Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΤΟΥ 21 ΚΑΙ Η ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥΣ ΧΡΗΣΗ»

Επ’ ευκαιρία της εθνικής επετείου που, όπως κάθε χρόνο, γιορτάστηκε στις 25 του Μάρτη, μολονότι η επιλογή της ημερομηνίας είναι εντελώς αυθαίρετη και δεν ανταποκρίνεται σε κανένα ιστορικό γεγονός, σαν αυτό που αποδίδεται σε αυτήν την ημερομηνία, το Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα διοργάνωσε στις 25-3-2009 εκδήλωση για την απομυθοποίηση της επετείου, η οποία ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη.
Και είναι φυσικό, διότι ομιλητές ήταν ο χειμαρρώδης και πολυδιαβασμένος δημοσιογράφος Τάσος Κωστόπουλος, ο πανεπιστημιακός καθηγητής Σπύρος Καράβας, και ο φίλτατος Στρατής Μπουρνάζος.
Επιστολές - ντοκουμέντα του Καποδίστρια, όπου ομολογούν ότι ούτε καν ο νοτιότερος της θεσσαλικής γραμμής ελλαδικός χώρος υπήρξε ποτέ εθνικά συμπαγής ανέγνωσε ο καθηγητής Καράβας, κάνοντας σκόνη την εθνικιστική προπαγάνδα.
Γλαφυρότατος ο Μπουρνάζος ανέπτυξε το θέμα "Εκκλησία κι Επανάσταση", προσκομίζοντας όλα τα γραπτά ντοκουμέντα των αφορισμών των επαναστατών από το εκκλησιαστικό κατεστημένο. Καταπέλτης όμως ήτανε βασικά ο Κωστόπουλος, με τεκμηριωμένη σε βιβλιογραφία επιχειρηματολογία για τον καθένα από τους εθνικούς μύθους ξεχωριστά.
Πρώτα κατέρριψε το μύθο της... "μακραίωνης αντίστασης", επισημαίνοντας όχι μόνο τη σποραδικότητα αλλά και τη ΜΗ εθνική συνειδητότητα των σκόρπιων τοπικών εξεγέρσεων που λάμβαναν χώρα ΠΡΙΝ από το 19ο αιώνα, ανατρέποντας έτσι την εθνικιστική προπαγάνδα που μιλάει "για επί αιώνες δοκιμαζόμενο και διαρκώς αγωνιζόμενο έθνος".
Ύστερα μίλησε για τη ΜΙΚΤΗ εθνολογική σύνθεση των επαναστατών, επισημαίνοντας ότι ο ναύαρχος Κουντουριώτης συμμετείχε σε όλες τις συνεδριάσεις της εποχής... συνοδευόμενος από τον επίσημο μεταφραστή του, αφού δεν ήξερε να μιλάει παρά μόνο αρβανίτικα (όπως και το 30% των επαναστατών). Η εξόντωση της αρβανίτικης γλώσσας ξεκίνησε ΑΜΕΣΩΣ μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους, με εγκυκλίους του υπουργείου Παιδείας από το 1830.
Τα ρωμαίικα σώματα του οθωμανικού στρατού που τάχθηκαν με την οθωμανική εξουσία ήταν τα περίφημα "καπάκια", ενώ πολυάριθμοι μουσουλμάνοι με φιλελεύθερες ιδέες συντάσσονταν με τους επαναστάτες.
Η θρησκευτική ελευθερία ήταν απόλυτη στο οθωμανικό καθεστώς. Βεβαίως, διώξεις Ρωμιών από το οθωμανικό καθεστώς (και κρεμάλες) υπήρξαν, αλλά ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ ήταν ΚΑΤΟΠΙΝ ΥΠΟΔΕΙΞΕΩΝ των τοπικών ρωμαίικων αρχών, που έλυναν και έδεναν στις περιοχές τους. Έλεγαν δηλαδή οι προύχοντες στους Οθωμανούς "πιάστε τον τάδε, διότι είναι επικίνδυνο ταραχοποιό στοιχείο και απειλεί την εξουσία". Πάντοτε δηλαδή υπήρχε ΕΓΚΡΙΣΗ και ΠΡΟΤΡΟΠΗ εκ μέρους Ρωμιών ιθυνόντων.
Έκανε μεγάλη ανάλυση πάνω στο γεγονός ότι τα ΚΙΝΗΤΡΑ πολλών συμμετεχόντων ήταν ιδιοτελή, και έφερε ως παράδειγμα τους κλέφτες και αρματολούς (=ρωμιούς μπάτσους της εποχής εκείνης). Οι κλέφτες συγκρούονταν για ίδιον όφελος με την εξουσία, έβγαιναν για ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ στο βουνό, και αμέσως διαπραγματεύονταν με τους Οθωμανούς το "αρματολίκι". Στόχος τους δηλαδή ήταν να διοριστούν από τους Οθωμανούς στα χωριά και να γίνουν αρματολοί (μπάτσοι). Αν δεν τους κάνανε το χατίρι, αυτοί συνεχίζανε το "αντάρτικο" έως ότου η οθωμανική εξουσία κουραστεί και ...αποδεχτεί να τους διορίσει ως μπάτσους !!.
Τέτοιου είδους ιδιοτελή άτομα στρατολογήθηκαν ΚΑΤΑ ΚΟΡΟΝ από τους Φιλικούς (προφανώς και εξ ανάγκης, αφού ήξεραν τα όπλα, κλπ).
Άλλη απόδειξη της ιδιοτέλειας (πέρα από τα λάφυρα και το πλιάτσικο στις μάχες) είναι και ο εντοπισμός, πειρατεία, σφαγή και ληστεία στο Κρητικό πέλαγος ενός πλοίου που μετέφερε κορυφαίο Αιγύπτιο μουσουλμάνο θρησκευτικό ηγέτη που πήγαινε στη Μέκκα με την οικογένεια του, φορτωμένος με πολύ πλούτο και χρυσά αφιερώματα. Οι επαναστάτες τους έσφαξαν όλους και άρπαξαν τη λεία, χωρίς να τους έχουν φταίξει σε τίποτε οι συγκεκριμένοι άνθρωποι.
Γενικά, οι επαναστάτες είχαν μια προτίμηση στο να σφάζουν κυρίως ΑΜΑΧΟΥΣ και ΦΤΩΧΟΥΣ Τούρκους, ενώ αντίθετα (απλώς) φυλάκιζαν και κανάκευαν τους ισχυρούς μπέηδες και προύχοντες, προκειμένου να τους ανταλλάξουν με αιχμαλώτους ή να ζητήσουν λύτρα από το σουλτάνο.
Εξήγησε με μεγάλη ΣΑΦΗΝΕΙΑ το γιατί ορίστηκε ως επέτειος η 25η Μαρτίου. Αυτό που ήθελε να αποφύγει ο ελληνικός εθνικισμός ήτανε το να βγει στο φως Η ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ εθνικής σύμπνοιας και συναντίληψης σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να υπάρξει επανάσταση. Δηλαδή ο περίφημος μύθος της εθνικής ενότητας. Τέτοια ενότητα δεν υπήρξε, και ούτε ήταν δυνατό να υπάρξει, διότι απλούστατα οι διαφωνίες είχαν έντονο ταξικό στίγμα. Οι προεστοί των περισσότερων περιοχών ήταν αντίθετοι στην προοπτική της επανάστασης, είτε για λόγους συμφέροντος είτε γιατί θεωρούσαν ότι είναι ανώριμες οι συνθήκες. Αυτές τις απαντήσεις δίνανε στους Φιλικούς και στον απεσταλμένο τους τον παπα-Φλέσσα ήδη από το Γενάρη του 1821. Όταν όμως έγινε η εισβολή στην Μολδοβλαχία το Φλεβάρη, κάποιοι Ρωμιοί "από τα κάτω" ξεκίνησαν τις επιθέσεις ενάντια σε μουσουλμανικούς στόχους, με πρωτεργάτη το σχετικά άγνωστο Παναγιώτη Καρατζά. Καλαμάτα και Καλάβρυτα έπεσαν στις 21 και 24 Μαρτίου.
Κανένα λάβαρο ΔΕΝ υψώθηκε στις 25 Μαρτίου, όπως αποδεικνύεται και από τα απομνημονεύματα του Π.Π. Γερμανού. Απλώς ευλογήθηκε η εξέγερση, που ομως είχε ΗΔΗ ξεκινήσει πολλές εβδομάδες πριν (με επιθυμία των "από κάτω" και με δισταγμό των "από πάνω").
Από άποψη ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΕΩΝ και παραβιάσεων κάθε ηθικής και κάθε άγραφου δικαίου πολέμου, συγκλονιστική (εκτός από την Τριπολιτσά) υπήρξε η σφαγή Εβραίων στο Αγρίνιο, καθώς και η τοποθέτηση εκατοντάδων γυναικοπαίδων μουσουλμάνων σε πλωτή εξέδρα στο Ναβαρίνο όπου δια του "παιχνιδιού" της σκοποβολής εξοντώθηκαν όλοι τους !!
Υπάρχουν και στοιχεία για το μεθοδικό πνιγμό 600 αμάχων μέσα σε ποτάμι.
Πολλές φορές οι επαναστάτες διέπρατταν και αναίτιες σφαγές, με αποκλειστικό στόχο να ΠΟΛΩΣΟΥΝ το κλίμα και να δημιουργήσουν τετελεσμένα κι εμπόλεμη ατμόσφαιρα. Σκοτώνοντας κάποιους Τούρκους χωροφύλακες π.χ. κόβονταν οι γέφυρες συνύπαρξης Ρωμιών και Τούρκων σε μια περιοχή, και έτσι εμπεδωνόταν το συγκρουσιακό κλίμα. Πρόκειται για μια στρατηγική που εφαρμόζουν ΟΛΑ τα αντάρτικα. (Απλά όταν ...διαπράττονται από άλλους, είναι κατακριτέα, ενώ όταν διαπράττονται από "εμάς" είναι... θεμιτά).
Η τρομοκρατία που είχε εξαπολύσει ο Κολοκοτρώνης στην ύπαιθρο της Πελοποννήσου ήταν άνευ προηγούμενου, και ξεπερνούσε σε αγριότητα τον οθωμανικό στρατό.
Οι χιλιάδες δύσμοιροι και αγράμματοι χωριανοί πολλών περιοχών που δεν είχαν ακόμη ενημερωθεί πλήρως ώστε μετά λόγου γνώσεως να κατασταλάξουν στο αν θα συμμετάσχουν ή όχι στο εγχείρημα, δηλαδή ήταν ΟΥΔΕΤΕΡΟΙ και αναποφάσιστοι, απειλήθηκαν ΚΑΙ από τις δύο πλευρές με μαχαίρι, φωτιά και τσεκούρι. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα.
"Αν δεν έρθετε μαζί μας , θα σας σφάξουμε όλους και θα σας κάψουμε τα χωράφια", έλεγε ο σουλτάνος, και ΤΟΝ ΙΔΙΟ εκβιασμό έκανε και ο Κολοκοτρώνης.
Κι αυτή είναι μια κλασική ΣΥΝΤΑΓΗ ανταρτοπόλεμου (που έχουν εφαρμόσει και οι Βιετκόνγκ και το Φωτεινό Μονοπάτι στο Περού, κλπ).
Μας είπε κάτι που το αγνοούσαμε όλοι παντελώς.
Δηλαδή την εθελοντική αποχώρηση (μετανάστευση) ΧΙΛΙΑΔΩΝ Ρωμιών αμέσως ΜΕΤΑ την ίδρυση ελληνικού κράτους. Οι άνθρωποι αυτοί ήταν συνηθισμένοι στον οθωμανικό τρόπο διαβίωσης, και αισθάνονταν άβολα με το να τεθούν ξαφνικά υπό μια διοικητική διάρθρωση Βαυαρών βασιλιάδων, με άλλη κουλτούρα, κλπ. Οπότε σηκώθηκαν κι έφυγαν και πήγαν στις οθωμανικές περιοχές.
Τέλος, αναφέρθηκε στην υπόθεση του Ζαλόγγου. Άλλος ένας εθνικός μύθος, κατασκευασμένος εκ των υστέρων. Ούτε χορός υπήρξε, ούτε αποκλειστική συμμετοχή γυναικών στο εγχείρημα. Ποιο ήταν το εγχείρημα ? Βασικά πέταξαν τα παιδιά στο γκρεμό για να μην τα πιάσουν οι διώκτες, και στη συνέχεια έδωσαν (άντρες και γυναίκες) απέλπιδα μάχη (χαμένη από χέρι) κανονικά "σώμα με σώμα".
Ο μύθος του χορού, και των "ηρωικών" γυναικών φτιάχτηκε κυρίως για να...τονώσει το εθνικό φρόνημα των επόμενων γενεών γυναικών και να τις εκπαιδεύσει ιδεολογικά στο να φροντίζουν να μεταλαμπαδεύουν πατριωτισμό στα τέκνα τους.
Για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις εξαιρετικά ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές εισηγήσεις της εκδήλωσης καθώς και την συζήτηση που επακολούθησε, δίνουμε την παρακάτω υπερσύνδεση (link) με την οποία μπορεί να κατεβάσει το σχετικό αρχείο ήχου.
https://www.yousendit.com/download/UmNLSkhXcWZlM1RIRGc9PQ
www.sitemaker.gr/antiethnikistik



ετεροχρονισμενη αλλα απαραιτητη η δημοσιευση του παροντος κειμενου...


η συνταξη του μπλογκ

Δεν υπάρχουν σχόλια: