλώνουν. Ο ένας τον χτυπάει στο πρόσωπο. Ολοι είναι χτυπημένοι στο πρόσωπο από σιδηρογροθιές».
«Η δεύτερη ομάδα δρα από τη Ν. Ιωνία μέχρι το Χαλάνδρι. Κάνουν περιπολίες με 3-4 μηχανές, κι όποιον πετύχουν στον δρόμο τον εγκαταλείπουν αιμόφυρτο».
«Είναι απορίας άξιο γιατί η ελληνική πολιτεία καθώς και η κοινωνία μένουν απαθείς και άπραγες μπροστά σ' αυτές τις αθλιότητες, σε βάρος μιας ήσυχης και ειρηνικής κοινότητας μεταναστών που με την ενεργό παρουσία της συμβάλλει στην οικονομική πορεία του τόπου», προσθέτει ο Ιρφ. Ταμούρ, εκπρόσωπος της πακιστανικής κοινότητας.

Πηγή: Ελευθεροτυπία

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=37786

Happy birthday, military junta!(Καλά γενέθλια, χούντα.)

April 21, 2009. Today marks exactly fourty-two years since the commencing of Greeceʼs military junta, which officially ended in July 1974. “Officially” has to be stressed out even more on a day chosen by far-right leader Karatzaferis to suggest his party is now in an unofficial government coalition: This is so, he explained, because many recently introduced laws and acts of parliament echo his own long-standing positions.
For once, Karatzaferis is right – and why should he not be? After all, it is absurd to think that transition from one political regime to another can ever be absolute and total, especially so in the case of a bloodless political transition like that of Greece. What better person to confirm this than Christos Markoyannakis, the junta-appointed attorney general and present vice minister in charge of “public order”, a position that includes leadership of the countryʼs entire police force.
Throughout the post-dictatorial years (the so-called metapolitefsi), the dictatorship was depicted as somewhat of a seven-year moment of darkness, a long state of exception: it was presented as an image-less break from “normality”. Like watching a movie where the screen goes blank for a few minutes only to revert back to action, as if the break never happened. And so you, the viewer, are not to question what caused the technical problem and why no-one didnʼt try to prevent it or at least, fix it earlier. What is important is that the show goes on.
The performers of the spectacle (call them military junta or parliamentary democracy) rest assured on that they deal with mere spectators and hence submissive, passive viewers by default. “What we were faced with”, said a junta censored cinematographer, “wasnʼt at all the dictators themselves. It was the snuggled up petite bourgeoisie”.
For a moment, it seemed that the hordes of the snuggled up would join the revolted in December. Some, undoubtedly, did. And thatʼs exactly where things got truly dangerous. “When the cops kill your children, you will exit your cages”, went the anarchist slogan. Until then, until we all exit our cages, the junta lives. Happy birthday, military junta.

και η μεταφραση:

Καλά γενέθλια, χούντα.
απο την ιστοσελιδα

21 Απρίλη, 2009. Σημερα σημπληρώνονται 42 χρόνια από τη χούντα της ελλάδας, που τέλειωσε επισήμως τον ιούλη του 74. Το "επίσημο" το τονίζουμε καθώς ο ακροδεξιός καρατζαφέρης διάλεξε αυτή τη μέρα για να δειξει πως το κομμα του ειναι πλεον σε ανεπισημη συμμαχια με τη κυβέρνηση: αυτό, είπε, επειδή πολλοί νόμοι που ψηφιστηκαν τελευταια είναι αντιλαλία αυτών που έλεγε αυτός εδω και καιρό.
Ο Καρατζαφέρης είναι σωστός, και γιατί να μην είναι; Άλλωστε, θα ήταν τρελό να σκεφτείς οτι η αλλαγή από ενα πολιτικό καθεστος σε αλλο μπορεί ποτέ να είναι απόλυτη και συμπληρωμένη, ειδικα οταν γινεται διχως αίμα όπως έγινε στην Ελλάδα. Δεν υπαρχει καλυτερο ατομο να μας το πει αυτο απο τον Χρηστο Μαρκογιαννάκης, τον δικαστή δικηγόρο που έβαλε η χούντα και που σήμερα είναι υφυπουργος "δημοσίας τάξεως", μια θεση απο την οποια είναι και αρχηγός όλης της αστυνομίας.
κατα τα μεταχουντικά χρόνια (που τα λένε μεταπολίτευση), η δικτατορία την δείχναν σαν μια επταετία σκότους, κατι το ασυνήθιστο: την εδειχναν σαν κατι εξω απο το κανονικο χωρις εικόνα. σα να βλεπεις μια κασσετα βιντεο οταν η ταινια γινεται μαυρη για λιγο και μετα απο λιγο ξαναγυρίζει, σαν το διάλλειμα να μη σταμάτησε ποτέ. και εσύ, ο θεατής, δεν πρέπει να σκέφτεσε και να αναρωτιέσε τι προκάλεσε το τεχνικό πρόβλημα, και γιατί κανείς δεν προσπάθησε να το αποτρέψει, ή έστω να το έχει διορθώσει από πριν. Αυτό που έχει σημασία ειναι πως το θέαμα συνεχίζεται.
Οι ηθοποιοί αυτού του θεάματος (είτε λέγονται χουντικοί είτε δημοκράτες) είναι σίγουροι πως έχουν να κάνουν με απλούς θεατές που είναι παθητικοί. "αυτό το οποίο αντιμετωπίζαμε", λέει ένας κινηματογραφιστής που τον λογόκρινε η χούντα, "δεν ήταν οι δικτάτορες αυτοί καθεαυτοί. Ήταν οι βολεμένοι μικροαστοί."
Για μια στιγμή, φάνηκε πως οι ορδές των βολεμένων θα έβγαιναν κι αυτοί στους δρόμους το Δεκέμβρη μαζί με τους επαναστατημένους. Μερικοί, σίγουρα, το έκαναν. Και αυτό είναι που έκανε το Δεκέμβρη επικινδυνο. "Όταν οι μπάτσοι σκοτώσουν τα παιδιά σας, τότε θα βγείτε από τα κλουβιά σας", λέει το αναρχικό ρητό. Μέχρι τότε, μέχρι να βγούμε όλοι από τα κλουβιά μας, η χούντα θα ζει και θα βασιλεύει. Καλά γενέθλια, χούντα.
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1020627

ΓΙΟΡΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Να σπάσουμε μια καθημερινότητα που μας θέλει απομονωμένους, αντίθετους, εχθρικούς και ξένους.Ενάντια στο ρατσισμό, τις ταπεινώσεις, τους εξευτελισμούς, την εκμετάλλευση.ΓΙΟΡΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣΜΕ ΧΑΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΖΑΡΙ, ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟ ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗσυναντιόμαστεΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΗ ΣΠΟ ΤΙΣ 12 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ, ΑΙΓΑΛΕΩ

πρωτοβουλία αναρχικών αιγάλεω

http://anarxikoiaigaleo.blogspot.com

ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΛΙΜΕΝΙΚΩΝ ΣΕ ΠΡΟΣΦΥΓΑ(ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΑΤΗΕΝS INDYMEDIA)

Στις 3 του Απρίλη στην Ηγουμενίτσα, λιμενόμπατσοι επιτέθηκαν δολοφονικά [ english ] στον 29χρονο Κούρδο από το Ιράκ, Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ, μετά από σύλληψή του.
Όταν οι μετανάστες έφτασαν στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας οι μπάτσοι του λιμενικού τους ζήτησαν να απομακρυνθούν πράγμα που έκαναν. Αργότερα όμως ξαναγύρισαν, αφού ο σκοπός τους ήταν να φύγουν στην Ιταλία, αλλά βρήκαν τους μπάτσους να τους περιμένουν. Τότε συνέλαβαν τον Αριβάν Οσμάν και άρχισαν να του χτυπούν το κεφάλι στο τσιμέντο μέχρι που έπαθε εσωτερική αιμοραγία. Μεταφέρθηκε στο κέντρο υγείας στα Φιλιατά και από εκεί στο Νοσοκομείο στα Γιάννενα, για να καταλήξει τελικά στη Θεσσαλονίκη.
Μετά την χειρουργική επέμβαση στο κεφάλι παρέμεινε σε κωματώδη κατάσταση και υποστηρίζεται μηχανικά. Οι γιατροί υποστηρίζουν πως δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να αναρρώσει και είτε θα πεθάνει ή θα μείνει σε κατάσταση "φυτού". 20 μέρες μετά κανένας εισαγγελέας δεν κινήθηκε αυτεπάγγελτα ενάντια στους ένστολους δολοφόνους.
Η Ευρώπη-φρούριο μετρά εκατοντάδες νεκρούς μέσα σε εγκαταλειμένα σαπιοκάραβα, κρυμμένους στους άξονες φορτηγών και μέσα σε νταλίκες. Και ενώ είναι καθημερινές οι επιθέσεις φασιστών ενάντια σε μετανάστες οι επιχειρήσεις σκούπα από την πλευρά του κράτους, μας υπενθυμίζουν τον κηρυγμένο πόλεμο της Ευρώπης ενάντια σε μετανάστες και πρόσφυγες μετά και την ψήφιση του "Συμφώνου της Μετανάστευσης και το Άσυλο"

Ανακοίνωση του Δικτύου Μεταναστών για τον θανάσιμο ξυλοδαρμό του Κούρδου πρόσφυγα
23/4/09: Αναγνωρίστηκαν 3 λιμενικοί που ευθύνονται για την δολοφονική επίθεση
http://athens.indymedia.org/

δειτε επισης σχετικα και στο αρχειο του antifa-area:

http://antifa-area.blogspot.com/2009/04/blog-post_1844.html

Καταγγελία για ξυλοδαρμό μετανάστη, που μεταφερθηκε στο νοσοκομειο σε κωματωδη κατασταση

Σύμφωνα με καταγγελία - αναφέρονται σε αυτή οι πρωινές εκπομπές των τοπικών μμε - υπηρξε αγριος ξυλοδαρμός κρατούμενου από λιμενικούς στην Ηγουμενίτσα . Ο μετανάστη απο τις 16 Απριλίου βρίσκεται σε κώμα, και νοσηλεύεται. Οι λιμενικοί ισχυρίζονται ότι «έπεσε από φορτηγό». Σημειωτέον ότι χθες έγινε και απόδραση κρατουμένων, κατηγορούμενον ως «δουλεμπόρων», από το λιμεναρχείο Ηγουμενίτσας.
Αν και έχουν περάσει πολλές ήμερες από τον τραυματισμό του άτυχου μετανάστη , ο αρχηγός των λιμενομπατσων μόλις σήμερα θυμήθηκε να διατάξει ένορκη διοικητική εξέταση
Σαφώς και δεν έχουμε εμπιστοσύνη στην αστική δικαιοσύνη η όποια εκ τος από τυφλή ει ναι κουφη,
καθώς δεν ακούει τις οιμογες , ολων αυτων που ζητωντας μια καλυτρη ζωη γινονταιν θυματα του ραστσισμουκαι της ξενοφοβιας του κρατους και των παρακρατικων.
Πιστευουμε οτι οπως και στις περιπτωσεις αστυνομικης βιας και αυθαιρεσιας,το γεγονος αχετα απο την εκβαση της καταστασης της σωης τουμεταναστη,για αλλη μια φορα θα κουκουλωθει...

Δωρα Τομελη

για την εδε διαβαστε εδω:http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=1006246
περισσοτερα για τον νεο ξυλοδαρμο μεταναστη:http://www.megatv.com/articles.asp?catid=14541&subid=2&tag=11107&pubid=2032737
εδω:http://tsak-giorgis.blogspot.com/2009/04/blog-post_2410.html
αλλα και εδω:http://indy.gr/newswire/kataggelia-gia-ksylodarmo-metanasti-poy-einai-se-kma

Πολλοί υποτίμησαν τον Berlusconi και τώρα η αντιφασιστική Ιταλία οδηγείται στο φασιστικό παρελθόν…

Η υπεράσπιση δικαιωμάτων και κατακτήσεων είναι συνεχής αγώνας. Οι «εκπτώσεις» της εκσυγχρονιστικής «αριστεράς» δεν αποτελούν σωσίβιο επιβίωσης του καπιταλισμού, αλλά δεκανίκι της αντίδρασης… Κι αυτό θα έπρεπε ν’ αποτελέσει «μάθημα» και για την ελληνική αριστερά (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ και εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις). Εκσυγχρονισμός δεν σημαίνει ταύτιση πολιτικών. Ας θυμίσουμε τα λόγια-κείμενα του Ανδρέα Παπανδρέου για την τότε σοσιαλδημοκρατία, την πρώτη «έκφραση εκσυγχρονισμού»: «… μια ένεση στο καπιταλιστικό σύστημα…». Σε μια Ιταλία χωρίς αριστερά στο κοινοβούλιο, για πρώτη φορά από το 1946 και την κατάκτηση του αντιφασιστικού Συντάγματος, η επιστροφή στο φασιστικό παρελθόν είναι γεγονός… Στην Ιταλία που είναι Συνταγματικά απαγορευμένος ο φασισμός, στη Ιταλία των παρτιζάνων του Ισπανικού εμφυλίου, των παρτιζάνων εναντίον του φασισμού, στην Ιταλία των Antonio Gramsci, Giacomo Mancini, Pietro Nenni, Palmiro Togliatti, Edgardo Sogno, Sandro Pertini, Enrico Berlinguer και τόσων άλλων… ο «δρόμος» της επιστροφής στο παρελθόν είναι γεγονός… Η κυβέρνηση Berlusconi, που προσφάτως ίδρυσε το νέο κόμμα με τη συμμετοχή-ενσωμάτωση των νεοφασιστών Με την πρόταση νόμου 1360 «Για την αποκατάσταση της Τριχρωμίας» (τα 3 χρώματα της ιταλικής σημαίας), η κυβέρνηση της Ιταλίας «εξισώνει» τους φασίστες με τους αντάρτες της Εθνικής Αντίστασης εναντίον του ναζισμού και του φασισμού… Με απλά λόγια και για να κατανοήσουμε το ζήτημα: - Στην Ελλάδα η Εθνική Αντίσταση αναγνωρίστηκε το 1982 από την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου - Στην Ιταλία η Εθνική Αντίσταση, η στράτευση της αριστεράς (σοσιαλιστών και κομμουνιστών) στο αντάρτικο εναντίον του φασισμού και ναζισμού, πήρε «σάρκα και οστά» στις εκλογές για τη Συνταγματική Εθνοσυνέλευση του 1946, ψηφίζοντας ένα ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ. Ένα Σύνταγμα που έθετε "εκτός νόμου το φασισμό". Σήμερα η επιστροφή στο παρελθόν… και η αριστερά εκτός βουλής!Οι μαζικές οργανώσεις, σύμφωνα με ότι έχει απομείνει στο Σύνταγμα, συγκεντρώνουν υπογραφές για να μην περάσει το σχέδιο νόμου του Berlusconi και στην Ελλάδα ζουν πολλοί ιταλοί πολίτες που μπορούν να υπογράψουν: UNA FIRMA PER LA DEMOCRAZIA ("Μια υπογραφή για τη δημοκρατία, ένα λουλούδι για την ελευθερία")
- Για το σημερινό πολιτικό σκηνικό στη γειτονική μας Ιταλία

http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/04/berlusconi_22.html

http://indy.gr/newswire/polloi-ypotimisan-ton-berlusconi

ΔΙΚΤΥΟ: για τον άγριο ξυλοδαρμό κουρδου Πρόσφυγα από λιμενικούς στην Ηγουμενίτσα

Ευρώπη-Φρούριο Δολοφονεί Να σταματήσει ο πόλεμος ενάντια στους πρόσφυγεςΔεν υπάρχει καμιά αμφιβολία. Ο 29χρονος Κούρδος πρόσφυγας από το Ιράκ Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ που χαροπαλεύει στο νοσοκομείο Παπανικολάου της Θεσσαλονίκης υπήρξε θύμα άγριου ξυλοδαρμού από άντρες του λιμενικού στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Η απόκρυψη του περιστατικού από το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας αρχικά και η προσπάθεια συγκάλυψής του στη συνέχεια μας καθιστά βέβαιους: Ο Κούρδος πρόσφυγας δεν «αυτοτραυματίστηκε».Αλλά ούτε η ΕΔΕ που αποφασίστηκε 18 ημέρες μετά το περιστατικό μας πείθει ότι οι ένοχοι θα εντοπιστούν και θα τιμωρηθούν. Η ασυλία και ατιμωρησία που απολαμβάνουν οι άντρες των σωμάτων ασφαλείας είναι σκανδαλώδης, ιδιαίτερα όταν αφορούν παραβιάσεις σε βάρος μεταναστών και προσφύγων «χωρίς χαρτιά». Την ίδια στιγμή είναι προφανές ότι αρμόδιο για τη διενέργεια της ΕΔΕ δεν μπορεί να είναι το σώμα που εμπλέκεται στο υπό διερεύνηση περιστατικό.
Δυστυχώς, ο βαρύτατος τραυματισμός του Κούρδου πρόσφυγα δεν μας εκπλήσσει. Ο Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ υπήρξε ένα ακόμη θύμα της ανεξέλεγκτης και δολοφονικής δράσης του λιμενικού κατά τις «επιχειρήσεις αποτροπής της λαθρομετανάστευσης». Ένα ακόμη θύμα της δια της βίας «αποτροπής» και της προς παραδειγματισμό «αποθάρρυνσης» των προσφύγων που έχουν καταστεί οι βασικές αρχές της αντιμετώπισης των προσφύγων του πολέμου και της φτώχιας από την κυβέρνηση.Οι στρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις που εξαπολύονται τόσο στα δυτικά λιμάνια της Πάτρας και της Ηγουμενίτσας από όπου οι πρόσφυγες επιχειρούν να διαφύγουν προς την Ιταλία, όσο και κατά την είσοδό τους, στα ανατολικά θαλάσσια και χερσαία σύνορα, αποτελούν μια διαρκή απειλή για τη ζωή και αξιοπρέπεια των προσφύγων. Λαμβάνοντας χώρα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και ενάντια σε ανθρώπους χωρίς δικαιώματα, ο «ακήρυχτος» αυτός πόλεμος ενάντια στους πρόσφυγες προκαλεί θύματα που παραμένουν συνήθως άγνωστα, νεκρούς που παραμένουν αδιεκδίκητοι.Δεν μπορούμε να σιωπούμε μπροστά στο έγκλημα που διαπράττεται στα ελληνικά σύνορα, δεν μπορούμε να εθιστούμε στη βαρβαρότητα της «καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης». Κανείς δεν κινδυνεύει από τους ανθρώπους που δραπετεύουν από τον πόλεμο και την εξαθλίωση αναζητώντας μια καλύτερη ζωή. Κινδυνεύουμε όμως από την συρρίκνωση των δικαιωμάτων μας και τον εκβαρβαρισμό της κοινωνίας που προκαλούν οι ρατσιστικές πολιτικές των Σαρκοζί, Μπερλουσκόνι και Καραμανλή. Απαιτούμε:- Να αποτραπεί κάθε προσπάθεια συγκάλυψης της υπόθεσης. - Να προστατευθούν οι πρόσφυγες αυτόπτες μάρτυρες του περιστατικού. - Να αφαιρεθεί η ανάκριση από τα χέρια του άμεσα εμπλεκόμενου στο περιστατικό λιμενικού σώματος και να ανατεθεί σε ανεξάρτητη αρχή.- Να ελεγχθεί και ερευνηθεί γενικότερα η στάση των λιμενικών της Ηγουμενίτσας και της Πάτρας απέναντι στους πρόσφυγες, καθώς υπάρχουν σωρεία καταγγελιών για αντίστοιχα περιστατικά βίας.- Να τεθεί άμεσα στη διάθεση της ανάκρισης το όνομα των δραστών και να διερευνηθεί η συμμετοχή του σε άλλα περιστατικά βίας ενάντια σε πρόσφυγες

Επίθεση σε μετανάστες στην Λακωνία

Πριν απο λιγες ημερες στην περιοχή της Σκάλας Λακωνίας , μια μικρή αγροτική κωμόπολη της νότιας Πελοποννήσου , γύρω στις 12 το βραδυ μια ομάδα 10 περίπου νεαρών ατόμων προπηλάκισαν έναν άντρα Ρουμανικής καταγωγής. Έτυχε δύο σύντροφοι να περνούν τυχαία μπροστά στο περιστατικό όπου και τους ζητήσαν τον λόγο. Αυτοί απάντησαν επιθετικά και ξεκίνησε λογομαχία. Εκείνη την στιγμή κατέφθασε και ένα περιπολικό της αστυνομίας όπου κατά περίεργο τρόπο δεν είπε κουβέντα για το περιστατικό , απλά αποφάσισε να προσάγει τους συντρόφους στο τμήμα για εξακρίβωση στοιχείων. Την επόμενη μέρα (21-4) , γύρω στις 12 , η ιστορία παίρνει ακόμα πιο επικίνδυνες διαστάσεις. Ομάδα περίπου 20 νεαρών ατόμων (16 με 20 χρόνων) βγαίνει από δύο κεντρικές καφετέριες της Πόλης και κατευθύνεται προς έναν πρόχειρο καταυλισμό που έχουν στήσει εργάτες που δουλεύουν στα πορτοκάλια , Πακιστανικής καταγωγής. Οι εργάτες αυτοί ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες και με τα πιο χαμηλά μεροκάματα. Η ομάδα των νεαρών ξεκίνησε να πετάει πέτρες ευθυνδιάζοντας τους ανθρώπους όπου κοιμόντουσαν. Μάλιστα ένας από τους Πακιστανούς τραυματίστηκε , όταν ένας από τους νεαρούς τον χτύπησε , σπάζοντας ένα σκουπόξυλο επάνω του. Οι Πακιστανοί προσπάθησαν να αντιδράσουν , βγαίνοντας και αυτοί οπλισμένοι ψάχνοντας τους δράστες όπου φυσικά είχαν γίνει άφαντοι , όπως βέβαια άφαντη ήταν και η ελληνική αστυνομία καλύπτοντας τα φασιστοειδή. Ο ρατσισμός θα πρέπει να καταδικάζεται από όπου και αν προέρχεται ειδικά όταν έχει την κάλυψη του κράτους και των δυνάμεων καταστολής. Ως πολίτες θα πρέπει να μην επιτρέπουμε παρόμοια περιστατικά όπου ντροπιάζουν συνολικά το ανθρώπινο είδος. Οι οικονομικοί μετανάστες στα νότια σύνορα της Ευρώπης φρούριο θυσιάζονται στον βωμό του καπιταλιστικού κέρδους , έχοντας την συναίνεση του “Έλληνα Πατριώτη” και “νοικοκυραίου“. Το συγκεκριμένο περιστατικό ενάντια στους μετανάστες , σε καμία περίπτωση δεν είναι μεμονωμένο. Αυτοί που χτυπούν μετανάστες είναι οι ίδιοι που κάνουν επιθέσεις σε συναγωγές στο Βόλο , απειλούν το πανεπιστημιακό άσυλο , κάνουν επίθεση στην κούνεβα και φυλακίζουν τους εξεγερμένους του Δεκέμβρη.
Αυτή η μικρή ανακοίνωση αποτελεί μια πρώτη πρόχειρη απόπειρα προσέγγισης του θέματος. Σήμερα το απόγευμα ύστερα από πρωτοβουλία συντρόφων του ευρύτερου αντιφασιστικού αυτόνομου χώρου και της άκρας αριστεράς αποφασίσαμε να συναντηθούμε για να αποφασίσουμε παραπέρα για το πως θα δράσουμε. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, να μην μείνουν αναπάντητες οι προκλήσεις των φασιστών
Αλληλεγγύη με όλους τους καταπιεσμένους
Καμία ανοχή στις φασιστικές επιθέσεις

skalalakonias.wordpress.com

Konstantina Kuneva en Argentina...

Konstantina KunevaKonstantina Kuneva, 44 años, obrera inmigrante de Bulgaria en Grecia, secretaria general del Sindicato de Attica de los empleados de limpieza y del personal doméstico (Pekop).Organizó la lucha de las obreras, en su mayoría inmigrantes, que trabajan en condiciones de gran precariedad y explotación, contratadas por compañías capitalistas privadas que las "alquilan" a los Servicios Públicos del Estado (Metro, hospitales, etc.). El 23 de diciembre de 2008, al regresar a su casa al terminar su trabajo después de la medianoche, Konstantina fue atacada por una banda de asesinos a sueldo de la patronal que le tiraron en la cara, y le hicieron tragar, una enorme cantidad de vitriol, lo que la desfiguró totalmente. Ella sobrevivió y denunció a los gansters del capital y del Estado capitalista. Un movimiento de solidaridad hacia ella, sin precedentes en Grecia, se desarrolló como prolongación de la rebelión de diciembre de 2008. Konstantina se convirtió en bandera de todas las luchas sociales; la mayor heroína del proletariado griego (mal que les pese a los nacionalistas) es búlgara.
http://www.po.org.ar/imagenes/lista/tema/Gran%20acto%20PO%20en%20Racing%2017%20de%20abril%202009
http://www.youtube.com/watch?v=r-46svj6qrY&eurl=http%3A%2F%2Fpo%2Djcp%2Eblogspot%2Ecom%2F&feature=player_embedded

www.po.org.ar/

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1020390

Επίθεση μπάτσων σε κατάληψη αναρχοφεμινιστριών στο Βερολίνο

Σε κλοιό μπάτσων, μπάτσων με πολιτικά & ελικοπτέρων εδώ και τρείς μέρες οι συνοικίες Kreuzberg & Friedrichshain.
Σήμερα* στις 14:20 έκαναν την εμφάνιση τους μπάτσοι στην πίσω αυλή της κατάληψης "Liebig 34" τραβώντας φωτογραφίες από τους γύρω χώρους και το εσωτερικό του κτιρίου. Τους ζητήθηκε από τις καταληψίες να φύγουν, καθώς αυτό που έκαναν ήταν παράνομο. Οι μπάτσοι κινήθηκαν στο μπροστινό μέρος του κτιρίου συνεχίζοντας να φωτογραφίζουν. Μία καταληψίας κινήθηκε προς το κωλάδικο ζητώντας τον αριθμό ενός εκ των μπάτσων. Η αντίδραση του μπάτσου ήταν να κλείσει το παράθυρο παγηδεύοντας το χέρι της στο αυτοκίνητο, το κωλάδικο άρχισε να επιταχύνει με την παγηδευμένη καταληψία να τρέχει παράλληλα. Σταμάτησε ύστερα από αρκετά μέτρα μετά τις συνεχόμενες προτροπές να σταματήσουν, καθώς η ζωή της ήταν σε κίνδυνο. Η κοπέλα κατάφερε να ξεφύγει και επικοινώνησε με τον δικηγόρο της. Στο μεσοδιάστημα οι καταληψίες αμπαρώθηκαν και οι μπάτσοι ζήτησαν ενισχύσεις που δεν πήραν ποτέ, καθώς δεν απειλήθηκαν σε καμία περίπτωση. Υπάρχουν αναφορές επίσης για χρήση δακρυγόνου σπρέυ και γκλομπιές κατά άλλων καταληψιών. Μετά το γεγονός αυτό η περιοχή ησύχασε για λίγο από τους μπάτσους, μα μέχρι την ώρα της δημοσίευσης του άρθρου αυτού, συνεχίζουν να κινούνται παντού στις γύρω περιοχές, προχωράνε σε εξακριβώσεις στοιχείων & ένα ελικόπτερο κάνει συνεχώς κύκλους. H παρουσία των μπάτσων στο κέντρο του Βερολίνου ξεκίνησε μετά την εκκένωση της κατάληψης στο Erfurt, όπου μετά την εκκένωση κατέστρεψαν όλο το εσωτερικό του κτιρίου, ώστε τίποτα να μην θυμίζει την συνεργασία της ιδιοκτήτριας εταιρείας με τα SS και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.Indy.de: http://de.indymedia.org/2009/04/247450.shtmlLIEBIG34: http://squat.net/liebig34/








σσ: το σχετικο δημοσιευμα αναρτηθηκε στο athens indumedia την Παρασκευή 17 Απριλίου 2009

το σχετικο λινκ ειναι:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1019375


η συνταξη του antifa-area

Οι «ολίγον» βασανιστές της χούντας

ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

Ο σημερινός εισαγγελέας του Αρείου Πάγου και ένας καθηγητής του ΕΜΠ συναντήθηκαν πριν από 35 χρόνια σε μια δίκη με θέμα τα βασανιστήρια φοιτητών από την αστυνομία της χούντας. Το αποτέλεσμα της συνάντησης αυτής έχει μεγάλη επικαιρότητα.Συμπληρώνονται την Τρίτη 42 χρόνια από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου. Η δικτατορία του 1967 έχει πιά περάσει στην ιστορία. Οι τελευταίες γενιές που την έζησαν δίνουν σιγά σιγά τη σκυτάλη στις επόμενες. Οι μαρτυρίες λιγοστεύουν και το ενδιαφέρον για την περίοδο εκείνη περιορίζεται σε ειδικευμένους επιστήμονες και ερευνητές ειδικών αρχείων. Όμως το περιεχόμενο των ζητημάτων που τέθηκαν πριν από τέσσερις δεκαετίες εξακολουθεί να στοιχειώνει τη σημερινή πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα. Το περιεχόμενο του φοιτητικού ασύλου, η αστυνομική αυθαιρεσία, η συγκάλυψη των βιαιοτήτων κατά πολιτών, η δυσκολία να αποδοθεί δικαιοσύνη σ’ αυτές τις περιπτώσεις έχουν αξιοσημείωτες ομοιότητες με την περίοδο της μεταπολίτευσης. Όπως έχουμε ξαναγράψει με άλλη ευκαιρία («Οι 12 μήνες που δεν άλλαξαν τον κόσμο», Ιός, 18/11/07), η εικόνα που έχουμε ως κοινωνία για τη δικτατορία βασίζεται στον τρόπο που πραγματοποιήθηκε η κατάρρευσή της και στερεώθηκε το καθεστώς της μεταπολίτευσης. Σε μεγάλο βαθμό, δηλαδή, βλέπουμε σήμερα τη δικτατορία μέσα από τα γυαλιά της μεταπολίτευσης. Από την άλλη, όμως, μεριά, ορισμένα γεγονότα που σημάδεψαν εκείνη την περίοδο δεν είναι τόσο μακρινά από τη σημερινή πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Φέρνουμε σήμερα στη δημοσιότητα ένα σημαντικό ντοκουμέντο της μεταπολίτευσης. Πρόκειται για τα πρακτικά μιας δίκης που διεξήχθη στις 15 Δεκεμβρίου 1975 στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πατρών. Ηταν μια από τις λίγες δίκες που διεξάχθηκαν εκείνη την εποχή για να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι για τα βασανιστήρια πολιτών από τα όργανα της δικτατορίας. Η αξία του ντοκουμέντου ενισχύεται από το γεγονός ότι στην υπόθεση αυτή πρωταγωνιστούν δύο πρόσωπα που έχουν και σήμερα μια εξέχουσα κοινωνική θέση, σε διαφορετικά βέβαια πόστα. Ο εισαγγελέας της δίκης εκείνης στην Πάτρα δεν είναι άλλος από τον κ. Γεώργιο Σανιδά, τον σημερινό εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος έχει επιδείξει ιδιαίτερη δραστηριότητα την τελευταία περίοδο. Αλλά και ο μηνυτής, αυτός που υπέστη τα βασανιστήρια, είναι ο τότε φοιτητής Γιάννης Πουντουράκης, ο οποίος είναι σήμερα καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στον Τομέα Επικοινωνιών, Ηλεκτρονικής και Συστημάτων Πληροφορικής. Τα περιστατικά που οδήγησαν στη σύλληψη περιγράφουμε σε διπλανές στήλες. Από τα επίσημα πρακτικά της δίκης μεταφέρουμε τα βασικά στοιχεία από την κατάθεση του κ. Πουντουράκη: «Εγώ συνελήφθην την 16η Μαρτίου 1973, ήτο δε ημέρα Παρασκευή, απέξω από τη Λέσχη του Πανεπιστημίου Πατρών, από αστυνομικούς, κατ’ εντολήν του κατηγορουμένου Α.Σ. και ενός άλλου αστυνόμου, ονόματι Λ., επειδή ήμουν μέλος της επιτροπής και πρόεδρος των Κρητών φοιτητών. Τότε ζητούσε η επιτροπή μια αίθουσα να συνεδριάσουμε, αλλά τότε είχον απαγορευθή αι συνεδριάσεις εις το Πανεπιστήμιον. Την πρωίαν της ημέρας εκείνης ευρισκόμουν μαζί με άλλα μέλη της απεργιακής επιτροπής εις το γραφείον του εκπροσώπου του Πανεπιστημίου Πατρών, όπου σε κάποια στιγμή μας επήραν τηλέφωνο από την Λέσχην των φοιτητών, όπου είχον ούτοι εισέλθει, ότι η αστυνομία τους ειδοποίησε να εξέλθουν της Λέσχης, άλλως θα εξεβάλλοντο βιαίως. Κατόπιν τούτων εμείς επήραμε ταξί προκειμένου να πάμε εις την λέσχην. Όταν φθάσαμε εις την διασταύρωσιν των οδών Αλέξ. Υψηλάντου και Γεροκωστοπούλου, ο τροχονόμος που ήτο εκεί μας απηγόρευσε να περάσωμε, τότε εμείς κατεβήκαμε από το ταξί και μόλις μας αντελήφθησαν οι αστυνόμοι Σ. και Λ. του είπον του τροχονόμου να μας επιτρέψη να περάσουμε. Όταν εφθάσαμε εις την Λέσχην φοιτητών, ο Α.Σ. έδωσε εντολήν να μας συλλάβουν και αφού μας συνέλαβαν μας έβαλαν μέσα σε ένα αυτοκίνητο περιπολικό και μας μετέφεραν εις την Ασφάλεια. Όταν μας επήγαν εις τον 1ον όροφον εκεί ήσαν 15-20 αστυνομικοί οι οποίοι άρχισαν να μας κτυπούν με κλωτσιές, γροθιές και μας έριξαν κάτω από τα κτυπήματα. Όλα αυτά εγένοντο κατ’ εντολήν των κατηγορουμένων. Κατόπιν μας επήγαν σε μία μεγάλη αίθουσα, όπου ήλθε και ο κατηγορούμενος Α.Σ. και μας είπε ότι, το Πανεπιστήμιον το φτιάξαμε εμείς και δεν ημπορείτε εσείς να το διαλύσετε και άλλα πολλά, ήθελε δε να μας εκμηδενίση την προσωπικότητα. Εμένα μάλιστα με ερώτησε ο Α.Σ. γιατί τραγουδάμε το τραγούδι ‘Πότε θα κάνει ξαστεριά’ και του απήντησα ότι είναι δημοτικό τραγούδι. Εν συνεχεία με ερώτησε πότε πρωτοτραγουδήθηκε και εγώ του απήντησα ‘προ 500 ετών’ και ακολούθως με ερώτησε γιατί το τραγουδάμε και του είπα ‘γιατί είχαμε Τούρκους’ και αυτός τότε μου είπε ‘σήμερα έχουμε Τούρκους;’ Και εγώ του απήντησα ‘δεν ξέρω’. Τότε άρχισε να με βρίζη.Κατόπιν έπαιρναν έναν-έναν φοιτητήν οι αστυνομικοί. Εμένα με ωδήγησαν εις τον 4ον όροφον, όπου εκεί ήτο ο κατηγορούμενος Γ.Α., ο Α.Σ., ο Λ.Π. και άλλοι αστυνομικοί, αφού με πέταξαν κάτω μου πέρασαν τα πόδια μέσα σε μια καρέκλα και ο κατηγορούμενος Λ.Π. μου κρατούσε τα πόδια παραπάνω από τους αστραγάλους και ο κατηγορούμενος Γ.Α. με κτυπούσε με ένα ξύλο το οποίον είχε μήκος ένα μέτρο η δε διάμετρος αυτού ήτο 2,5-3 εκατοστά εις τα πέλματα των ποδών μου. Το ξύλο αυτό το σήκωνε ψηλά και έπαιρνε φόρα προκειμένου να μη κτυπήση, μάλιστα ενθυμούμαι χαρακτηριστικά ότι σε μία στιγμή που τράβηξα τα πόδια μου κτύπησε το ξύλο σε ένα πλευρό της καρέκλας και έσπασε τούτο. Ο κατηγορούμενος Γ.Α. με κτυπούσε κατ’ αυτόν τον τρόπον επί τρία τέταρτα της ώρας και αυτός ήτο ο φάλαγξ που μου έκαμαν. Κατά την ώραν του μαρτυρίου του φάλαγγος ο κατηγορούμενος Α.Σ. ήτο παρών. Με κτυπούσαν και μου έλεγαν να παραιτηθώ από μέλος της απεργιακής επιτροπής των φοιτητών, αλλά επειδή εγώ ηρνούμην να πράξω τούτο μου έλεγαν τούτο ‘θα σε κτυπούμε μέχρι να μας πης ότι θα παραιτηθής’ και οι τρεις κατηγορούμενοι. Όταν σηκώθηκα από κάτω με έβαλαν να κάνω τροχάδην και ο κατηγορούμενος Γ.Α. με κτυπούσε με μία βέργα ξύλινη στις παλάμες, στους μηρούς και στην πλάτη. Το τροχάδην πιστεύω με έβαλαν να το κάνω προκειμένου να κυκλοφορήση το αίμα εις τα πόδια μου. Μάλιστα όταν κατόπιν με επήγαν σε ένα δωμάτιο ο κατηγορούμενος Α.Σ. μου είπε ‘τα ήθελες και τα έπαθες’. Μετά από το δωμάτιο αυτό που με είχαν, με πήρε ο κατηγορούμενος Γ.Α. να δώσω κατάθεσι, εκεί όμως δεν με κτύπησε. Εγώ εζήτησα δικηγόρο προκειμένου ν’ απολογηθώ, τον κ. Στεφανόπουλον, αλλά δεν μου επέτρεψαν και την άλλη ημέρα με παρέπεμψαν στο αυτόφωρο, αλλά επειδή εγένοντο διαδηλώσεις από τους φοιτητάς ανεβλήθη η δίκη για να γίνη την 10/8/1973. Λέγω ότι με εκτυπούσαν προκειμένου να μου πάρουν κατάθεσιν, δηλαδή να ωμολογήσω προκειμένου να με παραπέμψουν εις δίκην με κατηγορία ότι προέτρεπα τους συμφοιτητάς μου εις απεργίαν. Όταν μου έπαιρνε κατάθεσι ο Γ.Α. έγραφε ότι ήμουν μέλος της επιτροπής, ότι είχα πάει εις την λέσχην και εις το Πανεπιστήμιον, την οποία κατάθεσιν εγώ θα την υπέγραφα. Αυτά που έγραφε εις την κατάθεσίν μου ήσαν αλήθεια.Με κτυπούσαν προκειμένου να με εξουθενώσουν και να με βγάλουν από την επιτροπήν του απεργιακού αγώνος. Ο πρώτος λόγος που κτυπούσαν ήτο να παραιτηθώ από μέλος της επιτροπής κι ο δεύτερος λόγος να μη αρνηθώ να καταθέσω εις τον Γ.Α.. Οι Γ.Α. και Λ., εκτός από τας εντολάς που έπαιρναν από το κέντρον, ανέπτυσσαν και ιδικήν των πρωτοβουλίαν, αλλά το κέντρον τα ανεχότανε αυτά που έκαναν.Τι ώρα με εκτύπησαν εις τον 4ον όροφον δεν ενθυμούμαι, διότι μας είχαν πάρει τα ωρολόγια όταν μπήκαμε μέσα εις την Ασφάλεια. Εκτός από εμένα μέσα εις την Ασφάλεια εδάρησαν και άλλοι φοιτηταί. Εμένα με εκτύπησαν ημέραν Παρασκευήν προς Σάββατον και την Δευτέρα επήγα εις τον ιατρόν Τσ. εις το ιατρείον του το οποίο ευρίσκεται επί της Κορίνθου προκειμένου να με εξετάση».Η παρέμβαση ΣανιδάΣτο σημείο αυτό ο εισαγγελέας κ. Σανιδάς διέκοψε την κατάθεση, προκειμένου να σημειώσει μια αντίφαση που είχε κατά τη γνώμη του η εξιστόρηση του κ. Πουντουράκη, ότι δηλαδή στην προδικασία είχε δηλώσει ότι εξετάστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών και όχι σε ιδιωτικό ιατρείο. Μάλιστα κατά τον κ. Σανιδά το σημείο αυτό ήταν τόσο σοβαρό ώστε χρειαζόταν να εξεταστεί αμέσως ο ιατρός. Το δικαστήριο διέκοψε την κατάθεση του κ. Πουντουράκη για να εξετάσει το αίτημα του εισαγγελέα. Όταν συνέχισε, ο μηνυτής ανέφερε ότι στον γιατρό πήγε μόνο για το τραυματισμένο χέρι του που υποχρεώθηκε να κρατά σε νάρθηκα. Αλλά τα σοβαρότερα χτυπήματα ήταν στα πέλματα: «Οταν μου έκαναν φάλαγγα δεν μου έβγαλαν τα παπούτσια και τούτο είναι πιο επικίνδυνο. Πριν του φάλαγγος συνήντησα τον Α.Σ. και με απειλούσε ότι θα με τσακίση αν δεν σταματήσω τη δραστηριότητά μου. Μετά τον φάλαγγα μου πήραν κατάθεσιν. Την κατάθεσιν την έπαιρναν μέσα σε κλίμα τρομοκρατίας. Από την λέσχην τότε συνελήφθησαν 12-13 άτομα και παρεπέμφθησαν εις το δικαστήριον μόνον 8 άτομα. Η σύλληψις όμως τότε έγινε κατ’ επιλογήν. […] Κατά την ώραν του φάλαγγος με ερωτούσαν αν θα παραιτηθώ από μέλος της απεργιακής επιτροπής».Στη συνέχεια εξετάστηκε ο γιατρός Ν. Τσ., ο οποίος ήταν καθηγητής στο τοπικό Νοσοκομείο. Και πάλι ο εισαγγελέας κ. Σανιδάς δεν έμεινε ικανοποιημένος από την κατάθεσή του και παρά το γεγονός ότι υπήρχε σχετική ιατρική βεβαίωση, ζήτησε «όπως προσαχθώσιν τα βιβλία του Νοσοκομείου Πατρών, προκειμένου να διαπιστωθή εάν εισήχθη εις το ίδρυμα τούτο κατά μήνα Μάρτιον 1973 και ενοσηλεύθη ο περί ου πρόκειται παθών, Ιωάννης Πουντουράκης, διατασσομένης της κατασχέσεώς των».Την καταγγελία του Γιάννη Πουντουράκη επιβεβαίωσαν οι μάρτυρες κατηγορίας που εξετάστηκαν. Ο Δημήτρης Δημητριάδης διηγήθηκε πώς τον συνέλαβαν κι αυτόν στη Λέσχη και τον μετέφεραν μαζί με τον Πουντουράκη στην Ασφάλεια. «Εκεί ήσαν 15-20 αστυνομικοί, οι οποίοι μας εξάπλωσαν κάτω και μας κτυπούσαν με κλωτσιές και με τα κλοπς μας κτυπούσαν στα χέρια και σε άλλα σημεία του σώματος. […] Τον Πουντουράκη τον πήραν πρώτα και του έκαναν φάλαγγα. […] Ο φάλαγξ είχε σκοπό να μας αποσπάσει ομολογίες». Τον βασανισμό επιβεβαίωσαν και οι φοιτητές συγκάτοικοι του Πουντουράκη Θανάσης Σπανός και Κώστας Καραγκιουρλής, ενώ ο Χριστόδουλος Λέφας περιέγραψε τα πρησμένα πέλματα του συμφοιτητή του και εξήγησε ότι τον βασάνισαν επειδή ήταν από τα ηγετικά στελέχη του κινήματος και στόχος της χουντικής αστυνομίας ήταν να εκφοβίσει το φοιτητικό κόσμο. Ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν τρεις αστυνομικοί. Ο πρώτος, που υπηρετούσε ως υπασπιστής στην αστυνομική διεύθυνση Πάτρας την περίοδο το 1973 δήλωσε ότι «ο μηνυτής πρωτοστάτησε εις τα γεγονότα της Λέσχης» και ότι «αν όπως ισχυρίζεται υπεβλήθη εις το μαρτύριον του φάλαγγος δια ποίον λόγον δεν παρεπονέθη τότε εις τον Εισαγγελέα;» Ανάλογο ήταν το επιχείρημα και του δεύτερου μάρτυρα υπεράσπισης, ο οποίος ήταν αξιωματικός υπηρεσίας κατά τη σύλληψη του Πουντουράκη: «Σ’ εμένα δεν παρεπονέθη κανείς ότι εκακοποιήθη». Οι κατηγορούμενοι αστυνομικοί αρνήθηκαν την κατηγορία. Ο επικεφαλής Α.Σ. άφησε το ενδεχόμενο «να κτυπήθηκε στην Λέσχη από καμιά κλοπιά αστυνομικού» (ένα είδος ζαρντινιέρας της εποχής), αλλά απέκλεισε να χτυπήθηκε μέσα στην Ασφάλεια: «Ο Πουντουράκης και ανακρινόμενος ουδέν καν κατέθεσεν ότι ήτο κτυπημένος». Μ’ άλλα λόγια δεν είπε στους βασανιστές του ότι τον βασάνισαν… Η δικαστική απόφασηΤελικά ο κ. Σανιδάς μέχρι τέλους διατήρησε την ίδια στάση. Βασισμένος σ’ αυτά που ονόμασε αντιφάσεις μεταξύ των διαδοχικών καταθέσεων του μηνυτή, πρότεινε την ενοχή μόνο του Γ.Α. «δι’ απλήν σωματικήν βλάβην, κατ’ επιτρεπτήν μεταβολήν της κατηγορίας, την απαλλαγή δε του συγκατηγορουμένου του Λ.Π., δεχόμενος ότι δεν ετελέσθη το μαρτύριον του φάλαγγος, εις βάρος του παθόντος Ιωάννη Πουντουράκη. Ωσαύτως επρότεινε την απαλλαγήν απάντων των κατηγορουμένων διά την πράξιν της καταχρήσεως εξουσίας, εις βάρος του ως άνω παθόντος, καθ’ όσον αύτη δεν ετελέσθη».Τελικά το δικαστήριο δεν δέχτηκε την –ουσιαστικά απαλλακτική- πρόταση του κ. Σανιδά και δεν μετέτρεψε την κατηγορία. Με την απόφασή του απέρριψε και τα επιχειρήματα του εισαγγελέα περί αντιφάσεων:«Οι κατηγορούμενοι κατά τον κρίσιμον ώδε χρόνον της 16 Μαρτίου 1973 ετύγχανον αξιωματικοί της αστυνομίας πόλεων, υπηρέτουν δε εν Πάτραις. Κατά την άνω ημεροχρονολογίαν υπό των φοιτητών του εν Πάτραις Πανεπιστημίου εξεδηλώθη, εκτός των άλλων, άμα και διά καταλήψεως υπ’ αυτών της φοιτητικής λέσχης, αντίδρασις κατά του τότε καθεστώτος. Αι αστυνομικαί αρχαί συνέλαβον, εκτός των άλλων, κατά την άνω ημεροχρονολογίαν λόγω των φοιτητικών ως άνω αντιδράσεων και τον μηνυτήν Ιωάννην Πουντουράκην, φοιτητήν του ενταύθα Πανεπιστημίου. Ούτος ήτο, κατά τον άνω χρόνον, εκ των ιθυνόντων των φοιτητικών εκδηλώσεων. Μετά την σύλληψίν του ο μηνυτής, μετά των άλλων συλληφθέντων, προσήχθη εις το κατάστημα της ασφαλείας, ίνα, μετά σχηματισμόν της δικογραφίας, προσαχθή αρμοδίως. Εις το περί ου πρόκειται κατάστημα, οι εκ των κατηγορουμένων Γ.Α. και Λ.Π. εξηνάγκασαν τον μηνυτήν όπως ‘ξαπλώση’ επί του δαπέδου γραφείου τινος. Είτα εξηνάγκασαν οι ανωτέρω τον μηνυτήν να θέση τους πόδας του εις το διάκενον του οπισθίου τμήματος (πλάτης) καθίσματος τινος. Εν συνεχεία ο εκ των κατηγορουμένων Γ.Α. ήρξατο διά χάρακος τινος να κτυπά μετά δυνάμεως τα πέλματα του μηνυτού. Ο έτερος των κατηγορουμένων εκράτει, καθ’ όλην την διάρκειαν των άνω κτυπημάτων τους πόδας του μηνυτού. Το τοιούτον (καταφορά κτυπημάτων) διήρκεσεν επί 45 λεπτά της ώρας. Μετά ταύτα ο ρηθείς Γ.Α. εκτύπησε πολλάκις τον μηνυτήν διά ξυλίνης βέργας εις τους μηρούς, πλάτην, κλπ. Συνεπεία των κτυπημάτων τούτων ο μηνυτής υπέστη μώλωπας, σκληρύνσεις και οιδήματα. Η τοιαύτη συμπεριφορά των άνω κατηγρουμένων απεσκόπει εις την καταπτόησιν του μηνυτού με την απωτέραν επιδίωξιν όπως ούτος παύση ασχολούμενος με την, κατά του τότε καθεστώτος, κίνησιν των φοιτητών. Διά της τοιαύτης συμπεριφοράς των κατηγορουμένων δεν εσκοπείτο η λήψις καταθέσεώς τινος του μηνυτού. Πάντα ταύτα προκύπτουν εκ της σαφούς καταθέσεως του μηνυτού, πλήρως συνεπικουρουμένης υπό των καταθέσεων των λοιπών μαρτύρων κατηγορίας, ιδία του Δημητρίου Δημητριάδη, και είναι αληθές ότι ο μηνυτής περιέπεσεν εις αντιφάσεις τινάς, ιδία αν εξητράσθη υπό ιατρού εις το εν Πάτραις κρατικώ Νοσοκομείω ή εν ιδιωτικώ ιατρείω, ουχ ήττον απεδείχθη περιτράνως, εκ σχετικής βεβαιώσεως της διευθύνσεως του αυτού νοσοκομείου ότι ο μηνυτής και διαληφθείς μάρτυς εξητάσθησαν, κατά την 20 μαρτίου 1973, εν τω άνω Νοσοκομείω (ούτοι είναι εγγεγραμμένοι εις τα άνω βιβλία υπ’ αύξοντας αριθμούς 673 και 674/20-3-1973). Η κατάθεσις του μηνυτού και των λοιπών μαρτύρων κατηγορίας εξ ουδενός στοιχείου αναιρείται. Τα άνω κτυπήματα λόγω της μεθ’ ην κατεφέρθησαν δυνάμεως και του χρόνου διαρκείας των, ηδύναντο να περιάγωσι τον μηνυτήν εις κίνδυνον ζωής και να επιφέρουν εις αυτόν βαρείαν σωματικήν βλάβην. Κατ’ ακολουθίαν τούτων δέον να κηρυχθή ένοχος ο εκ των κατηγορουμένων Γ.Α. επικινδύνου σωματικής βλάβης, ο δε Λ.Π. ένοχος αμέσου συνεργείας εις την άνω πράξιν, άπαντες δ’ οι κατηγορούμενοι αθώοι της δι’ ην κατηγορούνται πράξεως της καταχρήσεως εξουσίας».Τελικά ο Γ.Α. καταδικάστηκε σε φυλάκιση έξι μηνών και ο Λ.Π. τεσσάρων μηνών με αναστολή, ενώ ο προϊστάμενός τους Α.Σ. κηρύχθηκε αθώος. Ασφαλώς ξενίζει τον σημερινό αναγνώστη οι χαμηλές ποινές που επιβλήθηκαν κι ακόμα περισσότερο η επιμονή του σημερινού ανώτατου δικαστικού (που είχε πρωτοδιοριστεί ως εισαγγελικός πάρεδρος στις 17/9/1971) να πέσουν στα μαλακά οι βασανιστές αστυνομικοί. Όμως η δίκη αυτή της Πάτρας δεν αποτελεί εξαίρεση. Ολες οι δίκες αστυνομικών που κατηγορήθηκαν για βασανιστήρια είχαν παρόμοια κατάληξη. Όπως έχει επισημάνει ήδη από εκείνη την εποχή ο Γιώργος Καρράς, παρατηρήθηκε τότε μια εντελώς διαφορετική μεταχείριση των βασανιστών που προέρχονταν από το στρατό (η περιβόητη ΕΣΑ των Χατζηζήση-Θεοφιλογιαννάκου) σε σχέση με τους προερχόμενους από την αστυνομία. Για τους πρώτους ασκήθηκε αυτεπάγγελτη δίωξη και τα δικαστήρια τους επιφύλασσαν αυστηρές ποινές. Τα μέσα ενημέρωσης δεν έπαψαν να τους παρουσιάζουν ως ανθρωπόμορφα τέρατα. Αντίθετα, για τους αστυνομικούς βασανιστές χρειαζόταν μήνυση των θυμάτων και ακολουθούσε μια επώδυνη διαδικασία με αβέβαιο αποτέλεσμα. Λίγες μέρες πριν από το δικαστήριο της Πάτρας, στις 30/11/75, το Κακουργιοδικείο Χαλκίδας, από τους 14 κατηγορούμενους αστυνομικούς της Ασφάλειας Αθηνών αθώωσε τους 6, απάλλαξε άλλους 4 λόγω «εκπροθέσμου υποβολής μηνύσεως» και καταδίκασε μόνο 4 σε φυλάκιση λίγων μηνών με αναστολή. Ο λόγος αυτής της διαφοράς στην ποινική αντιμετώπιση των βασανιστών είναι απλός: ενώ οι βασανιστές του στρατού είχαν υπερβεί το ρόλο τους, στρεφόμενοι μάλιστα ακόμα και εναντίον ιεραρχικά ανωτέρων τους, οι βασανιστές της αστυνομίας έκαναν (σε υπερβολικό βέβαια βαθμό) αυτό που είχαν μάθει να κάνουν και πριν τη δικτατορία. Παρέμειναν δηλαδή στο πλαίσιο των καθηκόντων τους. Τα βασανιστήρια δεν είναι έξω από την αστυνομική λογική. Δυστυχώς, τα συνεχιζόμενα κρούσματα αστυνομικής βίας επιβεβαιώνουν ότι ο κανόνας εξακολουθεί να ισχύει.


Ο Μάρτης των φοιτητών στην ΠάτραΟπως και στα άλλα Πανεπιστήμια της χώρας έτσι και στην Πάτρα η δικτατορία επιχείρησε νόθες εκλογές τον Νοέμβριο του 1972. Η κίνηση αυτή έγινε κάτω από την πίεση του φοιτητικού αντιδικτατορικού κινήματος το οποίο είχε αναπτυχθεί σε όλες τις μεγάλες πόλεις με Πανεπιστήμια. Το διορισμένο από τη χούντα Δ.Σ. του φοιτητικού συλλόγου της Πάτρας επιχείρησε να οργανώσει Γενική Συνέλευση των φοιτητών στις 24 Οκτώβρη 1972. Οι συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών τελικά αποχώρησε από τη Συνέλευση, καταγγέλλοντας μεθόδευση και περιφρόνηση κάθε δημοκρατικής διαδικασίας. Στις εκλογές της 14 Νοέμβρη 1973 αποκαλύφθηκε ανοιχτά η νοθεία που οργάνωσαν οι διορισμένοι σε συνεργασία με το σπουδαστικό της ασφάλειας. Βρέθηκε το σχέδιο της νοθεία και τα σημαδεμένα ψηφοδέλτια σε τουαλέτα του Πανεπιστημίου. Η απόπειρα νοθείας κατέληξε σε φιάσκο.Όπως και στα άλλα Πανεπιστήμια, ακολούθησε συλλογή υπογραφών των φοιτητών με αίτημα δημοκρατικές εκλογές. Κάτω από καθεστώς αστυνομοκρατίας συγκεντρώθηκαν τελικά 512 υπογραφές. Η διοίκηση του Πανεπιστημίου υποχρεώθηκε να δώσει άδεια για την πραγματοποίηση Γενικής Συνέλευσης. Στις 27 Φεβρουαρίου συγκεντρώθηκαν τελικά σχεδόν οι μισοί από τις 3.000 φοιτητές της Πάτρας, σε μια πρωτοφανή σε μαζικότητα και διάρκεια (16-17 ώρες) συνέλευση. Οι φοιτητές αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα.Λίγες μέρες αργότερα συνέβη το περιστατικό που οδήγησε στη σύλληψη και το βασανισμό του Γιάννη Πουντουράκη που περιγράφουμε στις διπλανές στήλες. Η διοίκηση αυτή το φορά αρνήθηκε να παραχωρήσει χώρο για Γενική Συνέλευση και έτσι οι φοιτητές πραγματοποίησαν πορεία στο κέντρο της πόλης με κατάληξη τη Φοιτητική Λέσχη στη γωνία Πατρέως και Δημητρίου Υψηλάντου. Όπως αναφέρουν οι Γιώργος Βασιλακόπουλος και Χρήστος Αλεξόπουλος, «ήταν η πρώτη μαζική πορεία στους δρόμους της Πάτρας, όπου για πρώτη φορά ακούγονται συνθήματα κατά της Χούντας και κάλεσμα για συμπαράσταση από τους πολίτες. Οι φοιτητές τραγουδώντας το ‘Πότε θα κάνει ξαστεριά’ κλείνονται τελικά στην Λέσχη και αρνούνται να αποχωρήσουν παρά τις απειλές και τα τελεσίγραφα της αστυνομίας. Στη βίαιη εκκένωση από την Ασφάλεια και την Αστυνομία που ακολούθησε γίνονται πολλοί ξυλοδαρμοί και συλλήψεις. Τελικά παραπέμπονται σε δίκη 8 φοιτητές».Ενας από τους συλληφθέντες είναι και ο Γιάννης Πουντουράκης, πρόεδρος τότε του Συλλόγου Κρητών Φοιτητών στην Πάτρα και μέλος της πενταμελούς επιτροπής που εκλέχθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Φεβρουαρίου.Αντιγράφουμε από την εφημερίδα «Ημέρα» της 17/3/1973:«Φοιτητικά επεισόδια εσημειώθησαν χθές εις την πόλιν μας και διά πρώτην φοράν κατά το 15θήμερον της αποχής των ηναγκάσθη να επέμβη η Αστυνομία. Την πρωίαν εθυροκολλήθη εις την είσονδον του επί της οδού Κορίνθου παραρτήματος του Πανεπιστημίου η ακόλουθος ανακοίνωσις: Η είσοδος εντός του χώρου του Πανεπιστημίου επιτρέπεται μόνον εις τους επιθυμούντας να παρακολουθήσουν μαθήματα, ασκήσεις, φροντιστήρια και εργαστήρια». Οι φοιτητές που προσέρχονταν παρεμποδίζονταν από τους διορισμένους του χουντικού συλλόγου. Σε λίγη ώρα συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες διαμαρτυρόμενοι φοιτητές. «Από του απέναντι πεζοδρομίου παρηκολούθουν τας σκηνάς μερικοί αστυνομικοί εν πολιτική περιβολή, χωρίς όμως να επέμβουν».Ακολούθησε πορεία των φοιτητών: «Ετραγούδησαν το παλαιό δημοτικό τραγούδι της Κρήτης ‘Πότε θα κάνη ξαστεριά’. Όταν έφθασαν στη Φοιτητική Λέσχη και πριν εισέλθουν εις αυτήν ηκούσθησαν τα συνθήματα ‘Συμπαράσταση Λαέ’, ‘Ελευθερία’, ‘Φοιτηταί Ελεύθεροι’, ‘Ενας είναι αρχηγός, ο κυρίαρχος λαός’, και ‘Είμαστε η δύναμις’». Στη συνέχεια οι φοιτητές μπήκαν στη Λέσχη και οχυρώθηκαν. «Τελικώς οι αστυνομικοί έθραυσαν την θύραν και τους εκάλεσαν εκ νέου να εγκαταλείψουν το κτίριον. Οι φοιτηταί ηρνήθησαν κατ’ αρχήν, τελικώς όμως, μετά από σύστασιν συναδέλφων των, εδέχθησαν να απέλθουν ησύχως. Παρά την έξοδον του κτιρίου συνελήφθησαν, ενώ επέστρεφον εκ του Πανεπιστημίου, όπου συνηντήθησαν με τον (αντιπρόεδρο) κ. Γούδαν, εις την λέσχην, οι φοιτηταί κ.κ. Αντ. Τσουρινάκης, Ιω. Πουντουράκης, Κ. Βογιατζής και η δ. Τζόγια Καππάτου, μέλη της επιτροπής των φοιτητών». Τελικά παραπέμφθηκαν σε δίκη για «απείθεια» οκτώ συνολικά φοιτητές, οι προαναφερθέντες και οι Δ. Ταγκαλάκης, Βελ. Μουντράκης, Νικ. Ηλιόπουλος, Δημ. Δημητριάδης. Η δίκη έγινε στις 10 Αυγούστου, με μάρτυρες υπεράσπισης καθηγητές που υποστήριξαν ότι η φοιτητική λέσχη είναι χώρος ασύλου και δεν επιτρέπεται αστυνομική παρέμβαση. Μόνοι οι τέσσερις τελευταίοι καταδικάστηκαν σε 25 ημερών φυλάκιση. Βασικός μάρτυρας κατηγορίας ο αξιωματικός της Ασφάλειας Α.Σ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕΟλύμπιου Δαφέρμου«Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, 1972-1973»(Εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα 1992)Καταγραφή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος.Γιώργος Βασιλακόπουλος, Χρήστος Αλεξόπουλος«Ιστορική αναφορά για το αντιδικτατορικό κίνημα της Πάτρας»Συνοπτικό χρονικό, με αναφορές στα γεγονότα που συνδέονται με τη δίκη των βασανιστών.Δημήτρης Κοσμόπουλος«Δικτατορία και Αντίσταση στην Πάτρα (1967-1974)»(εκδ. Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης, Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, Πάτρα 2003)Ιστορική καταγραφή και ντοκουμέντα από την αντιδικτατορική αντίσταση στην Πάτρα με εκτενείς αναφορές στο φοιτητικό κίνημα της πόλης.Γιώργος Καρράς«Οι δίκες των βασανιστών και η εσωτερική λογικής τους»(Ο Πολίτης, τ. 6, Νοέμβρης 1976)Ανάλυση των δικών κατά βασανιστών της χούντας και ερμηνεία του φαινομένου να καταδικάζονται οι στρατιωτικοί αλλά να αθωώνονται οι αστυνομικοί βασανιστές.Π. Ροδάκης (διευθυντής εκδόσεως)«Οι δίκες των βασανιστών της επταετίας»(εκδ. Δημοκρατικοί Καιροί, Αθήνα 1976)Τα πρακτικά των σημαντικότερων δικών για βασανιστές της χούντας. Περιλαμβάνονται οι δυο δίκες για τα βασανιστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ, οι βασανισμοί στο «Ελλη» και η δίκη των βασανιστών της Ασφάλειας Αθηνών. ΔΕΙΤΕ«Η δίκη των βασανιστών»του Θεοδόση Θεοδοσόπουλου (1982)Ντοκιμαντέρ με πλάνα από τη δίκη των βασανιστών του ΕΑΤ-ΕΣΑ. ΣΥΝΔΕΘΕΙΤΕΓενιά του Αντιδικτατορικού Φοιτητικού Κινήματος της Πάτρας (1967-74)http://arcadia.ceid.upatras.gr/afkpatrasΣυλλογική δικτυακή προσπάθεια παλιών στελεχών του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος της Πάτρας, όπου συγκεντρώνεται ιστορικό υλικό, ντοκουμέντα, φωτογραφίες και κείμενα.

http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090419.htm

Πάτμος : Εμπάργκο στους "λαθραίους"*

Στην Πάτμο, στον χώρο «κράτησης» 80 τ.μ. του αστυνομικού τμήματος, έκλεισαν 150 μετανάστες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά.
Επειδή έβγαζαν τα χέρια τους έξω από τα κάγκελα ζητώντας βοήθεια, τους έφραξαν τα παράθυρα με ξύλα για να μη φαίνονται. Εκανε ζέστη, δεν έπαιρναν αέρα. Είχαν μόνο μία τουαλέτα. Εξεγέρθηκαν, έσπασαν την πόρτα, περιφέρονταν στους δρόμους και αφόδευαν στο λιμάνι. Τότε, σύμφωνα με μαρτυρίες, «ξεσηκώθηκαν όλοι κατά των "βρωμιάρηδων"»... Μετά από παρεμβάσεις της επάρχου, ενοικιάστηκε παλιό κέντρο διασκέδασης (ντισκοτέκ) 100 τ.μ., όπου τους πήγαν όλους μαζί -και τις γυναίκες και παιδιά- τροχάδην, για να μην τους βλέπουν οι τουρίστες... Μπροστά οι μετανάστες και πίσω αστυνομικοί. Τρία χιλιόμετρα απόσταση. Τροχάδην θα τους πήγαιναν και στο λιμάνι για να επιβιβαστούν στο πλοίο για τον Πειραιά, αλλά τελικά δέχθηκε ο δήμος να συνδράμει και τους μετέφερε σε καρότσα απορριμματοφόρου...
Ο Σπύρος Μαυρωνάς (Νομαρχιακή ΣΥΝ), που ζει στο νησί, μας είπε ότι οι 3.000 κάτοικοι είναι ευκατάστατοι, η τουριστική σεζόν ανοίγει το Πάσχα και οι τιμές των ακινήτων παραμένουν υψηλές. Οι εγκατεστημένοι Αλβανοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι και Ρώσοι φθάνουν τους 800, ενώ από τους λαθρομετανάστες που μεταφέρθηκαν από το Αγαθονήσι δεν παραμένει στην Πάτμο ούτε ένας.
«Φοβούνται μην κολλήσουν χολέρα»
Για το πρόβλημα εξήγησε ότι «οι κάτοικοι ζητούν να γίνει κέντρο υποδοχής σε άλλο νησί, αλλά η δημοτική περιουσία περιλαμβάνει τεράστιες εκτάσεις και θα μπορούσε να παραχωρηθεί κάποιος μικρός χώρος. Στην παλιά ντισκοτέκ, που νοικιάστηκε με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για την παραμονή τους, ζούσαν 150 άτομα σε 100 τ.μ. Μια αφόρητη κατάσταση, χωρίς καμιά μέριμνα. Πηδούσαν από τα παράθυρα, έσπαγαν χέρια και πόδια, έγιναν πολλά ατυχήματα. Ζούμε σ' ένα νησί "θρησκευτικό κέντρο". Δεν θα έπρεπε να παρέχει σ' αυτούς τους ανθρώπους αλληλεγγύη, μια ζεστή αγκαλιά; Αντίθετα, με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου κλείνουμε το λιμάνι μας σε όποιο πλοίο τους μεταφέρει. Δίνουμε ερεθίσματα για τρομοφοβικά αισθήματα. Κάποιοι πιστεύουν πως θα κολλήσουμε χολέρα» (!)
Ο ίδιος περιγράφει εικόνες ντροπής: «Τους έδιναν ένα μπουκάλι νερό ανά τρία άτομα. Βγήκαν, έσπασαν 2-3 ψυγεία, πήραν τρόφιμα. Τους χαρακτηρίζουν κλέφτες. Εφραξαν τα παράθυρα στο κρατητήριο όταν γινόταν ο γάμος ενός πριγκιπικού ζεύγους. Δεν θέλουν να γίνεται ορατό από τους υψηλούς προσκεκλημένους το κακό θέαμα. Η ομάδα μας προσέφερε βοήθεια. Δεν φτάνει. Γιατί υπάρχει μεγάλο έλλειμμα μεταναστευτικής πολιτικής».
Η Νόρα Απέργη (πρόεδρος του Κέντρου Υγείας Πάτμου και δημοτική σύμβουλος) έχει αντίθετη άποψη: «Τα αρμόδια υπουργεία μάς ζήτησαν εγγράφως να τους δώσουμε τις πρώτες βοήθειες και να τους εμβολιάσουμε. Ηρθαν σε ομάδες των 60 ατόμων, ενώ υπήρχαν ήδη μεγάλες ελλείψεις. Προχωρήσαμε σε ελέγχους για δερματικές παθήσεις, διάρροιες, γαστρεντερίτιδες. Ομως, για να βγούν τα αποτελέσματα από τα τέστ φυματίωσης και ηπατίτιδας απαιτούνται 4 και 10 μέρες. Και ώς τότε είχαν ήδη ταξιδέψει για τον Πειραιά. Πεινούσαν. Μέχρι να φύγουν βρώμισαν, έκλεψαν. Η αντιμετώπιση αυτών των ανθρώπων από την Πολιτεία είναι απάνθρωπη και φορτώνουν το βάρος στα μικρά νησιά. Δεν δέχεται η μικρή κοινωνία του νησιού την ίδρυση κέντρου υποδοχής. Συμβάλλουμε στο τουριστικό εισόδημα και αρνούμαστε να ζήσουμε ανάλογη ελεεινή κατάσταση με εκείνη που επικρατεί στην Πάτρα. Οι λαθρομετανάστες παρέμειναν στο κρατητήριο μέχρι να επιβιβαστούν στο πλοίο για τον Πειραιά. Προτείναμε να γίνει απολύμανση. Ούτε νερό δεν είχαν. Κινδύνευαν και οι λιμενικοί. Τους πήγαμε γάντια, μάσκες και εμβόλια».
«Πεντακόσια άτομα το δίμηνο»
Στο δίμηνο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου, από την Πάτμο πέρασαν περίπου 500 λαθρομετανάστες, προερχόμενοι από το Αγαθονήσι με προορισμό τον Πειραιά.
«Λυπούμαστε αυτούς τους ανθρώπους που ζουν σ' αυτές τις συνθήκες, που κοιμούνται στον δρόμο» βεβαιώνει η Σμαράγδα Μουλιάτη, εκδότρια της εφημερίδας «Πατμιακά Χρονικά»:«Την περασμένη χρονιά είχε κατακλυστεί το νησί από λαθρομετανάστες. Υποδομή δεν υπάρχει. Ζούσαν στην αθλιότητα μέρες ολόκληρες, μέχρι να ολοκληρωθεί η καταγραφή τους και να προωθηθούν στον Πειραιά. Στην αρχή οι κάτοικοι ανταποκρίθηκαν προσφέροντας ρουχισμό και άλλα είδη. Τώρα απαιτείται διάλογος της Νομαρχίας με τους δήμους για τη δημιουργία κέντρου υποδοχής».
Στο τελευταίο φύλλο της τοπικής εφημερίδας, το πρωτοσέλιδο αναφέρεται σε «ανεξέλεγκτους λαθρομετανάστες» που «έσπασαν, έκλεψαν προκαλώντας οργή». Στο δημοσίευμα αναγράφεται ότι «μετά την εξέγερση των κρατουμένων λαθρομεταναστών στον μικρό υπαίθριο χώρο του αστυνομικού τμήματος, αφέθηκαν ελεύθεροι για να εκτονωθεί η κατάσταση, διέρρηξαν τέσσερα ψυγεία, ένα περίπτερο, αφαίρεσαν από καφετέρια μπουφάν πελατών, μπήκαν σε κατοικίες και καταστήματα ζητώντας χρήματα, πήραν ψωμί από τα τραπέζια εστιατορίων. Την επομένη οι αστυνομικοί συγκέντρωσαν και πάλι 44 από τους 60 στον χώρο του κρατητηρίου, ενώ τα κλοπιμαία βρέθηκαν και επιστράφηκαν στους ιδιοκτήτες τους».
Στο έγγραφό του προς τον εισαγγελέα ο διοικητής του Α.Τ. Πάτμου περιγράφει: «Η εικόνα του νησιού είναι αλγεινή, η ανεξέλεγκτη κυκλοφορία λαθρομεταναστών δημιουργεί μέγιστα προβλήματα στη τοπική κοινωνία, η παράνομη μετανάστευση μέσω θαλάσσιων συνόρων έχει πολλαπλασιαστεί ανησυχητικά». Και για τις συνθήκες στο κρατητήριο: «Είναι αδύνατον να φιλοξενήσει λαθρομετανάστες γιατί έχει υποστεί μεγάλες φθορές, καταστράφηκε η εξωτερική πόρτα και η μοναδική τουαλέτα».
Την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Πάτμου ακολούθησε ψήφισμα των φορέων του νησιού για «απαγόρευση προσέγγισης στον λιμένα της Σκάλας σε όσα σκάφη επιχειρήσουν να αποβιβάσουν στη νήσο λαθρομετανάστες, λόγω της παντελούς ελλείψεως κατάλληλων υποδομών για τη φιλοξενία τους».
Ο δήμος έστειλε και έγγραφη διαμαρτυρία στο υπουργείο Εσωτερικών.
Το ίδιο και η Ενωση Ξενοδόχων επισημαίνοντας και απειλώντας: «Δεν πάει άλλο και απευθύνουμε SOS. Η παρουσία λαθρομεταναστών θα επιφέρει τέτοιο πλήγμα στον τουρισμό, μπροστά στο οποίο η οικονομική κρίση δεν είναι τίποτα. Ο κίνδυνος μεταδοτικών ασθενειών είναι υπαρκτός. Ζητούμε να σταματήσει η ανεξέλεγκτη είσοδος λαθρομεταναστών και η προώθησή τους στην Πάτμο, διαφορετικά θα αντιδράσουμε με ακραίες ενέργειες».
Το μέγεθος του προβλήματος κατέγραψε και η έπαρχος Καλύμνου Χρ. Συφωνιού σε επιστολή της προς τον πρόεδρο της Βουλής Δ. Σιούφα:
«Εχουμε κουραστεί να απευθύνουμε εκκλήσεις, να γράφουμε επιστολές, να καλούμε τηλέφωνα χωρίς να παίρνουμε ουσιαστικές απαντήσεις. Το Επαρχείο καταβάλλει κάθε προσπάθεια ν' αντιμετωπίσει την κατάσταση. Ομως δεν διαθέτουμε τις αναγκαίες υποδομές, υπηρεσίες και υποστήριξη που απαιτούνται. Οι αλλεπάλληλες εκκλήσεις μας προς την πολιτεία αποτελούν "φωνή βοώντος εν τη ερήμω". Η αστυνομία της Πάτμου κρούει επιτακτικά τον κώδωνα κινδύνου, για μια κατάσταση που καθημερινά γίνεται πιο επικίνδυνη και περισσότερο ανεξέλεγκτη, για μια εικόνα ντροπής και απαξίωσης της ανθρώπινης προσωπικότητας, που δεν συνάδει με αυτή της πολιτισμένης χώρας».
Ο Νομάρχης Δωδεκανήσου Γ. Μαχαιρίδης απευθύνθηκε προσωπικά στον πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή ζητώντας «να δώσει τέλος στο φαινόμενο που συνδέεται με την ασφάλεια των συνόρων, την κοινωνική γαλήνη και την προστασία ανθρώπινων ζωών». «Οι μικρές κοινωνίες των νησιών μας υπογραμμίζει», υποδέχονται κατά κύματα χιλιάδες λαθρομεταναστών, καθώς οι "κερδοφόρες επιχειρήσεις" των δουλεμπόρων από τις απέναντι τουρκικές ακτές συνεχίζονται προκλητικά και ανεμπόδιστα, ελλείψει ουσιαστικού αποτρεπτικού μηχανισμού. Τα αποθέματα ανθρωπιάς των κατοίκων των νησιών είναι απεριόριστα, αλλά το τελευταίο διάστημα ξεπεράστηκε το όριο των αντοχών τους, αφού οι φωνές απόγνωσης δεν εισακούονται».
Στην Πάτμο, λειτουργούν περίπου 80 ξενοδοχειακές μονάδες και πανσιόν. Τον Αύγουστο οι επισκέπτες ξεπερνούν τους 20.000 και την περίοδο του Πάσχα φθάνουν τους 7.000-8.000.


* τα εισαγωγικα δικα μας καθως θεωρουμε οτι καμμια ψυχη δεν ειναι παρανομη,κανενας ανθρωπος δεν ειναι λαθραιος...
θεωρουμε ως αναξιο λογου οτι αυτες τι κατα τα αλλα "αγιες" ημερες του πασχα οι ...καλοι πιστοι της πατμου καθως και η εκκλησια,αντιμετωπιζουν με μισος και καχυποψια τους εξαθλιωμενους και αποστεομενους συνανθρωπους μας.
κατα τα αλλα αγαπατε αλληλους και ειρηνη ημιν.....(ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ) θα προσθεσουμε εμεις.

η συνταξη του ιστολογιου

Η κάθοδος των κακο-μυρίων

Με... τακτικά δρομολόγια, περίπου τέσσερα την ημέρα, με άθλια δουλεμπορικά ή με φουσκωτά, δεκάδες απελπισμένοι λαθρομετανάστες φτάνουν στη θαλάσσια περιοχή ανάμεσα στις βραχονησίδες Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι. Συνήθως τα ξημερώματα, που σηματοδοτούν και τις ελπίδες τους...
Τελευταία, οι Τούρκοι, που δεν διστάζουν να επιβιβάσουν ακόμη και μωρά σε πλαστικές παιδικές βάρκες, χρησιμοποιούν ως «πληρώματα» ανήλικους, γνωρίζοντας πως δεν θα διωχθούν. Οι πρόσφυγες εγκαταλείπονται αδιακρίτως στη μοίρα τους, ανοιχτά των ακτών. Οσοι καταφέρουν να διασωθούν δείχνουν το ίδιο χωριό στα τουρκικά παράλια, ως σημείο συγκέντρωσης και «φόρτωσης».
Οι νησιώτες λένε πως οι δουλέμποροι έχουν Ελληνες συνεργάτες, που δίνουν το «σινιάλο» απέναντι, ενώ, σύμφωνα με μαρτυρίες λιμενικών, όταν πλησιάζει ελληνικό περιπολικό σκάφος, οι διακινητές σκίζουν τις βάρκες και πέφτουν στη θάλασσα ζητώντας βοήθεια.
Οι περισσότεροι πρόσφυγες, όπως καταγράφουν οι υπηρεσίες στα νησιά, προέρχονται από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, τη Σομαλία, το Σουδάν, την Ακτή Ελεφαντοστού, την Μπουρκίνα Φάσο, ενώ έχει αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των Παλαιστινίων. Ελάχιστοι είναι Ιρανοί, Μαυριτανοί και Πακιστανοί. Οι τελευταίοι απελαύνονται.
Οι άνδρες των στρατιωτικών φυλακίων στην περιοχή και τα πληρώματα των σκαφών του Λιμενικού έχουν δύσκολο έργο, γιατί οι βραχονησίδες είναι πολλές, οι ακτές έχουν μήκος αρκετών μιλίων και χρειάζεται νυχθημερόν επιτήρηση, πολλές φορές σε πολύ αντίξοες καιρικές συνθήκες.
Στην πλειονότητά τους οι πρόσφυγες δεν θέλουν να εγκατασταθούν στην Ελλάδα. Το πρώτο που ρωτούν οι περισσότεροι από αυτούς μόλις αποβιβάζονται είναι πώς θα συνεχίσουν το ταξίδι τους για την Κεντρική Ευρώπη. Ακόμη και οι ανήλικοι ζητούν ταξιδιωτικά έγγραφα για να μεταβούν σε άλλες χώρες, αλλά συνήθως οι απαντήσεις στο αίτημά τους για αναγνώριση της προσφυγικής ιδιότητας είναι αρνητικές.
Οι νησιώτες τούς συντρέχουν με όποιον τρόπο μπορούν. Στο Αγαθονήσι ένας γιατρός, ο κοινοτάρχης και οι 100 κάτοικοι πασχίζουν να περιθάλψουν μέχρι και 500 ταλαιπωρημένους ανθρώπους την ημέρα. Στη Λέρο, μια ομάδα εθελοντών τούς παρέχει είδη πρώτης ανάγκης και μαζεύουν με έρανο τα χρήματα των εισιτηρίων τους για τον Πειραιά, αφού η πλοιοκτησία του «Μπλου Σταρ» δεν δέχεται την πίστωση που ζητάει το υπουργείο Εσωτερικών, η δε Νομαρχία Δωδεκανήσου νοίκιασε κάποια ξενοδοχεία για τη φιλοξενία τους, αλλά «ξέχασε» να πληρώσει τον λογαριασμό.
Το πρόβλημα είναι μεγάλο, με πολλές διαστάσεις. Βρήκε τη χώρα απροετοίμαστη, χωρίς υποδομές και κονδύλια. Παρά τις όποιες εξαιρέσεις, τις συγκινητικές προσπάθειες κατοίκων, οργανώσεων και υπηρεσιών, η γενική εικόνα της υποδοχής και περίθαλψης των προσφύγων - μεταναστών κάθε άλλο παρά κολακευτική είναι για τον τόπο μας.
Στη Λέρο, δύο νεαροί Αφγανοί, που μεταφέρθηκαν από το Φαρμακονήσι φιλοξενούνται προσωρινά στο ξενοδοχείο «ARA». Ο 17χρονος Αχμέτ ήταν τραυματισμένος από σφαίρα στον ώμο. Τον βοήθησε ο 22χρονος Μαγκάλ. «Ταξίδεψαν» με την ίδια βάρκα και έγιναν αχώριστοι. Τώρα διευκολύνουν τη διαδικασία καταγραφής και τη συγκέντρωση των αιτημάτων ασύλου, φροντίζουν για την καθαριότητα του χώρου, μοιράζουν τη βοήθεια, θέλουν να μείνουν στο νησί, παρακολουθούν το πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών του δήμου και το φθινόπωρο θα γραφτούν στο νυχτερινό σχολείο.
Κινούνται ανάμεσα σ' ένα τσούρμο από 25 νεοφερμένους ανήλικους συμπατριώτες τους και μεταφράζουν όσα μας λέει οι 15χρονος Ασμάλ: «Ξέρω ότι είμαι παράνομος. Αλλά εδώ δεν μπορώ να δουλέψω ούτε να σπουδάσω. Δεν θέλω να υποβάλω αίτημα ασύλου γιατί δεν θα με δεχτούν σε άλλη χώρα. Θέλω να πάω στη Νορβηγία!».
Για την περιπέτεια που έζησε, αφηγείται: «Μπήκαμε στο Αφγανιστάν στην καρότσα ενός μεγάλου φορτηγού, περάσαμε σε 27 μέρες το Πακιστάν, το Ιράν και φθάσαμε στην Τουρκία, όπου μετά από μικρή παραμονή μάς έβαλαν σε δύο καΐκια 20-25 παιδιά μαζί για Φάρμακο (Φαρμακονήσι)». Μαζί του ήταν ο Ρασούλ 13 ετών, ο Ραΐμ 11, οι υπόλοιποι 15-16 και ο μεγαλύτερος 17. Ταξίδεψαν μόνοι τους, «ασυνόδευτοι ανήλικοι», σύμφωνα με τον νόμο.
Τους συμπαρίστανται η Ματίνα Κατσιβέλη, ο δικηγόρος ΣπύροςΔανιήλ -εθελοντής συνεργάτης του Ελληνικού Συμβουλίου Προσφύγων- και η κ. Μαρίνα (καμαριέρα - καθαρίστρια) την οποία τα παιδιά αποκαλούν «μάμα». Νοιάζεται για τα παιδιά, αλλά έχει μήνες να πληρωθεί, γιατί «ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου "ARA" χρωστάει σ' όλο τον κόσμο κι είπε πως θα το κλείσει, αφού το υπουργείο Εσωτερικών έχει πολλούς μήνες να στείλει χρήματα».
Ο κ. Δανιήλ διευκρινίζει: «Τα παιδιά σκοπεύουν να παραμείνουν στην Ελλάδα. Μόλις 20 αιτήσεις ασύλου έγιναν το τελευταίο τρίμηνο στη Λέρο, σε σύγκριση με τις 180 το 2008. Οι περισσότεροι όμως έχουν για προορισμό άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως την Ιταλία, την Αγγλία και τις Σκανδιναβικές, πιστεύοντας ότι εκεί θα βρουν εύκολα δουλειά με καλύτερες αποδοχές. Πρώτα θέλουν να πάνε στην Αθήνα. Μόνο δύο σκοπεύουν να παραμείνουν. Εκατοντάδες πέρασαν, χωρίς κανείς να ξέρει πού βρίσκονται σήμερα. Πριν από λίγο 80 ανήλικοι μεταφέρθηκαν για φιλοξενία στον ξενώνα ανηλίκων στην Αγιάσο της Λέσβου».
«Οι γείτονες φέρνουν πρωινό»
Στην απασχόληση των προσφύγων αναφέρεται η κ. Κατσιβέλη:
«Απ' όσους ανηλίκους πέρασαν, 12 παρέμειναν στο νησί, εργάζονται, νοίκιασαν σπίτια. Ο Ιρανός Φερχάτ δουλεύει σε σούπερ μάρκετ, ο Σομαλός Αχμέτ σε οικοδομή, άλλοι εργάζονται σε φούρνο, ελαιοχρωματιστές, μαραγκοί, επισκευάζουν σκάφη στη μαρίνα.
Οι κάτοικοι δεν τους εκμεταλλεύτηκαν. Μέχρι και 45 ευρώ μεροκάματο παίρνουν. Κι όταν φθάνουν προσφυγόπουλα στο ξενοδοχείο, οι γειτόνισσες τους φέρνουν πρωινό: γάλα, φρυγανιές, μπισκότα, γλυκά».
«Δεν φτάνει όμως αυτό», παρεμβαίνει ο κ. Δανιήλ, μιλώντας για τους κινδύνους που ελλοχεύουν: «Οι ανήλικοι πρέπει να προστατευτούν από τα κυκλώματα. Να ενταχτούν σε ξενώνες, να φοιτήσουν σε σχολείο, να μάθουν μια τέχνη, κυρίως να τους δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα και όταν ενηλικιωθούν, ας αποφασίσουν πού θέλουν να ζήσουν. Δέχονται τρομερή πίεση από τους δουλέμπορους, οι οποίοι τους κατευθύνουν από κινητά τηλέφωνα. Τους έχουν πείσει ότι από εδώ θα περάσουν στην Ιταλία κι από εκεί όπου θέλουν. Οτι έτσι θα βρουν εύκολα δουλειά. Οτι εκεί τα λεφτά τρέχουν στον δρόμο. Οι οικογένειές τους στην πατρίδα περιμένουν χρήματα. Αμέσως έχουν στο μυαλό τους την Αθήνα. Ορισμένοι πέφτουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης, ακόμη και εμπορίας οργάνων».
Παράδειγμα για τις προσδοκίες που τρέφουν, ο 16χρονος Ασμάλ:
«Πήγα στην Αθήνα και ξαναγύρισα. Στην πλατεία Βικτωρίας, βρήκα φίλους. Δουλειά όχι. Ζούσαμε 25 Αφγανοί σ' ένα δωμάτιο. Αθήνα δεν έχει δουλειά. Ολοι θέλουν να φύγουν...». Ζηλεύει τον Μουσταφά που κατάφερε να φτάσει στο Παρίσι με πλαστό διαβατήριο και άλλους τρεις φίλους του «που πέρασαν» από την Πάτρα.
Ο Νατζίπ δουλεύει έξι μήνες μαραγκός, μαθαίνει την τέχνη. «Πολύ καλό άνθρωπο το αφεντικό, δίνει και 25 ευρώ κάθε μέρα. Πολύ ωραία Ελλάδα, δεν έχω κανένα πρόβλημα. Πήγα Αθήνα τρεις μέρες και γύρισα πίσω». Μαραγκός και ο Ζαφάρ, που ταξίδεψε τρεις μήνες μέχρι να φτάσει στην Ελλάδα και δείχνει ικανοποιημένος: «Εδώ έκανα φίλους. Πάμε βόλτες στην παραλία με το ποδήλατο. Θέλουμε με δύο φίλους να μείνουμε στη Λέρο».
Τα παιδιά βοηθούν το ένα το άλλο. Λόγω των αναγκών τους έμαθαν την αυτοοργάνωση. Συμμετέχουν όλοι στην καθαριότητα, στέλνουν φαξ, μαζεύουν στοιχεία για το άσυλο, κουβαλάνε τρόφιμα.
Ολα αυτά τα παιδιά χρειάστηκε να ταξιδέψουν για να φτάσουν από το Αφγανιστάν στο Φαρμακονήσι 3,5 μήνες. Τελευταία ήρθαν με μια μικρή βάρκα 26 παιδιά. Πλήρωσαν από 3.500 μέχρι 7.000 δολάρια και οι οικογένειές τους πούλησαν τα σπίτια τους για να δώσουν τα χρήματα στα κυκλώματα των δουλεμπόρων.
«Οταν έφθασα στη Λέρο πήρα τηλέφωνο στους γονείς, τότε πλήρωσαν» εξηγεί ο Αχμέτ.
Γιατί έκανες αυτό το επικίνδυνο ταξίδι;
«Ο πατέρας σκοτώθηκε από βόμβα. Δεν μπορείς να ζήσεις στο Αφγανιστάν. Αν δεν μας θέλουν στην Ευρώπη, να σταματήσουν τον πόλεμο και να γυρίσουμε στις δουλειές μας».
Ο Νατζίπ, ο Ζαφάρ και ο Αχμέτ, που παρακολουθούν το πρόγραμμα εκμάθησης ελληνικών του Δήμου Λέρου, ζητούν μόνο... νόμιμα έγγραφα. «Να μπορούμε να πάμε στο Αφγανιστάν, να δούμε τη μάνα, τ' αδέλφια μας και να ξαναγυρίσουμε». Στα αιτήματα ασύλου οι απαντήσεις ήταν απορριπτικές - φασόν.
Ηρθαν όλοι μαζί από την πλησιέστερη τουρκική ακτή, 6 μίλια απόσταση (20 λεπτά) με φυσκωτό. Είχε απαγορευτικό λόγω θαλασσοταραχής και όταν με κίνδυνο κατάφερε το περιπολικό του Λιμενικού να τους εντοπίσει, το φουσκωτό είχε μείνει από βενζίνη, βούλιαζε, έβγαζαν το νερό από μέσα μ' έναν κουβά. Φώναζαν και έκλαιγαν καθώς παρασύρονταν από τα κύματα.
Οπως μας είπαν, η πρώτη σελίδα της περιπέτειάς τους γράφτηκε στα σύνορα Ιράν - Τουρκίας, στο Γκαβάρ. Μετά τους πήγαν στη Σμύρνη και ύστερα από λίγες μέρες χρειάστηκε να ταξιδέψουν άλλες 7 ώρες μέχρι να τους οδηγήσουν στην παραλιακή πόλη Ντιντίμ. Εκεί έμειναν μερικά 24ωρα και στη συνέχεια τους έβαλαν στη βάρκα για το Φαρμακονήσι.
Το ίδιο δρομολόγιο που περιγράφουν όλοι.
Μια αποθήκη γεμάτη βοήθεια
Η αποθήκη τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης, στο λιμάνι της Λέρου, είναι γεμάτη κουβέρτες, είδη ιματισμού -πολλά για παιδιά και βρέφη-, ποσότητες εμφιαλωμένου νερού, λαδιού, οσπρίων και ζυμαρικών, προσφορές της οργάνωσης «Αλληλεγγύη», της ΧΑΝ Θεσσαλονίκης και των εκπαιδευτηρίων «Κωστέα-Γείτονα».
Φορτώνουν κουβέρτες και τρόφιμα που θα σταλούν την επομένη στο Αγαθονήσι. Δεκάδες κάτοικοι του νησιού βοηθούν εθελοντικά με όποιον τρόπο μπορούν. Στη συσκευασία, πλένοντας, σιδερώνοντας και επιδιορθώνοντας τα μεταχειρισμένα ρούχα. Ο φούρναρης προσφέρει ψωμί, το εργαστήρι ζαχαροπλαστικής τσουρέκια, οι έμποροι από το απόθεμα των καταστημάτων τους.
Πολυτιμότερη, η προσφορά των ψαράδων και των λιμενικών, που συχνά κινδυνεύουν για να σώσουν τους λαθρομετανάστες, της ομάδας εθελοντών που αναλαμβάνουν να τους φροντίσουν, να τους δώσουν ιατρική βοήθεια, να τους περιθάλψουν, αλλά και των στρατιωτών των φυλακίων. Και δεν είναι μόνο μερικά περιστατικά που καλούνται να αντιμετωπίσουν, αλλά εκατοντάδες, αφού σε 15 ημέρες έφτασαν τα 160.
Από την Τουρκία, το 2008 έφτασαν με 160 πλωτά μέσα 3.600 λαθρομετανάστες στην περιοχή της Λέρου και 5.500 στην Πάτμο, ενώ οι συλλήψεις των διακινητών δεν ξεπέρασαν τις 30. Οι τελευταίοι εκμεταλλεύονται ακόμη και τις άσχημες καιρικές συνθήκες, όταν οι θυελλώδεις άνεμοι δεν επιτρέπουν πολύωρες περιπολίες των ελληνικών σκαφών, για να κάνουν κυρίως τη νύχτα τις «μεταφορές», γνωρίζοντας ότι θα σπεύσουν σε βοήθεια «οι Ελληνες» ακόμα και μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδατα, ειδικά όταν τα πλωτά του Λιμενικού είναι τα μοναδικά που βρίσκονται στην περιοχή.
«Απόψε διασώσαμε 124 λαθρομετανάστες που τους είχαν φορτώσει σε 4 βάρκες», μας είπαν ενδεικτικά οι άνδρες των ειδικών μονάδων του Λιμενικού και πρόσθεσαν με νόημα πως οι συνοροφύλακες της Frontex (ευρωπαϊκή αστυνομία συνόρων) που περιπολούσαν πέρυσι στην περιοχή, και θα ξανάρθουν από τον επόμενο μήνα, κατέγραφαν απλά την κατάσταση.
Εκτιμούν ότι είναι καλύτερα να αφήσεις τους λαθρομετανάστες να αποβιβαστούν παρά να κινδυνεύσουν να πνιγούν κατά την αποτροπή. Γι' αυτό «γεμίζουν» οι βραχονησίδες.
Μόνο στο Αγαθονήσι αποβιβάστηκαν περισσότεροι από 1.000 τον περασμένο Ιανουάριο και μέσα σε 4 μέρες, οι πνιγμένοι έφτασαν τους 20.
Πολλές φορές απαιτούνται εξετάσεις DNA για εξακρίβωση της ταυτότητας των θυμάτων, όπως στην περίπτωση δύο γυναικών, η μία ηλικιωμένη με μωρό στην αγκαλιά. Βρέθηκαν σε μισοβυθισμένη βάρκα που έβγαλε η θάλασσα στα Αλιντα της Λέρου.
Ενας 14χρονος Σομαλός βρέθηκε πνιγμένος, στην παραλία. Ηταν αδύνατο να του πάρουν αποτυπώματα από τα σφιγμένα του δάκτυλα.
Το ρολόι του δούλευε ακόμα. Κοντά του βρέθηκε και ένας Νιγηριανός με το παιδί του ενός έτους. Η τραγική μάνα σώθηκε και νοσηλεύτηκε αρκετό καιρό στο νοσοκομείο, με ψυχοφάρμακα.
Παλαιστίνιος που ήρθε πρόσφατα είπε ότι οι Ισραηλινοί σκότωσαν ολόκληρη την οικογένειά του και ζήτησε να παραμείνει και να εργαστεί στο νησί.
Οι λιμενικοί χαρακτηρίζουν τις βάρκες, -συνήθως 5 μέτρων- που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι δουλέμποροι «μίας χρήσης». Είναι σχεδόν σάπιες και μικρής ιπποδύναμης, αφού δεν πρόκειται να επιστρέψουν. Τις συνοδεύουν από απόσταση, στα 3 μίλια μπαίνουν στα ελληνικά νερά, και όταν αντιληφθούν περιπολικό απομακρύνονται. Σε κάθε μία στοιβάζονται 18-35 άτομα.
Συχνά φορτώνουν σε παιδικά βαρκάκια παιδιά και εφήβους, πέντε στο καθένα. Χωρίς μηχανή, με το κουπί. Το περασμένο καλοκαίρι έφθασαν να στείλουν δύο φορές λαθρομετανάστες με τζετ σκι! Και για να τους δοθούν ταξιδιωτικά έγγραφα, απαιτείται απόφαση των τουρκικών αρχών

http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=36287

ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ 21 ΚΑΙ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΗ»

Επ’ ευκαιρία της εθνικής επετείου που, όπως κάθε χρόνο, γιορτάστηκε στις 25 του Μάρτη, μολονότι η επιλογή της ημερομηνίας είναι εντελώς αυθαίρετη και δεν ανταποκρίνεται σε κανένα ιστορικό γεγονός, σαν αυτό που αποδίδεται σε αυτήν την ημερομηνία, το Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα διοργάνωσε στις 25-3-2009 εκδήλωση για την απομυθοποίηση της επετείου, η οποία ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη.
Και είναι φυσικό, διότι ομιλητές ήταν ο χειμαρρώδης και πολυδιαβασμένος δημοσιογράφος Τάσος Κωστόπουλος, ο πανεπιστημιακός καθηγητής Σπύρος Καράβας, και ο φίλτατος Στρατής Μπουρνάζος.
Επιστολές - ντοκουμέντα του Καποδίστρια, όπου ομολογούν ότι ούτε καν ο νοτιότερος της θεσσαλικής γραμμής ελλαδικός χώρος υπήρξε ποτέ εθνικά συμπαγής ανέγνωσε ο καθηγητής Καράβας, κάνοντας σκόνη την εθνικιστική προπαγάνδα.
Γλαφυρότατος ο Μπουρνάζος ανέπτυξε το θέμα "Εκκλησία κι Επανάσταση", προσκομίζοντας όλα τα γραπτά ντοκουμέντα των αφορισμών των επαναστατών από το εκκλησιαστικό κατεστημένο. Καταπέλτης όμως ήτανε βασικά ο Κωστόπουλος, με τεκμηριωμένη σε βιβλιογραφία επιχειρηματολογία για τον καθένα από τους εθνικούς μύθους ξεχωριστά.
Πρώτα κατέρριψε το μύθο της... "μακραίωνης αντίστασης", επισημαίνοντας όχι μόνο τη σποραδικότητα αλλά και τη ΜΗ εθνική συνειδητότητα των σκόρπιων τοπικών εξεγέρσεων που λάμβαναν χώρα ΠΡΙΝ από το 19ο αιώνα, ανατρέποντας έτσι την εθνικιστική προπαγάνδα που μιλάει "για επί αιώνες δοκιμαζόμενο και διαρκώς αγωνιζόμενο έθνος".
Ύστερα μίλησε για τη ΜΙΚΤΗ εθνολογική σύνθεση των επαναστατών, επισημαίνοντας ότι ο ναύαρχος Κουντουριώτης συμμετείχε σε όλες τις συνεδριάσεις της εποχής... συνοδευόμενος από τον επίσημο μεταφραστή του, αφού δεν ήξερε να μιλάει παρά μόνο αρβανίτικα (όπως και το 30% των επαναστατών). Η εξόντωση της αρβανίτικης γλώσσας ξεκίνησε ΑΜΕΣΩΣ μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, με εγκυκλίους του υπουργείου Παιδείας από το 1830.
Τα ρωμαίικα σώματα του οθωμανικού στρατού που τάχθηκαν με την οθωμανική εξουσία ήταν τα περίφημα "καπάκια", ενώ πολυάριθμοι μουσουλμάνοι με φιλελεύθερες ιδέες συντάσσονταν με τους επαναστάτες.
Η θρησκευτική ελευθερία ήταν απόλυτη στο οθωμανικό καθεστώς. Βεβαίως, διώξεις Ρωμιών από το οθωμανικό καθεστώς (και κρεμάλες) υπήρξαν, αλλά ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ ήταν ΚΑΤΟΠΙΝ ΥΠΟΔΕΙΞΕΩΝ των τοπικών ρωμαίικων αρχών, που έλυναν και έδεναν στις περιοχές τους. Έλεγαν δηλαδή οι προύχοντες στους Οθωμανούς "πιάστε τον τάδε, διότι είναι επικίνδυνο ταραχοποιό στοιχείο και απειλεί την εξουσία". Πάντοτε δηλαδή υπήρχε ΕΓΚΡΙΣΗ και ΠΡΟΤΡΟΠΗ εκ μέρους Ρωμιών ιθυνόντων.
Έκανε μεγάλη ανάλυση πάνω στο γεγονός ότι τα ΚΙΝΗΤΡΑ πολλών συμμετεχόντων ήταν ιδιοτελή, και έφερε ως παράδειγμα τους κλέφτες και αρματολούς (=ρωμιούς μπάτσους της εποχής εκείνης). Οι κλέφτες συγκρούονταν για ίδιον όφελος με την εξουσία, έβγαιναν για ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ στο βουνό, και αμέσως διαπραγματεύονταν με τους Οθωμανούς το "αρματολίκι". Στόχος τους δηλαδή ήταν να διοριστούν από τους Οθωμανούς στα χωριά και να γίνουν αρματολοί (μπάτσοι). Αν δεν τους κάνανε το χατίρι, αυτοί συνεχίζανε το "αντάρτικο" έως ότου η οθωμανική εξουσία κουραστεί και ...αποδεχτεί να τους διορίσει ως μπάτσους !!.
Τέτοιου είδους ιδιοτελή άτομα στρατολογήθηκαν ΚΑΤΑ ΚΟΡΟΝ από τους Φιλικούς (προφανώς και εξ ανάγκης, αφού ήξεραν τα όπλα, κλπ).
Άλλη απόδειξη της ιδιοτέλειας (πέρα από τα λάφυρα και το πλιάτσικο στις μάχες) είναι και ο εντοπισμός, πειρατεία, σφαγή και ληστεία στο Κρητικό πέλαγος ενός πλοίου που μετέφερε κορυφαίο Αιγύπτιο μουσουλμάνο θρησκευτικό ηγέτη που πήγαινε στη Μέκκα με την οικογένεια του, φορτωμένος με πολύ πλούτο και χρυσά αφιερώματα. Οι επαναστάτες τους έσφαξαν όλους και άρπαξαν τη λεία, χωρίς να τους έχουν φταίξει σε τίποτε οι συγκεκριμένοι άνθρωποι.
Γενικά, οι επαναστάτες είχαν μια προτίμηση στο να σφάζουν κυρίως ΑΜΑΧΟΥΣ και ΦΤΩΧΟΥΣ Τούρκους, ενώ αντίθετα (απλώς) φυλάκιζαν και κανάκευαν τους ισχυρούς μπέηδες και προύχοντες, προκειμένου να τους ανταλλάξουν με αιχμαλώτους ή να ζητήσουν λύτρα από το σουλτάνο.
Εξήγησε με μεγάλη ΣΑΦΗΝΕΙΑ το γιατί ορίστηκε ως επέτειος η 25η Μαρτίου. Αυτό που ήθελε να αποφύγει ο ελληνικός εθνικισμός ήτανε το να βγει στο φως Η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ εθνικής σύμπνοιας και συναντίληψης σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να υπάρξει επανάσταση. Δηλαδή ο περίφημος μύθος της εθνικής ενότητας. Τέτοια ενότητα δεν υπήρξε, και ούτε ήταν δυνατό να υπάρξει, διότι απλούστατα οι διαφωνίες είχαν έντονο ταξικό στίγμα. Οι προεστοί των περισσότερων περιοχών ήταν αντίθετοι στην προοπτική της επανάστασης, είτε για λόγους συμφέροντος είτε γιατί θεωρούσαν ότι είναι ανώριμες οι συνθήκες. Αυτές τις απαντήσεις δίνανε στους Φιλικούς και στον απεσταλμένο τους τον παπα-Φλέσσα ήδη από το Γενάρη του 1821. Όταν όμως έγινε η εισβολή στην Μολδοβλαχία το Φλεβάρη, κάποιοι Ρωμιοί "από τα κάτω" ξεκίνησαν τις επιθέσεις ενάντια σε μουσουλμανικούς στόχους, με πρωτεργάτη το σχετικά άγνωστο Παναγιώτη Καρατζά. Καλαμάτα και Καλάβρυτα έπεσαν στις 21 και 24 Μαρτίου.
Κανένα λάβαρο ΔΕΝ υψώθηκε στις 25 Μαρτίου, όπως αποδεικνύεται και από τα απομνημονεύματα του Π.Π. Γερμανού. Απλώς ευλογήθηκε η εξέγερση, που ομως είχε ΗΔΗ ξεκινήσει πολλές εβδομάδες πριν (με επιθυμία των "από κάτω" και με δισταγμό των "από πάνω").
Από άποψη ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΕΩΝ και παραβιάσεων κάθε ηθικής και κάθε άγραφου δικαίου πολέμου, συγκλονιστική (εκτός από την Τριπολιτσά) υπήρξε η σφαγή Εβραίων στο Αγρίνιο, καθώς και η τοποθέτηση εκατοντάδων γυναικοπαίδων μουσουλμάνων σε πλωτή εξέδρα στο Ναβαρίνο όπου δια του "παιχνιδιού" της σκοποβολής εξοντώθηκαν όλοι τους !!
Υπάρχουν και στοιχεία για το μεθοδικό πνιγμό 600 αμάχων μέσα σε ποτάμι.
Πολλές φορές οι επαναστάτες διέπρατταν και αναίτιες σφαγές, με αποκλειστικό στόχο να ΠΟΛΩΣΟΥΝ το κλίμα και να δημιουργήσουν τετελεσμένα κι εμπόλεμη ατμόσφαιρα. Σκοτώνοντας κάποιους Τούρκους χωροφύλακες π.χ. κόβονταν οι γέφυρες συνύπαρξης Ρωμιών και Τούρκων σε μια περιοχή, και έτσι εμπεδωνόταν το συγκρουσιακό κλίμα. Πρόκειται για μια στρατηγική που εφαρμόζουν ΟΛΑ τα αντάρτικα. (Απλά όταν ...διαπράττονται από άλλους, είναι κατακριτέα, ενώ όταν διαπράττονται από "εμάς" είναι... θεμιτά).
Η τρομοκρατία που είχε εξαπολύσει ο Κολοκοτρώνης στην ύπαιθρο της Πελοποννήσου ήταν άνευ προηγούμενου, και ξεπερνούσε σε αγριότητα τον οθωμανικό στρατό.
Οι χιλιάδες δύσμοιροι και αγράμματοι χωριανοί πολλών περιοχών που δεν είχαν ακόμη ενημερωθεί πλήρως ώστε μετά λόγου γνώσεως να κατασταλάξουν στο αν θα συμμετάσχουν ή όχι στο εγχείρημα, δηλαδή ήταν ΟΥΔΕΤΕΡΟΙ και αναποφάσιστοι, απειλήθηκαν ΚΑΙ από τις δύο πλευρές με μαχαίρι, φωτιά και τσεκούρι. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
"Αν δεν έρθετε μαζί μας , θα σας σφάξουμε όλους και θα σας κάψουμε τα χωράφια", έλεγε ο σουλτάνος, και ΤΟΝ ΙΔΙΟ εκβιασμό έκανε και ο Κολοκοτρώνης.
Κι αυτή είναι μια κλασική ΣΥΝΤΑΓΗ ανταρτοπόλεμου (που έχουν εφαρμόσει και οι Βιετκόνγκ και το Φωτεινό Μονοπάτι στο Περού, κλπ).
Μας είπε κάτι που το αγνοούσαμε όλοι παντελώς.
Δηλαδή την εθελοντική αποχώρηση (μετανάστευση) ΧΙΛΙΑΔΩΝ Ρωμιών αμέσως ΜΕΤΑ την ίδρυση ελληνικού κράτους. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν συνηθισμένοι στον οθωμανικό τρόπο διαβίωσης, και αισθάνονταν άβολα με το να τεθούν ξαφνικά υπό μια διοικητική διάρθρωση Βαυαρών βασιλιάδων, με άλλη κουλτούρα, κλπ. Οπότε σηκώθηκαν κι έφυγαν και πήγαν στις οθωμανικές περιοχές.
Τέλος, αναφέρθηκε στην υπόθεση του Ζαλόγγου. Άλλος ένας εθνικός μύθος, κατασκευασμένος εκ των υστέρων. Ούτε χορός υπήρξε, ούτε αποκλειστική συμμετοχή γυναικών στο εγχείρημα. Ποιο ήταν το εγχείρημα ? Βασικά πέταξαν τα παιδιά στο γκρεμό για να μην τα πιάσουν οι διώκτες, και στη συνέχεια έδωσαν (άντρες και γυναίκες) απέλπιδα μάχη (χαμένη από χέρι) κανονικά "σώμα με σώμα".
Ο μύθος του χορού, και των "ηρωικών" γυναικών φτιάχτηκε κυρίως για να...τονώσει το εθνικό φρόνημα των επόμενων γενεών γυναικών και να τις εκπαιδεύσει ιδεολογικά στο να φροντίζουν να μεταλαμπαδεύουν πατριωτισμό στα τέκνα τους.
Για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές εισηγήσεις της εκδήλωσης καθώς και την συζήτηση που επακολούθησε, δίνουμε την παρακάτω υπερσύνδεση (link) με την οποία μπορεί να κατεβάσει το σχετικό αρχείο ήχου.
https://www.yousendit.com/download/UmNLSkhXcWZlM1RIRGc9PQ
www.sitemaker.gr/antiethnikistik



ετεροχρονισμενη αλλα απαραιτητη η δημοσιευση του παροντος κειμενου...


η συνταξη του μπλογκ

Η ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ ΝΑΖΙΣΤΗ Κ. ΠΛΕΥΡΗ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΕΙ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ

Το νέο πολιτικό καθεστώς αποκαλύφθηκε. Το κρυμμένο μυστικό του, το αδιάψευστο σημάδι του κάθε μεγάλου φασισμού, ο κανιβαλικός αντισημιτισμός του ήρθε στο φως. Και ήρθε στο φως επίσημα. Η δικαστική εξουσία σαν Πενταμελές Εφετείο της Αθήνας αποφάσισε στις 27 του Μάρτη ότι οποιοσδήποτε σε αυτή τη χώρα έχει το δικαίωμα να προπαγανδίζει την εξόντωση όλων των εβραίων πολιτών της και μάλιστα να επιχειρηματολογεί επί 1400 σελίδες γιατί αυτή η εξόντωση είναι ένα πατριωτικό αλλά και πανευρωπαϊκό ιστορικό καθήκον.Για να μην υπάρχει αμφιβολία για το τι σημαίνει αυτή η απόφαση το δικαστήριο δεν αναγνώρισε αυτό το δικαίωμα σε έναν «ξεκάρφωτο» όψιμο αντισημίτη, αλλά σε έναν διακηρυγμένο ναζιστή, σε έναν υμνητή του Γ Ράιχ που απευθύνει σε αυτό την κριτική ότι «ενώ μπορούσε να απαλλάξει την Ευρώπη από τους Εβραίους δεν το έπραξε» ενώ ζητάει και τη διατήρηση του Άουσβιτς γιατί «μπορεί να χρειαστεί στο μέλλον». Το δικαστήριο δηλαδή δεν αναγνώρισε αφηρημένα το δικαίωμα στην προπαγάνδιση μιας γενοκτονίας αλλά το αναγνώρισε πάνω στη γραμμή της συνέχειας και της ολοκλήρωσης της μεγαλύτερης και συστηματικότερης γενοκτονίας, της μόνης βιομηχανικής που γνώρισε η ανθρωπότητα. Μπορεί να καταλάβει κανείς ότι η απόσταση ανάμεσα στην προπαγάνδιση της εξόντωσης των Εβραίων μέχρι την πραγματοποίηση της δεν είναι παρά η απόσταση ανάμεσα σε δύο ξεχωριστά στάδια της ίδιας ενιαίας διαδικασίας. Γιατί από τη μια δεν μπορεί ποτέ να πραγματοποιηθεί η εξόντωση ενός πληθυσμού χωρίς να υπάρχει προετοιμασία των συνειδήσεων ενός έθνους για την πραγματοποίηση αυτής της πράξης. Από την άλλη δεν μπορεί να επιτρέπεται επίσημα να προετοιμάζονται οι συνειδήσεις για μια γενοκτονία, αν δεν υπάρχει κάτι ισχυρό μέσα στο πολιτικό καθεστώς που να θεωρεί νόμιμη αυτή τη γενοκτονία.
Το ότι πρόκειται για μια καθεστωτική προετοιμασία και όχι για την παραξενιά ενός μεμονωμένου ναζιστή προκύπτει από τις γενικότερες πολιτικές και ιδεολογικές συνθήκες κάτω από τις οποίες πάρθηκε αυτή η ιστορική απόφαση. Είναι αυτές οι συνθήκες που δείχνουν ότι αυτός ο ναζιστικός αντισημιτισμός δεν θα αργήσει να δώσει τη θέση του σύντομα σε ένα κυνήγι όλων των πραγματικών δημοκρατικών και προοδευτικών ανθρώπων. Ήδη οι νεοναζί και οι ψευτοεπαναστάτες ροπαλοφόροι έχουν ξεκινήσει το κυνήγι αυτό. Αυτό μας το διδάσκει καλά η ιστορία του Γ Ράιχ. Ο ναζιστικός κανιβαλισμός αρχίζει πάντα από τον εύκολο στόχο, τον εβραίο που έχει μάθει να τον μισεί για πολλά χρόνια η πολιτική καθυστέρηση και τα τσακισμένα μεσοστρώματα. Μετά και αφού εξοικειώσει το έθνος με αυτό το μίσος και την κτηνώδη βία ενάντια στον εβραίο που αυτή κρύβει, συνεχίζει με τους πιο δύσκολους στόχους, αρχικά τους αριστερούς διεθνιστές και τελικά με τους πλατιούς δημοκράτες και αντιφασίστες.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο εμείς οι Κομμουνιστές της ΟΑΚΚΕ δεν πρόκειται να διαπράξουμε το λάθος πολλών αντιφασιστών της Γερμανίας του ʼ20 που θεώρησαν αρχικά ότι ο αντισημιτισμός των εθνικοσοσιαλιστών ήταν η συνηθισμένη αντιδραστική εκδήλωση του μικροαστικού αντικαπιταλισμού της σύγχρονης εποχής και όχι η προετοιμασία για ένα μεγάλο σφαγείο όλης της δημοκρατίας και η ιδεολογική σημαία του για τον πόλεμο ενάντια σε όλους τους δημοκράτες και όλους τους «μη άρειους» λαούς της γης. Αυτός είναι ο λόγος που η ΟΑΚΚΕ και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία έχουν αποφασίσει εδώ και χρόνια να αντισταθούν στο δολοφονικό αντισημιτισμό μαζί με τους ξανά απειλούμενους έλληνες εβραίους.
Το τερατώδες με την απόφαση της 27/3 δεν βρίσκεται στο ότι βρέθηκαν κάποιοι δικαστές σε κάποια μεμονωμένη σύνθεση δικαστηρίου για να ποδοπατήσουν ομόφωνα (με μία μόνο εξαίρεση σε ένα σκέλος της κατηγορίας) τον αντιρατσιστικό νόμο και τη διεθνή αντιρατσιστική σύμβαση που έχει υπογράψει η χώρα μας, ή για να ποδοπατήσουν τις στοιχειώδεις δημοκρατικές αρχές και κάθε έννοια δικαιοσύνης που ο στοιχειώδης λόγος της ύπαρξής της είναι να προστατεύει τους ανθρώπους από τη βαρβαρότητα. Το τερατώδες βρίσκεται στο ότι οι δικαστές αυτοί είχαν σχεδόν ομόφωνη πολιτική, κοινοβουλευτική κι εξωκοινοβουλευτική κάλυψη στην απόφασή τους. Δηλαδή αυτή η απόφαση δεν συνάντησε καμιά απολύτως καταγγελία από οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα και πολιτικό ρεύμα της χώρας (με την εξαίρεση ως τώρα της ΟΑΚΚΕ), από οποιαδήποτε μεγάλη συνδικαλιστική οργάνωση και παράταξη, από οποιαδήποτε οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτή η κάλυψη δεν υπήρξε μόνο μετά την έκδοση της απόφασης αλλά την προετοίμασε, καθώς όλοι οι παραπάνω στη διάρκεια του 1,5 χρόνου που κράτησε η πρωτόδικη και δευτερόδικη δικαστική διαδικασία συνεργάστηκαν για τον πλήρη αποκλεισμό του κοινού από την ενημέρωση γι αυτή τη δίκη αφού δεν επετράπη ούτε η είδηση της δίκης να φτάσει στις τηλεοράσεις ενώ τα συγκλονιστικά που διαμείφθηκαν σε αυτήν πνίγηκαν και στις περισσότερες εφημερίδες. Μιλάμε για ένα συντονισμένο πολιτικό αποκλεισμό γιατί στη χώρα μας, όπου όλα τα κόμματα έχουν δικαίωμα ασταμάτητης παρέμβασης στις τηλεοράσεις, μόνο κάτω από μια διακομματική συμφωνία θα ήταν δυνατό να αποκρυφτεί μια τέτοια τρομαχτικής σημασίας δίκη. Γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο συγκλονιστικό από μια δίκη στην οποία ο ναζιστής κατηγορούμενος είναι ιδρυτικό μέλος ενός κοινοβουλευτικού κόμματος (του ΛΑΟΣ), όπου και υπερασπιστής του κατηγορούμενου είναι ο πιο προβεβλημένος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος αυτού του κόμματος (Θ. Πλεύρης) ο οποίος δεν κουραζόταν να επαναλαμβάνει ότι είναι δημοκρατικό δικαίωμα του καθένα να προπαγανδίζει την εξόντωση ενός λαού και να επιδιώκει την επαναλειτουργία του Άουσβιτς (!!!). Ούτε υπάρχει τίποτα πιο συγκλονιστικό από το ότι μια σειρά δικαστές υπεράσπιζαν με πάθος στο διάστημα αυτό είτε τον επιστημονικό χαρακτήρα του βιβλίου και τη δυνατότητα των χιτλερικών δικαστηρίων να αποδίδουν δικαιοσύνη (εισαγγελέας Λαζαράκος), είτε προβάλανε την ιστορική αξιοπιστία της χιτλερικής αντισημιτικής βίβλου που είναι το τσαρικό πλαστογράφημα με το όνομα «πρωτόκολλα των σοφών της Σιών» (πρωτοδίκης Παγουτέλη**), είτε προετοίμασαν την αθώωση περνώντας από πειθαρχικό και αποδοκιμάζοντας τον εισαγγελέα Μουζακίτη επειδή παρέπεμψε με τάχα αστήρικτες κατηγορίες το ναζιστή στη δικαιοσύνη (Εισαγγελέας Ματζούνης). Αυτοί όλοι προετοίμασαν απλά από δικαστική άποψη μια απόφαση που όλα δείχνουν ότι είχε ήδη ληφθεί σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο.
Πως έχουν δουλευτεί οι μάζες για να ανέχονται το δολοφονικό αντισημιτισμό. Μια μακρόχρονη διεργασία πίσω από την επαίσχυντη απόφαση του Εφετείου της Αθήνας
Στην πραγματικότητα το πολιτικό υπόβαθρο αυτής της απόφασης βρίσκεται πολύ πιο βαθιά από την πολιτική συγκυρία. Γιατί ο δολοφονικός, ναζιστικού τύπου αντισημιτισμός έχει αρχίσει να δηλητηριάζει με σύστημα τις πλατιές μάζες εδώ και δεκαετίες. Το δηλητήριο άρχισε να χύνεται από την παπανδρεϊκή ηγεσία μέσω μικροαστικών αντιδραστικών στελεχών στις τοπικές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ και αργότερα της λαλιωτικής Αυριανής. Για χρόνια και σε πολλά σημεία μπορούσε να ακούσει κανείς τον ψίθυρο: «Το κακό με τον Χίτλερ είναι ότι δεν τέλειωσε τη δουλειά». Αργότερα αλλά πιο καλυμμένα άνοιξαν οι κάνουλες του αντισημιτισμού στις κομματικές οργανώσεις του ψευτοΚΚΕ, στα μέτωπα του ΣΥΡΙΖΑ και στο χώρο του «αντιεξουσιασμού» των ροπαλοφόρων.
Αυτός ο νέος αντισημιτισμός ξεκίνησε με τα αντι-ιμπεριαλιστικά χρώματα της πάλης ενάντια στις ΗΠΑ που κινούσε (και αυτό συνέβαινε για μια εποχή αλλά και τότε σε ένα βαθμό) το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων, και κατέληξε στην πάλη ενάντια στο σιωνιστικό Ισραήλ που τάχα μέσω του εβραϊκού λόμπυ στις ΗΠΑ και σε όλες τις πλούσιες χώρες κινεί το παγκόσμιο χρηματιστικό κεφάλαιο ενάντια σε όλους τους λαούς και τις χώρες του πλανήτη. Αυτός είναι ο νεο-αντισημιτισμός της «αριστεράς» που εμφανίστηκε σαν αντισιωνισμός για να μην εκτεθεί σαν χιτλερισμός. Αυτός ο νεο-αντισημιτισμός ενώθηκε με την αθάνατη φλέβα του εκκλησιαστικού ορθόδοξου αντισημιτισμού και με το κλασικό μίσος της σοβινιστικής δεξιάς ενάντια στον «απάτριδα εβραίο». Αυτή η ένωση ήταν πολύ εύκολη.
Γιατί αφού δηλητηριάστηκε η δημοκρατική παράταξη και η αριστερά με αυτόν τίποτα δεν ήταν πιο εύκολο από το να περάσει ανεμπόδιστα μέσω της εκκλησίας του Χριστόδουλου στις πιο καθυστερημένες πολιτικά μάζες ο «ορθόδοξος» ρώσικου τσαρικού τύπου αντισημιτισμός, ο κολοκοτρωνέικος γενοκτονικός.
Η βαθιά κοινή ιδεολογική και πολιτική ρίζα αυτών των δύο αντισημιτισμών, η ρίζα που ενώνει την παλιά φασιστική αντίδραση με την ψευτο-επανάσταση των ροπαλοφόρων είναι ο αντικαπιταλισμός των μικροαστών και του λούμπεν, ενώ πάνω από αυτόν, σαν ιδεολογικός καθοδηγητής του και σαν πολιτικός ηγεμόνας του στέκεται ο αντικαπιταλισμός-αντιφιλελευθερισμός του κρατικοφασιστικού μονοπώλιου. Στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο ήταν το γερμανικό κρατικοφασιστικό μονοπώλιο που χρειάστηκε τον αντισημιτισμό για να υποδείξει στους λαούς της γης ένα σαφή, κατανοητό και κοινό για όλους εχθρό που φταίει για όλο το πόνο τους. Διακήρυττε ότι ήθελε να ενώσει πίσω του όλους τους λαούς και όλες τις χώρες για να αντιμετωπίσουν τάχα αυτόν τον εχθρό. Στην πραγματικότητα με πρόσχημα αυτόν τον εχθρό το ίδιο αυτό μονοπώλιο συνωμοτούσε για να εξαπολύσει μια επίθεση που είχε στόχο να υποδουλώσει όλους τους λαούς και να εξοντώσει όλους τους αντιστεκόμενους δημοκράτες. Αυτός ο κατασκευασμένος εχθρός, ο «συνομώτης Εβραίος» είχε τη διπλή μορφή του αρχηγού των μπολσεβίκων στην επαναστατική Ανατολή και τη μορφή του αρχηγού των φιλελεύθερων αστών στην καπιταλιστική Δύση. Αυτός ήταν ο «διπρόσωπος Εβραίος», ο ταυτόχρονα εβραιομπολσεβίκος στην ΕΣΣΔ και ο εβραιοκαπιταλιστής στη Δύση που υπηρετούσε σαν κατασκευή τις ανάγκες του γερμανικού χιτλερικού διμέτωπου στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Η λύση για την απελευθέρωση των λαών ήταν απλή. Αρκεί να πάψει να υπάρχει σαν φυσική ύπαρξη κάθε εβραίος για να μην εμφανιστεί ξανά ο θανάσιμος κίνδυνος που αυτός αντιπροσώπευε.Ο νέος παγκόσμιος πόλεμος που βρίσκεται στη φάση της γενικής προετοιμασίας του έχει σαν πηγή του το ρώσικο κρατικοφασιστικό νομοπώλιο. Αυτό το μονοπώλιο δίνει -σε αυτή τουλάχιστον τη φάση- ένα μονομέτωπο αγώνα, έναν αγώνα ενάντια στο δυτικό χρηματιστικό κεφάλαιο, δηλαδή κύρια ενάντια στον «εβραιοκαπιταλιστή» καθώς ο στόχος του είναι να καταβροχθίσει με πόλεμο τις καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης και μετά να αντιμετωπίσει από θέση ισχύος τις ΗΠΑ. Σε αυτή τη φάση δηλαδή δεν υπάρχει σαν κύριος εχθρός το επαναστατικό προλεταριάτο αφού δεν είναι συγκροτημένο σαν τάξη και ακόμα περισσότερο σε καμιά χώρα δεν έχει την εξουσία. Έτσι σήμερα δεν μπορεί ο κύριος εχθρός να είναι ο «εβραιομπολσεβικισμός».
Το αποτέλεσμα είναι ότι οι δεξιοί και «αριστεροί» αντισημίτες «αντικαπιταλιστές» δεν έχουν σήμερα απολύτως τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους, τίποτα που να τους μπερδεύει στρατηγικά. Αυτή είναι η πρώτη διαφορά ανάμεσα στο γερμανικό χιτλερικό και στο ρώσικο πουτινικό ναζισμό.
Η άλλη διαφορά είναι ότι για το γερμανικό ναζισμό ήταν η εβραϊκή διασπορά, ήταν ο εβραίος σε κάθε ώρα που ενωνόταν με τους άλλους εβραίους μέσω των υπερεθνικών δεσμών του για να διεκπεραιώσει την «παγκόσμια συνομωσία του». Σήμερα ο «διεθνής εβραίος» έχει αποκτήσει μια κρατική βάση, δηλαδή ένα κράτος που μέσω των εβραίων στις άλλες χώρες υποτίθεται ότι καθοδηγεί όλους τους φιλελελεύθερους μονοπωλιστές και τους δυτικούς ιμπεριαλιστές σε έναν υποδουλωτικό πόλεμο ενάντια σε όλα τα άλλα κράτη και σε όλη την ανθρωπότητα. Δηλαδή το Ισραήλ είναι για τους νεο-χιτλερικούς αντισημίτες ένα ειδικό κράτος, ένα κράτος των κρατών, μικρό στον όγκο αλλά πελώριο στην κρυφή συνωμοτική του επιτελική κεφαλαιοκρατική και ιμπεριαλιστική δύναμη.
Γι αυτό ο αντισημίτης είναι τώρα αντισιωνιστής αλλά με μια ειδική έννοια. Δεν είναι αντισιωνιστής όπως θα ήταν ένας διεθνιστής, ή ένας μη εθνικιστής εβραίος, ούτε όπως θα ήταν ένας παλαιστίνιος που δίνει εθνικο-ανεξαρτησιακό αγώνα ενάντια στη δεξιά πτέρυγα του σιωνισμού, ούτε καν όπως θα ήταν ένας σύριος ή ένας λιβανέζος εθνικιστής που έχει υποστεί και αυτός πλήγματα από το Ισραήλ πέρα από τον επιθετισμό και αντισημιτισμό της δικιάς του αστικής τάξης. Ο αντισιωνιστής που είναι αντισημίτης (όπως είναι ο κνίτης, ο συνασπισμαίος και ο τραμπούκος «αντιεξουσιαστής») διακρίνεται από τον τοπικό μεσανατολικό αντισιωνιστή από το ότι θεωρεί τον σιωνισμό παγκόσμιο εχθρό. Γι αυτό θέλει να καταργήσει το κράτος του Ισραήλ, δηλαδή να το εξαφανίσει από το χάρτη σαν τέτοιο. (Για αυτό η Χαμάς και η Χεζμπολάχ είναι νεοναζιστικές οργανώσεις αντίθετα με την εθνικιστική Φατάχ).
Έτσι ενώ η ιδεολογική σημαία του πρώτου ναζιστικού παγκόσμιου πολέμου ήταν η εξόντωση των Εβραίων γενικά, η ιδεολογική σημαία και πιστεύουμε και η πολιτική σημαία του νεοναζιστικού παγκόσμιου πολέμου που ετοιμάζεται από τον άξονα Μόσχας-Πεκίνου-Τεχεράνης είναι η εξαφάνιση του κράτους του Ισραήλ. Για τους αντισιωνιστές αντισημίτες του άξονα αυτού δεν πρέπει μόνο να εξαφανιστεί το Ισραήλ και οι εβραίοι κάτοικοί του, αλλά πρέπει επίσης να εξοντωθούν και οι εβραίοι εκτός του Ισραήλ γιατί είναι υποστηριχτές της ύπαρξης αυτού του κράτους, δηλαδή συνωμότες σιωνιστές. Αλλά εκτός από τους εβραίους που υποστηρίζουν μοιραία ένα κράτος καταφύγιο από τις σφαγές του τύπου του προηγούμενου αιώνα, ποιος δημοκρατικός άνθρωπος μπορεί να ζητάει την εξαφάνιση ενός σύγχρονου κράτους όσο και να διαφωνεί και πρέπει να διαφωνεί με τις σοβινο-φασιστικές πλευρές της πολιτικής του;
Έτσι όλοι οι πραγματικοί δημοκράτες στον κόσμο και όλοι οι μη κανιβαλοποιημένοι άνθρωποι που δεν θα ζητήσουν ποτέ την εξαφάνιση ενός σύγχρονου κράτους κάποια στιγμή θα κατηγορηθούν και ήδη αρχίζουν να κατηγορούνται σαν σιωνιστές!!!Πάνω σε αυτή την παγκόσμια «αντισιωνιστική» γραμμή δουλεύεται πολιτικά και ιδεολογικά εδώ και χρόνια και ο ελληνικός αντισημιτισμός από το ρωσόφιλο πεντακομματικό καθεστώς κορυφής και από τα εξωκοινοβουλευτικά τσιράκια του της ναζιστικής ακροδεξιάς και της ψευτοεπαναστατικής αριστεράς. Αυτός είναι ο λόγος που σύσσωμο το καθεστώς και τα κανάλια του δουλεύουν με τόση επιμονή την εικόνα του δολοφονικού Ισραήλ στη Γάζα σήμερα και στο Λίβανο χθες χωρίς να αποκαλύπτουν στο κοινό τους ότι απέναντί του το Ισραήλ και στις δύο αυτές συγκρούσεις είχε όχι τους Παλαιστίνιους γενικά και τους Λιβανέζους γενικά αλλά τους ισλαμοναζήδες ηγέτες της Χαμάς και της Χεζμπολάχ αντίστοιχα που προβόκαραν το Ισραήλ και βάλανε μπροστά τους αμάχους τους για να βρουν οι ίδιοι και τα διεθνή αφεντικά τους του άξονα νέα επιχειρήματα για την ανάγκη της παγκόσμιας συσπείρωσης κρατών και λαών ενάντια στο «απόλυτα εγκληματικό εκ γενετής κράτος» του Ισραήλ. Αυτός είναι ο λόγος που οι χιλιάδες και δεκάδες χιλιάδες νεκροί άμαχοι των γενοκτονικών πολέμων των χωρών του νεοχιτλερικού άξονα στη Βοσνία, στην Τσετσενία και στο Νταρφούρ καθώς και τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των βασανιστηρίων και των βιασμών δεν αναφέρθηκαν ποτέ στις ελληνικές τηλεοράσεις αλλά πάντα σχολαστικά προβάλλονται και σχολιάζονται ξανά και ξανά τα εκατοντάδες άμαχα θύματα στη Γάζα και στο Λίβανο.
Έτσι λοιπόν δουλεύτηκε και δουλεύεται η μεγάλη πλειοψηφία του λαού και έτσι σταδιακά κανιβαλοποιείται από τους ρωσόφιλους φαιοκόκκινους καθώς μαθαίνει να μισεί από φόβο. Με τους εβραίους ο φόβος και η κανιβαλοποίηση φτάνουν στην πιο ακραία και πιο εμβληματική μορφή τους, αλλά πριν μισηθούν οι εβραίοι ένα μεγάλο μέρος του λαού μας έχει μάθει να μισεί ρατσιστικά μια σειρά άλλους λαούς, έθνη και εθνότητες έξω και μέσα στη χώρα.
Έχει μάθει για παράδειγμα να μισεί τις ΗΠΑ όχι αντιιμπεριαλιστικά όπως όταν υπήρχε η πραγματική αριστερά που βασανιζόταν από τους ανθρώπους των ΗΠΑ, αλλά ρατσιστικά αφού τώρα που οι αρχιεπίσκοποι και οι πρόεδροι της Δημοκρατίας είναι αντιαμερικάνοι, το έθνος αντιμετωπίζει με αρκετή συμπάθεια τη σφαγή των χιλιάδων αμερικάνων αμάχων των δίδυμων πύργων. Έχει επίσης μάθει να μισεί τα «Σκόπια» και τους «φιλοσκοπιανούς» της μειονότητας που ο ρωσόφιλος φασισμός κατηγορεί άλλοτε ότι θέλουν να κλέψουν την αρχαιοελληνική ψυχή του και άλλοτε ότι θέλουν να κλέψουν τα εδάφη του και τους πιέζει να αλλάξουν το κρατικό και εθνικό όνομα που διάλεξαν και που τους το αναγνωρίζει όλος ο πλανήτης. Ακόμα έχει να μάθει να φοβάται και να μισεί τον τούρκο μειονοτικό, και πάνω απ όλα έχει μάθει να φοβάται και να μισεί το μετανάστη που δεν θέλει να του δώσει ούτε ένα πολιτικό δικαίωμα, ούτε καν να αναγνωρίσει τα παιδιά του που γεννήθηκαν εδώ σαν πολίτες της χώρας. Προηγούμενα οι ρωσόδουλοι προβοκάρανε τον ελληνικό λαό εισάγοντας μια πελώρια μάζα μεταναστών για να σπάσουν παντού τα μεροκάματα και να εξαθλιώσουν και να διασπάσουν εθνοτικά και να κανιβαλοποιήσουν το ελληνικό προλεταριάτο. Άμεσος στόχος αυτής της ιστορικής προβοκάτσιας τους ήταν να αντιρροπήσουν την καταστροφή της βιομηχανίας με μια γενική πτώση του μισθού και υποβάθμιση των συνθηκών δουλειάς για όλο το προλεταριάτο.
Αυτό είναι το γενικό πολιτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο μέσα στο οποίο έγινε δυνατή η μοιραία φιλοναζιστική απόφαση της 27 του Μάρτη. Είναι χαρακτηριστικό ότι η υπεράσπιση του ναζιστή Πλεύρη έριξε σε όλη τη διάρκεια της δίκης την έμφαση της στο να αποδείξει ότι οι μάρτυρες κατηγορίας της Αντιναζιστικής Πρωτοβουλίας ήταν φιλο-ισραηλινοί και μειωμένης εθνικής συνείδησης για να διευκολύνει το δικαστήριο στην απόφασή του. Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε το δικαστήριο ούτε μια εφημερίδα δεν βγήκαν να καυτηριάσουν έστω και λίγο αυτό το θράσος, δηλαδή ότι ένας υμνητής του Γ΄ Ράιχ και των SS δηλαδή ένας άνθρωπος που εξυμνεί εκείνους που κατέλαβαν, βασάνισαν, εξαθλίωσαν και σκότωσαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες της χώρας του εμφανίστηκε σαν πατριώτης και άρχισε να κατηγορεί σαν εθνοπροδότες αυτούς που σαν ιστορικό ρεύμα αλλά και σήμερα υπερασπίζουν το λαό και τη χώρα τους. Μόνο ένα εντελώς ξενόδουλο καθεστώς θα επέτρεπε αυτήν την αντιστροφή. Δηλαδή μόνο ένα καθεστώς που ονομάζει πατριωτισμό αυτό που συμφέρει τη ρώσικη υπερδύναμη, όπως το να εκβιάζεται μια γειτονική χώρα για να αλλάξει το όνομά της και να κινδυνεύει με αποσύνθεση μόνο και μόνο για να μην μπει στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ ή που ονομάζει πατριωτισμό το να υποστηρίζονται οι ρωσόφιλοι σέρβοι γενοκτόνοι και διαμελιστές μιας ανεξάρτητης χώρας όπως η Βοσνία ή το να υποστηρίζονται ωμά οι ρώσοι διαμελιστές και κατακτητές μιας άλλης ανεξάρτητης χώρας της Γεωργίας.
Η τερατώδης απόφαση θα αφυπνίσει τη δημοκρατική Ευρώπη και τους έλληνες δημοκράτες
Δεν υπάρχει πάντως αμφιβολία ότι το καθεστώς σκέφτηκε πολύ πριν πάρει την απόφαση αυτή. Ο αληθινός του φόβος και ο πραγματικός κίνδυνος προερχόταν και προέρχεται ακόμα από τις εξωτερικές δημοκρατικές αντιδράσεις, γιατί στο εσωτερικό το καθεστώς έχει εξασφαλίσει σε αρκετό βαθμό τον έλεγχο των αντιδράσεων χάρη στους σοσιαλφασίστες της ψευτοαριστεράς και του ΠΑΣΟΚ. Γι αυτό το λόγο στην αρχική τους απόφαση, την πρωτόδικη, τα δικαστήρια καταδίκασαν τον Πλεύρη σε 14 μήνες φυλάκιση. Είχαμε τότε υποστηρίξει τη θέση ότι αυτή η καταδίκη έγινε αποκλειστικά για να καθησυχαστεί η διεθνής κοινή γνώμη που είχε ανησυχήσει από την έξωση της πολιτικής αγωγής και από την πρωτοφανή συμπεριφορά των δικαστών κατά των μαρτύρων κατηγορίας και υπέρ του Πλεύρη (ιδιαίτερα στην πρώτη σύνθεση της δίκης) οπότε αρκετοί φορείς της είχαν διαμαρτυρηθεί έντονα στον Καραμανλή για το ενδεχόμενο μιας αθώωσης του ναζιστή. Είχαμε τότε θεωρήσει χαρακτηριστικό στοιχείο για το ότι η κύρια αιτία της καταδίκης βρισκόταν στο διπλωματικό επίπεδο το γεγονός ότι η καταδικαστική απόφασή όπως και η ίδια η δίκη κρύφτηκε συστηματικά και αρκετά εύκολα από τον ελληνικό λαό από τα ΜΜΕ οπότε υπήρξαν ελάχιστές εσωτερικές αντιδράσεις κατά του ναζιστή και υπέρ της καταδίκης, ενώ διάφοροι επίσημοι «φορείς ανθρωπίνων δικαιωμάτων» όπως η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (Παπαϊωάννου) υποστήριζαν από τότε ανοιχτά την αθώωση ενώ έμμεσα την υποστήριζαν όλα τα κόμματα.Πιστεύουμε ότι το καθεστώς αποφάσισε να κάνει το μεγάλο του βήμα για τη μοιραία αυτή απόφαση για τη νομιμοποποίηση του δολοφονικού αντισημιτισμού, για την ουσιαστική κατάργηση του αντιρατσιστικού νόμου, οπότε και για την ουσιαστική προαναγγελία του φασισμού όταν άλλαξε το διεθνές διπλωματικό περιβάλλον τους τελευταίους μήνες σε τρία βασικά μέτωπα, όταν δηλαδή: 1ον Το καλοκαίρι του 2008 το μεγάλο αφεντικό της χώρας, η πουτινική Ρωσία με το διαμελισμό και τη μισοκατοχή της Γεωργίας έκανε το αντίστοιχο μεγάλο βήμα που έκανε η χιτλερική Γερμανία με το διαμελισμό και μισοκατοχή της Τσεχοσλοβακίας αλλά συνάντησε επίσης όπως και εκείνη ένα πνεύμα Μονάχου από τους χοντρόπετσους και πολιτικά τυφλούς δυτικούς μονοπωλιστές, οπότε συνέχισε να πιέζει με νέους ενεργειακούς και στρατιωτικούς εκβιασμούς την Ευρώπη. Λίγο μετά το ίδιο αφεντικό άρχισε την ανοιχτή αναμέτρησή του με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που όλο και περισσότερο με περιφρόνηση αντιμετωπίζει και η χώρα μας.2ο Μετά τη διπλωματική ήττα του Ισραήλ στη Γάζα, μετά την εκλογή Ομπάμα και ιδιαίτερα μετά την άνοδο της ρωσόφιλης Κλίντον στο αμερικανικό ΥΠΕΞ ξεκίνησε η μεγάλη πορεία των οικονομικά και διπλωματικά κλονισμένων ΗΠΑ για την προσέγγιση και τον κατευνασμό της ίδιας της Ρωσίας αλλά και του πιο ανοιχτού κέντρου νεοναζιστικού αντισημιτισμού στον κόσμο (γιατί το καλυμμένο κέντρο είναι η ίδια η Ρωσία) που είναι το Ιράν. Αυτή είναι η μόνη χώρα που έχει κύριο και ομολογημένο στρατηγικό στόχο την καταστροφή του κράτους του Ισραήλ.3ον Η πολιτική ένωση της Ευρώπης άρχισε να κλονίζεται σοβαρά από το βάθαιμα της οικονομικής κρίσης που αποσταθεροποιεί τη μόνη κάπως προωθημένη αλλά αρκετά επιφανειακή ενότητα της ΕΕ που είναι η οικονομική-νομισματική. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι ευρωπαίοι σοσιαλφασίστες επίσης σηκώνουν κεφάλι οπότε και ο δικός μας μικρός βαλκάνιος τραμπούκος μπορεί να ρίχνει τις «χωστές» του μαχαιριές μέσα στο αρκετά περιφραγμένο του εθνικό στρατόπεδο. Νομίζουμε ότι δεν είναι τυχαίο ότι αυτή τη φορά η δικαστική έδρα - που πήρε τελικά μια τόσο τερατώδη απόφαση ενώ ο κατηγορούμενος είχε νομικά κατατροπωθεί από τους στερημένους από την πολιτική αγωγή μάρτυρες κατηγορίας - εμφανίστηκε από την αρχή της διαδικασίας με ένα είδος δημοκρατικής αμεροληψίας. Αντικειμενικά με αυτόν τον τρόπο καθησύχασε για μήνες την πολιτική αγωγή. Έτσι δεν ανησύχησαν ούτε οι ντόπιοι ούτε οι δημοκράτες στην ΕΕ πριν από αυτήν την απόφαση και κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε στον πρωθυπουργό οπότε αυτός να μπορεί τώρα να ισχυριστεί ότι η απόφαση τον αιφνιδίασε. Αυτό ήταν ένα μάθημα για το καθεστώς από τις «ατζαμοσύνες» της πρώτης δίκης.Βέβαια το ρωσόφιλο καθεστώς δεν παύει να έχει αναλάβει σοβαρά ρίσκα. Η απόφαση της 27/3 ήδη έχει αφυπνίσει σε μεγάλο βαθμό τη μεγάλη μάζα των ελλήνων Εβραίων που βρίσκονταν ως τώρα αρκετά μακριά από αυτή τη δίκη ιδιαίτερα μετά την καταδικαστική πρωτόδικη απόφαση και τώρα νιώθουν συγκλονισμένοι και με την ανησυχία ότι βρίσκονται μπροστά σε μια νέα αντισημιτική και ίσως δολοφονική εποχή. Αλλά η απόφαση έχει αφυπνίσει ακόμα πιο πολλούς δημοκράτες που δεν πίστευαν ως τώρα ότι είναι δυνατό να αθωωθεί ο άνθρωπος ορισμός του ρατσισμού και το βιβλίο του που είναι ο ορισμός της εφαρμογής του αντιρατσιστικού νόμου.
Αλλά πολύ πιο έντονα αρχίζουν να αντιδρούν σε αυτή τη φάση οι πολλοί συνειδητοί αντίπαλοι του κανιβαλικού αντισημιτισμού στην Ευρώπη γιατί εκεί ο αντισημιτισμός αυτός όχι μόνο δεν έχει αποκτήσει μαζικά χαρακτηριστικά, αλλά σε γενικές γραμμές είναι κατάπτυστος. Ήδη έρχονται η μία μετά την άλλη αρκετές καταγγελίες για την ελληνική δικαστική απόφαση από μεγάλα δημοσιογραφικά όργανα και από δημοκρατικές προσωπικότητες της Ευρώπης. Αυτό το ρεύμα μέσα και έξω από τη χώρα πιστεύουμε ότι θα δυναμώνει όσο περνάει ο καιρός οπότε κάποια στιγμή είναι πολύ πιθανό να σπάσει την προστατευτική περίφραξη που έχει σχηματίσει για χρόνια το φαιοκόκκινο κάθεστώς γύρω από το νεοναζισμό και τον κανιβαλικό αντισημιτισμό. Από αυτή τη δίοδο νομίζουμε ότι θα μπορέσει και ο ελληνικός λαός να έχει ένα ισχυρό ερέθισμα για να μάθει το τι συνέβη σε αυτή τη δίκη και για το τι κρύβεται πολιτικά από πίσω της δηλαδή να μάθει για το ΛΑΟΣ και το πολιτικό σύστημα που το προστατεύει. Αν αυτή την εικόνα αρχίσει να την αποκτάει ο λαός μας πιστεύουμε ότι θα αρχίσει να αντιδράει στο φαιοκόκκινο φασισμό με πρώτους τους σε πολιτικό αποκλεισμό αυθόρμητους δημοκράτες.
Η ΟΑΚΚΕ και η Αντιναζιστική Πρωτοβουλία έχουν να παίξουν έναν καίριο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Όσο τα πράγματα φαίνονται ήρεμα τόσο πιο μεγάλο είναι το ενδεχόμενο για μια έκρηξη. Άλλωστε τι σημαίνει στο βάθος το γεγονός ότι το καθεστώς έκρυψε την ιστορική αυτή δίκη και έκρυψε όσο μπορούσε και την καταδικαστική και την αθωωτική απόφαση; Σημαίνει ότι φοβάται πως ο λαός αυτός που τόσο έχει υποφέρει από το χιτλερισμό και που ποτέ του δεν υποστήριξε μαζικά καμιά πολιτική δικτατορία, δεν θα υποστηρίξει ούτε τώρα το νέο φασισμό, ούτε ακόμα περισσότερο τον κανιβαλικό αντισημιτισμό. Ο λαός αυτός τόσο για τους Χίτλερ όσο και για τους Τσάρους παλιότερα αποτέλεσε μια δυσάρεστη έκπληξη. Οι σκοτεινοί άνθρωποι που διοικούν αυτή τη χώρα έχουν πραγματικά κάθε λόγο να ανησυχούν και εμείς έχουμε πολλές δυνατότητες για τη συγκρότηση ενός μαζικού αντιφασιστικού μετώπου εναντίον τους.
**Σημείωση: Στην έντυπη έκδοση της "Νέας Ανατολής" έχει γραφτεί εκ παραδρομής ότι αυτό το είπε η εφέτης Παγουτέλη πράγμα που δεν ισχύει. Αυτό θα επανορθωθεί στο επόμενο έντυπο φύλλο της Νέας Ανατολής. Η Παγουτέλη έχει ωστόσο κάνει άλλες αντισημιτικές τοποθετήσεις.


οφειλουμε οπως παντα να πουμε οτι στο πλαισιο ενος ενιαου αντιφασιστικου μετωπου
δημοσιευουμε πολλες φορες και αποψεις ,που χαρακτηριζουν τον συγγραφεα και δεν ταυτιζονται απολυτα
με αυτο εδω το μπλογκ.
καθε αποψη ειναι σεβαστη και μεταφερεται χωρις περικοπες η παραποιησεις.
σεκαθε κειμενο αναφερεται ο συγγραφεας η μεταφραστης η η προελευση της ειδησης η του κειμενου.
Τα ενυπογραφα κειμενα εκφραζουν την αποψη αυτου που το γραφει και οχι απαραιτητα το μπλογκ.
Το συγκεκριμενο κειμενο προερχεται απο την εφημεριδα "Νεα Ανατολη" με την οποια καμμια ιδεολογικη συγγενεια δεν υπαρχει.
Σε περιοδους ομως που το αυγο του φιδιου εχει εποαστει και τα κυρηγματα και τα κρουσματα μισους
ξενοφοβιας και ρατσισμου αυξανουν,δεν εχουμε την πολυτελεια για πολυδιασπαση του αντιφασιστικου μετωπου.
Ετσι δημοσιευουμε αυτουσιο και παλι ενα κειμενο για την δικη του ναζιστη Πλευρη.
Οσον αφορα δε τις θεωριες συνομωσιας περι αντισημιτισμου θα επανελθουμε...

η συνταξη του μπλογκ

Αλληλέγγυοι μετανάστες διώκονται αύριο στον Πειραιά

Σήμερα το πρωί στην ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά αστυνομικοί επιτέθηκαν και χτύπησαν μπαγκλαντεσιανό μικροπωλητή. Άλλοι παρόντες μικροπωλητές αντέδρασαν με αποτέλεσμα να συλληφθούν 5 Σενεγαλέζοι αλληλέγγυοι. Οι άνθρωποι αυτοί θα περάσουν αύριο στη 1 το μεσημέρι από τα δικαστήρια του Πειραιά.
Είναι αδιαμφισβήτητα άξιοι της δικής μας αλληλεγγύης.

http://filoxenoi.wordpress.com/2009/04/10/στον-πειραιά-αύριο-διώκεται-η-έμπρακτ/


http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1017154

Προβοκατόρικη επίθεση στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης

Καταγγέλλουμε τη σημερινή προβοκατόρικη διάρρηξη σε βάρος του αυτοδιαχειριζόμενου χώρου της Δημοτικής Αγοράς Κυψέλης που έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά επιθέσεων του τελευταίου διαστήματος σε ελεύθερους, αυτοδιαχειριζόμενους χώρους. Ως Πρωτοβουλία Κατοίκων για τη Δημοτική Αγορά Κυψέλης καταγγέλλουμε τέτοιες ενέργειες απʼ όπου και αν προέρχονται. Δηλώνουμε αποφασισμένοι να υπερασπιστούμε το εγχείρημά μας απέναντι σε κάθε λογής συκοφάντες και προβοκάτορες
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ
Πρωτοβουλία Κατοίκων για τη Δημοτική Αγορά Κυψέλης

Ηγουμενίτσα: σε κώμα Κούρδος πρόσφυγας επειτα από ξυλοδαρμό από λιμενικούς

Tην 3-4-2009 στην Ηγουμενίτσα, άνδρες του Λιμενικού σώματος τραυμάτισαν θανασιμα έναν κουρδο από το Ιρακ.(οι αυτοπτεις μάρτυρες που είναι αλλοδαποί χωρίς χαρτια περιγραφουν "κομαντος με στολές μπλε και παραλλαγής). Οι λιμενικοί ζήτησαν από τους πρευρισκόμενους "παράνομους" μετανάστες να απομακρυνθούν από τον χωρο του λιμανιού. Αυτοί πράγματι απομακρύνθηκαν, αλλα ξαναγύρισαν καθώς σκοπός τους ήταν να διφύγουν στην Ιταλία. Τους περίμεναν όμως οι λιμενικοι και αφού συνέλαβαν τον Αριβαν Οσμαν Αμπντουλαχ, 29 ετών Κουρδο του Ιρακ του χτυπούσαν το κεφάλι στο τσιμέντο του λιμανιού μέχρι που αυτός έπαθε εσωτερική αιμοραγία.Μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο Φιλιατών και από εκεί στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων Χατζηκώστα, και από εκεί στο Νοσοκομειο Παπανικολάου Θεσσαλονίκης, όπου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβση στο κεφάλι, πλην όμως έχει μείνει "φυτό", καθώς υποστηρίζεται μηχανικά στις βασικές του λειτουργίες. Συμφωνα με τους ιατρούς δεν έχει καμία πιθανότητα να αναρρώσει και είτε θα πεθάνει, ή θα μεινει σε κατασταση "φυτού", οπότε θα πρέπει κάποιος οικείος του να επιτρεψει την αποσύνδεση από τα μηχανήματα.
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1018924